Scherpschutters nodig om Pakistaanse veilig te laten sporten

Er werden scherpschutters rond de squashbaan opgesteld als Maria Toorpakai Wazir speelde: meisjes uit Pakistan horen niet in een korte broek achter een bal aan te rennen, en ze werd serieus bedreigd. De 22-jarige Toorpakai woont nu in Canada en heeft een veelbelovende internationale carriere voor zich. 'Ik ben een strijder', zegt ze tegen de BBC. 'Ik ben geboren als een strijder en zal sterven als een strijder.'

Maria Toorpakai in actieBeeld afp

Toorpakai is afkomstig uit Waziristan, een conservatieve regio waar families achter de hoge muren van hun modderforten wonen. Vrouwen komen hier nauwelijks naar buiten, en als dat gebeurt, dragen ze een boerka. Veel meisjes gaan niet eens naar school. Maar toen Toorpakai vier was, knipte ze haar eigen haren af, deed de kleren van haar broertje aan en verbrande haar eigen meisjeskleding. 'Zo zo', zou haar vader lachend gezegd hebben. 'We hebben een Genghis Khan in de familie.'

Haar vader, Shamsul Qayyam Wazir, bleef zijn dochter altijd steunen. Toen Toorpakai tien was, wilde hij dat ze ging sporten. Ze ging gewichtheffen en om vervelende vragen te voorkomen, schreef hij haar in met een jongensnaam. Toorpakai won een toernooi, maar uiteindelijk werd besloten dat het niet de sport was, waarin ze verder moest gaan. Zijn dochter ging squashen.

Ondraaglijk
De eerste paar maanden wisten mensen op de squash-academie in Peshawar (enkele uren rijden vanuit Waziristan) niet dat ze een meisje was, maar toen het uitkwam, werd ze vreselijk gepest en lastig gevallen. 'Het was ondraaglijk en onrespectvol', zegt Toorpakai, maar ze gaf niet op, en speelde van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. 'Mijn handen waren opgezwollen en tot bloedens toe opengehaald, maar ik ging door.'

Het harde werk werd beloond: Toorpakai won meerdere jeugdkampioenschappen en ging in 2006 professioneel spelen. Een jaar later, kreeg ze een onderscheiding van de Pakistaanse president. Die aandacht keerde zich echter tegen de familie: in Waziristan rennen meisjes niet voor het oog van allemaal vreemden in korte broek achter een bal aan en de vader van Toorpakai kreeg te horen dat hij de eer van de stam in gevaar bracht door zijn dochter toe te staan te squashen.

Scherpschutters
De familie werd bedreigd, maar Qayyam Wazir weigerde toe te geven aan de druk en bleef zijn dochter steunen. De Pakistaanse squashfederatie zorgde ervoor dat er een checkpoint bij het huis van de familie werd opgezet, in de hoop hen zo te kunnen beschermen. Er werden scherpschutters rond de squashbaan opgesteld als Toorpakai speelde, waarop het meisje besloot dat ze beter thuis, op haar eigen kamer kon trainen, dan in een glazen ruimte.

Uiteindelijk besloot ze samen met haar vader dat ze Pakistan beter kon verlaten, en schreef ze talloze clubs en universiteiten in het westen aan. Eén van hen was Canadese squashlegende Jonathan Power. Deze had vaker in Pakistan gespeeld (waar squash een populaire sport is - voor mannen) en kon bijna niet geloven dat een meisje uit Waziristan in 2009 derde was geworden bij de junior wereldkampioenschappen. Hij besloot haar te helpen en in 2011 haalde hij haar naar Canada.

Toorpakai is nu de beste vrouwelijke squashspeelster van Pakistan en staat op 49 op de ranglijst van beste vrouwelijke speelsters ter wereld. Haar vader is trots op haar, zegt hij tegen de BBC. 'Pakistan, en de hele islamitische wereld zouden trots op haar moeten zijn.'

Jonathan Power in 2002 tijdens een wedstrijd in PakistanBeeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden