Sastre grijpt zijn kans

Sastre leidt de dans op L'Alpe de Huez. Foto EPA/Ian Langsdon

ALPE D'HUEZ - Het beeld achter de finishlijn zei veel, zo niet alles. Temidden van de hectiek drukte grote Johnny Schleck de kleine Carlos Sastre gelukzalig tegen de borst. Hij kuste hem op de wang, alsof het zijn eigen zoon was.

De Spanjaaard keek een beetje ongelovig op tegen de Luxemburger. Op de dag dat zijn droom waarheid werd, eindigde immers die van Fränk Schleck.

''Fränk en Andy hebben zich vandaag opgeofferd voor mij,'' zei de man, die gisteren op Alpe d'Huez met een vroege aanval de ritzege en de gele trui verdiende. Die nam hij dus over van zijn ploeggenoot Fränk Schleck. Lachend gaf die laatste het tricot door. ''Ik heb toch gezegd dat het echt niet uitmaakt wie van ons in het geel Parijs bereikt. Wij zijn een team,'' vertelde de oudste van twee broers nog maar eens.

Het is er door visionair en ploegleider Bjarne Riis ingestampt. Kleine Carlos Sastre was aanvankelijk niet een van de grootste volgelingen van Riis. Het survivalkamp in de ijskoude winter, het strikte teamwork, het wakende oog van de meester, Sastre moest er heel lang niets van hebben. Hij was meer een man van de traditionele Spaanse school. Hij wilde het liefst zoveel mogelijk met rust gelaten worden. Het gevolg was dat Riis en hij amper met elkaar spraken.

Bjarne Riis bleef echter in Sastre geloven. Hij was ooit zijn eerste kopman en na het echec met Hamilton en Basso, had hij de Spanjaard harder nodig dan ooit. Deze winter vonden de twee elkaar eindelijk. Ze werken nauw samen en in deze Tour ervaart Sastre de weldaad en de kracht van het collectief.

CSC had voor de start van de ronde niet de topfavoriet in huis. De ploeg is in de breedte echter wel zo sterk dat het zijn pionnen in deze Tour beetje bij beetje kon uitspelen.

Gisteren toverde Riis het laatste stukje teamwork uit de hoge hoed. Op de voorlaatste col werd het tempo zo hoog opgevoerd, dat de groep met favorieten vermoeid aan de voet van Alpe d'Huez arriveerde. ''Mag ik aanvallen? Ik voel me goed, vroeg ik aan Fränk. Hij ging akkoord en toen ging ik.''

De eerste tempoversnelling werd nog beantwoord door Denis Mentsjov, maar bij de tweede was hij weg. ''Dit was mijn kans. Het is mijn kracht om een gelijkmatig tempo te rijden. Ik ben geen man van tempowisselingen. De hele col lang heb ik geprobeerd zoveel mogelijk tijd te pakken. Achter mij offerden Andy en Fränk zich op. Geweldig.''

Sastre was er gewoon beduusd van. Zijn baas Bjarne Riis glunderde als nooit tevoren. ''Waar we op gehoopt hebben, is gebeurd.'' Zijn beste tijdrijder rijdt nu in de gele trui. Een man waar hij trots op is. ''Carlos heeft vandaag laten zien hoe goed hij is. Hij heeft de race laten exploderen.''

Misschien is het genoeg om de Tour de winnen. Misschien ook niet. Het maakt Riis niet uit, zegt hij. ''We rijden een geweldige Tour. Als een team, en daar gaat het me om.'' (AD PERTIJS)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden