Schrijver Luuk Imhann tikt twee weken in het openbaar op CS

In de nieuwe Amstelpassage in het Centraal Station, die deze week open ging, zit schrijver Luuk Imhann twee weken in het openbaar te tikken. 'Het is even wennen, maar daarna vergeet je dat er een scherm staat.'

Schrijver Luuk Imhann aan het werk op CS Beeld Charlotte Odijk
Schrijver Luuk Imhann aan het werk op CSBeeld Charlotte Odijk

Imhann (31) zit in de deuropening van een leegstaand winkelpand in pop-upcentrum Lil' Amsterdam. Achter hem staat een beamer waarop zijn computerscherm live wordt geprojecteerd. Afdwalen is er niet bij; alle passanten kunnen meekijken.

Imhann combineert zijn schrijverschap met theatermaken en is masterstudent aan het Sandberg Instituut. Reinventing daily life studeert hij. "Dat gaat over hoe je met kunst het dagelijks leven kunt beïnvloeden. Ik wil dat doen door mensen een inkijkje te geven in wie een schrijver is, en wat hij doet. Hoe ziet het eruit, als zo iemand aan het werk is?"

Wat kaal
Zo, dus. Laptopje op ­tafel, glaasje water, tikken maar. De ruimte is nog wat kaal, vindt hij, maar goed, hij is er net. Zijn vriendin heeft al bloemen gebracht om de boel een beetje op te fleuren.

Het idee van de schrijver in de etalage had hij al, de basis voor het boek dat hij hier schrijft ook. Het leegstaande winkelpand in Lil' Amsterdam is perfect voor zijn project.

Het is bijna het persoonlijkste wat je kunt doen - je gedachten rechtstreeks op een scherm projecteren. Imhann raakt niet in paniek van het idee. Hij vergelijkt het met de eerste minuten in een sauna. "Het is even wennen, maar daarna vergeet je dat je naakt bent. Ik ben al bijna vergeten dat dat scherm hier staat."

Toevallige passanten
Veel mensen lopen langs en kijken naar binnen. De meesten stoppen niet, of heel kort. Af en toe gaat iemand zitten op het stoeltje naast de schrijver. Om even te praten, verhalen te delen.

Imhann laat zich door hen inspireren. Zo sprak iemand over Amsterdam-Noord alsof het Scandinavië is. Imhann wijst naar zijn scherm. "Kijk, ik heb het meteen opgeschreven, ik vond het heel mooi."

Een boek schrijven met de hulp van toevallige passanten klinkt opeens zo gek nog niet. In iedereen zit een verhaal, of in elk geval een mooie zin.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden