PlusRecensie

Selma Ann Louis: ondanks alle onzin nooit alleen platvloers

Musical Selma Ann Louis heeft een flinterdun plotje, maar (om er een roadtripcliché tegenaan te gooien) het gaat niet om de bestemming, maar om de weg ernaartoe. En die is onnavolgbaar hilarisch.

Sander Janssens
Een onschuldige trip down memory lane wordt al snel een pulpmovieparodie Beeld Sanne Peper
Een onschuldige trip down memory lane wordt al snel een pulpmovieparodieBeeld Sanne Peper

Acht figuranten, even daarvoor door een smullende Arjan Ederveen uit het publiek geplukt, liggen op de grond van een supermarkt, handen in de nek. Het illustere trio Selma, Ann en Louis heeft zojuist de kassa leeggehaald en is vertrokken.

Wat begint als een onschuldige trip down memory lane van drie oude vrienden, wordt al snel een vlucht voor politie - een pulpmovieparodie die zich afspeelt op vunzige hotelkamers, ­onbestemde postkantoren en kilometers asfalt. Er worden supermarkten overvallen, moorden gepleegd en politieagenten gekidnapt.

Drie jeugdvrienden vinden elkaar terug bij de uitvaart van een gemeenschappelijke vriend en besluiten het verleden dunnetjes over te doen. Destijds gingen ze na hun afstuderen spontaan met elkaar op reis en vanuit dat sentiment stappen ze nu halsoverkop samen een huur­camper in.

Biologienerd
Selma (Bianca Krijgsman) is los­bandig en antiautoritair, maar heeft stiekem al jaren een relatie. Ann (Plien van Bennekom) heeft assertiviteitsproblemen, thuis wordt ze door haar moeder en dochter strak aan het lijntje gehouden. Louis (Ederveen) is een biologienerd die het paringsgedrag van koudbloedige dieren onderzoekt maar zelf nog nooit een relatie heeft gehad.

Dwars door het verhaal loopt een flashback, waarin we zien hoe een jonge Selma, Ann en Louis een jaar of dertig eerder vrijwel dezelfde keuzes maakten.

Echt veranderd zijn ze niet - hooguit zijn hun dromen wat afgevlakt, zoals dat gaat. Uiteindelijk worden ze alle drie met zichzelf geconfronteerd en eindigt deze feelgoodmusical in over de top voorspelbare moralistische slotscènes.

Het is een flinterdun plotje, maar (om er een roadtripcliché tegenaan te gooien) het gaat niet om de bestemming, maar om de weg ernaartoe. En die is onnavolgbaar hilarisch. Niet in de laatste plaats dankzij decor­ontwerper Thomas Rupert, die een prachtig bordkartonnen houtje-touwtjedecor ontwierp, waarin hij voortdurend met perspectief speelt.

Zeer alert komediespel
Zo zien we op het ene moment een dwarsdoorsnede van de camper, maar hangen we even later boven de snelweg, terwijl de antihelden-op-wielen door een helikopter, politiewagen en motoragent worden omsingeld.

Het decor is typerend voor de hele productie: alles is zo 2D en doorzichtig als wat, maar door onverwachte wendingen, inventieve vondsten en het zeer alerte komediespel is het geen moment vlak.

Toneelschrijver Nathan Vecht en regisseur Pieter Kramer kunnen als geen ander uit de voeten met het volslagen doorvoeren van absurde flauwiteiten. Ondanks alle onzin is het nooit alleen maar platvloers. Selma Ann Louis is een roadtripmusical die al vrij snel de route bijster is en dan dus maar in volle vaart het ravijn tegemoetrijdt.

Selma Ann Louis

Door Theateralliantie, Bos Theaterproducties
Gezien 6/5, DeLaMar
Te zien t/m 28/5, aldaar

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden