Column

Rutte vindt Toppersliedjes geen reet aan

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column.

null Beeld Wolff
Beeld Wolff

Je hebt Trump-ordinair, en je hebt Rutte-ordinair. Trump laat zich om- ringen door drie Stukken met overheerlijke Silicone Toeters en verrukkelijke Botox Smoeltjes, terwijl Mark naar de Toppers gaat.

Ik heb dan toch liever die Trumpentourage. Die gelóóf ik. Mark geloofde ik toen hij nog vertelde dat hij thuis kwam, de was aan zijn moeder gaf en dan achter de piano ging zitten om Chopin en Schubert te spelen. Zo'n jongen is het ook.

Ik verdacht hem er in die tijd ook van dat hij elke dag Schuberts Winterreise zou zingen: 'Fremd bin ich eingezogen, Fremd zieh' ich wieder aus...' En dan een regel later: 'Das Mädchen sprach von Liebe, Die Mutter gar von Eh'...' Met een dun stemmetje, maar wel gemeend.

Maar nee: de Toppers. Gerard Joling, René Froger en Jeroen van der Boom. Want meneer de minister-president wil ook wel eens lekker uit zijn dak gaan.

Je gunt hem natuurlijk alles, maar mijn geloof in een minister-president die naar de Toppers gaat - hoe leuk ook - en dan in een kek overhemdje schutterige neukbewegingen maakt en dat dansen noemt, raakt dan vanzelf het dieptepunt.

Kijk, dat Halbe Zijlstra erbij was, is wel iets dat helemaal in sync is met diens persoonlijkheid. De Toppers, dat is zijn cultuur. Ik denk ook dat als Halbe 's avonds thuiskomt hij onmiddellijk een Geer & Goor dvd pakt, om eens heerlijk te ontspannen - niks mis mee. Ik moet ook altijd lachen om winden en boeren laten.

Maar aan Mark zie je dat hij zich moet forceren. Aan die liedjes vindt hij geen reet, en die mensenmassa boezemt hem ook weerzin in. Maar hij doet mee, niet om stemmen te winnen, niet om populair bij het volk te worden, maar uit een vorm van sociale onhandigheid, omdat hij denkt dat het moet.

Ik weet zeker dat Mark gisteravond, toen hij terug was van de Toppers, achter zijn piano gekropen is, zijn handen heeft gestrekt en heel zacht het witte ivoor en het zwarte ebbenhout als tedere vrouwenborsten heeft getou-cheerd, terwijl hij zong: 'Schreib im Vorübergehen, Ans Tor dir: Gute Nacht, Damit du mögest sehen, An dich hab' ich gedacht.'
In mijn vertaling:

'Ik schrijf in het voorbijgaan, Op je deur snel: Goede Nacht. Zodat je straks kunt zien, Dat ik aan je heb gedacht.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden