PlusKan dat nou niet anders?

Schuifdeuren fietsenstalling OBA zijn al twee jaar stuk. Hoe moet dat bij een calamiteit?

Een fontein die droog staat, trappen met ‘luie’ treden of een bankje met de rug naar het plein. Kan dat nou niet anders? Vandaag: defecte schuifdeuren bij de fietsenstalling onder de OBA.

Marc Kruyswijk en Rian Meester
De defecte schuifdeuren van de fietsenstalling schuin onder de OBA op het Oosterdokseiland. Beeld Jennifer Gijrath
De defecte schuifdeuren van de fietsenstalling schuin onder de OBA op het Oosterdokseiland.Beeld Jennifer Gijrath

Een nooddeur op een kier, daarmee moeten de fietsende bezoekers van de OBA op het Oosterdokseiland het doen. Rechts ernaast bevindt zich de meest logische toegang tot de fietsenstalling: twee schuifdeuren, waarvan in- en uitgaande fietsers gemakkelijk tegelijkertijd gebruik zouden kunnen maken. Als die deuren het zouden doen tenminste. Maar die deuren doen het dus niet. ‘Defect’ staat te lezen op een geprint A4’tje.

Kan gebeuren: elektrotechniek is kwetsbaar, zeker hier in de semibuitenlucht. Maar dat de schuifdeuren deze middag niet functioneren is geen kwestie van een keertje of een incident: de deuren doen het, zegt regelmatig OBA-bezoeker Toin Duijx, al zo ongeveer twee jaar niet of nauwelijks. “Iedereen moet zich door een half openstaande deur wringen, waardoor soms gewoon onveilige situaties ontstaan. Wat zullen de gevolgen zijn als er werkelijk iets gebeurt waardoor iedereen de fietsenstalling moet verlaten?”

Niet levend verbranden

Wie denkt dat Duijx overdrijft of, god verhoede, dat hij typisch zo iemand is die gewoon een beetje loopt te zeuren: dat is zeker niet het geval. Zijn zorg over een eventuele ingewikkelde evacuatie in geval van bijvoorbeeld brand snijdt hout. Iedereen zal dan niet onmiddellijk in een vlammenzee het leven laten, maar stel dat een massa mensen tijdens een inferno zo snel mogelijk de ondergrondse ruimte moet verlaten, dan verkort een klemmende, halfopen deur de ontruimingstijd niet.

Daarbij is Duijx ook allesbehalve iemand die voor iedere halfbakken klacht huppekee de krant tot actie maant: om te beginnen is hij zélf in beweging gekomen. Hij zocht contact met de gemeente, de OBA, de beheerder en het schuifdeurenbedrijf. En natuurlijk verwees ieder volgende loket hem weer terug naar het vorige. Resultaat: nul. Niks. Noppes. Nada. De schuifdeuren zijn en blijven grotendeels defect.

Gedoogzone voor fietsendieven

Het wonderlijkste is nog wel dat precies deze fietsenstalling acht jaar geleden het onderwerp was van een prijsvraag. Stadsdeel Centrum vroeg gebruikers mee te denken over de kwestie: hoe krijgen we fietsers zo gek deze stalling te gebruiken? De lulligste suggesties kwamen langs (‘Zet een strijkkwartet beneden om mensen te verleiden’), sommige zelfs ronduit onconventioneel (‘Maak van het plein een gedoogzone voor fietsendieven’). Alles om te voorkomen dat het op het maaiveld een grote fietsenzee zou worden.

Nu, acht jaar verder, is dat dus precies wat er is gebeurd. Natuurlijk: de Amsterdamse fietser houdt niet van nodeloze meters te voet, al helemaal niet als dat ondergrondse meters zijn. Maar zo’n liefdeloze deur helpt al helemaal niet. Om met Duijx te spreken, en wéér had hij gelijk: “Het plein is de afgelopen maanden één grote fietsenstalling geworden.”

Beheerder: leveringsproblemen bij deurenfabrikant

Het Parool deed Toin Duijx’ rondje van het kastje naar de muur nog eens dunnetjes over. Na een boel afstemmen werd beheerder InPublic van de fietsenstalling aangewezen als probleemeigenaar. Op de vraag ‘Kan dat nou niet anders?’ zegt Floris Hylkema dat de schuifdeuren ‘na herhaalde reparaties’ niet meer kunnen worden hersteld. Echter: “Door leveringsproblemen is het helaas nog niet gelukt de deuren te vervangen.” Op de vervolgvraag waarom dat allemaal twee jaar moet duren, kwam vervolgens geen antwoord meer.

Heeft u een voorbeeld van een miskleun of ondoorgrondelijke ingreep in de stad? Mail het onderwerp naar anders@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden