Sex and the city **

Regie: Michael Patrick King
Met: Sarah Jessica Parker,
Kim Cattrall, Kristin Davis, Cynthia Nixon, Chris Noth

De twee roerendste scènes in Sex and the city draaien rond het overhandigen van een tas (van Louis Vuitton) en het terugvinden van een paar schoenen (van Manolo Blahnik). Je kunt zonder veel overdrijving stellen dat Louis en Manolo, en een paar van hun intiemste vrienden, de echte hoofdpersonen in de film zijn, en dat de vier heldinnen de bijrollen spelen.

'Het leven draait om de twee l's' horen we columniste Carrie (Sarah Jessica Parker) in het begin van de film zeggen: 'love' en 'labels'. Maar dan vooral labels toch, mag na 145 uitputtende minuten worden geconstateerd; en dat 'love' het enige 'label' is dat nooit 'out of style' zal raken. De (manlijke) toeschouwer - inclusief deze criticus - voelt zich tegen deze tijd wel als een murw gebeukte tassendrager die al iets te lang op een bankje buiten een kleedkamer zit - en die weet dat alles wat hij zegt tegen hem gebruikt kan worden.

De film is gebaseerd op de populaire, gelijknamige serie die van van 1998 tot 2004 voor het eerst werd uitgezonden in de Verenigde Staten en die, sinds de vier vriendinnen hun 'stilletoheels' op de trottoirs van New York lieten klikken, tot een scherpe tweedeling tussen man en vrouw heeft gezorgd.
Het verhaal gaat dat gangsters na het zien van The Godfather hun ring weer lieten kussen door hun ondergeschikten en vermoedelijk bestaat er bij Sex and the city ook een dergelijke band tussen de serie en het echte leven. De serie beschreef niet zozeer het leven van vrouwen in New York, het creëerde een soort fictief nirwana van eindeloze lunches, spannende minnaars, vernissages en schoenen - en tassenverzamelingen die natuurlijk moesten worden ondergebracht in inloopkasten: het statussymbool van de zelfbewuste vrouw.

Het slot van Sex and the city, the movie speelt zich niet voor niets af op de vloer van zo'n inloopkast; niets hemelbed; strekkende meters kastruimte is hier de romantische katalysator.
De film vat de gebeurtenissen van de series kort samen en we gaan vlot van start met vier nieuwe verhaallijnen rond onze, nu toch al wat ouder wordende heldinnen. Rode draad is nog altijd de stormachtige relatie tussen columniste Carrie en haar zakentycoon Mr. Big; en dan is er nog een zwangere vriendin; en een vriendin die in de steek wordt gelaten; en de vriendin die zichzelf dreigt te verliezen in haar relatie. Tussendoor wordt het wereldrecord 'jurken dragen' verbeterd, een aantal keren in slordige, eindeloos uitgesponnen montages, waarin we kleedkamers bezoeken of kasten
uitruimen - en dat is net zo spannend als het klinkt.

Er zitten aardige momenten en een incidentele goede oneliner in, maar die lijken meer de verbeeldingsarmoede van de rest van de film te benadrukken. Geestig wil het ook nergens worden, maar er zullen ongetwijfeld mensen dubbel liggen om een buikloopscène en het hitsige hondje van Samantha die we vier keer een kussen zien berijden.

Dat de film doet denken aan zes achterelkaar gedraaide episodes van de serie is voor de fans alleen maar goed nieuws. Op imdb.com kunnen mensen de film een cijfer geven. En hoewel hij in de VS in zijn eerste week beter liep dan Indiana Jones 4 (een film over de ouder wordende man) scoorde hij een lage 4.9. Dat moet van die mannen komen die zijn meegesleept door hun vrouw. Het is de wraak van de tassendrager. (MARK MOORMAN)

Website
Trailer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden