Plus Klapstoel

Roxeanne Hazes: 'Ik was best bang voor drank'

Roxeanne Hazes (1993) is zangeres. Ze vormde een duo met haar broer Dré en werkt nu aan een soloalbum. In de comedy Hartenstrijd heeft ze voor het eerst een rolletje als actrice.

'Vinkeveen is en blijft mijn eerste liefde. Het groen en het water zijn me veel te lief' Beeld Harmen de Jong

Woerden

'Het AMC is een stuk dichter bij Vinkeveen, dus waarom mijn ouders er nou voor hebben gekozen me in het ziekenhuis van Woerden geboren te laten worden, geen idee. Ik heb verder ook niks met Woerden. Ik heb er weleens opgetreden en dat is het."

"In Vinkeveen heb ik het altijd heerlijk gehad. Echt een dorp: heel beschermd, iedereen lette op elkaar. Wat dan weer wel betekende dat we geen kans hadden om te spijbelen; ze belden meteen mijn moeder."

Amsterdam

"Heb ik een heel sterke band mee. Ik heb er bijna elke dag wel een afspraak en veel van mijn vrienden wonen er. Het is mijn tweede thuis. Vinkeveen is en blijft mijn eerste. Het groen en het water zijn me veel te lief. En ik ben nogal gehecht aan mijn auto; ik moet er niet aan denken 's nachts eerst nog op zoek te moeten naar een parkeerplek."

"Nee, je kunt niet horen waar ik vandaan kom. Een Amsterdamse vader, een Rotterdamse moeder, maar ik praat heel netjes. Ik spreek studententaal, zeg ik altijd."

Vader

"Ik zie hem echt als held. De beste zanger van Nederland, nog steeds. Maar wat nog veel belangrijker is: hij was de beste vader die ik me kon wensen. Hij was geen vader die met ons op stap ging. Zei niet: 'Kom op, we gaan vandaag naar de Efteling.'"

"Hij lag vaak tot vier uur op bed, maar daarna was hij er voor ons. Ik heb ­gelukkig ook de tijd meegemaakt dat hij het wat rustiger aan deed met werken. Hij deed spelletjes met ons, vond het gezellig om met zijn allen te eten - echt een gezinsmens."

Moeder

"Mijn beste vriendin. Vroeger was ik echt een vaderskind. Ik lijk ook veel op mijn vader. Eén karakter. Allebei creatief. En net als hij weet ik af en toe niet wat ik met mijn gedachten aan moet. Ik begrijp mezelf vaak niet eens, laat staan dat een ander dat doet. Nu ik zelf ouder word, herken ik die gecompliceerde kant van mijn vader steeds meer."

"Mijn moeder heeft weer een heel ander karakter, maar we zijn ­echte soulmates. Alles vertel ik haar, maar hoe close we ook zijn, ik besef wel dat ze mijn moeder is. Je moet respect hebben voor je ouders, zo zijn mijn broertje en ik opgevoed. Dat ging zo van: 'Wat ja?' Waarop wij dan zeiden: 'Ja,mam'."

Kinderen voor Kinderen

"Het was mijn grote droom daarbij te komen. Zonder dat mijn ouders het wisten, heb ik me ervoor opgegeven. Op de dag van de auditie was ik zó nerveus."

"Mijn pa, die inmiddels op de hoogte was, lag nog op bed toen ik vertrok, maar had wel een heel lief briefje voor me neergelegd. Eén zin daaruit is een beetje mijn levensmotto geworden."

"Kijk, hij staat op mijn arm getatoeëerd: 'Je hebt niks te verliezen.' Ik werd afgewezen voor Kinderen voor Kinderen maar ik won als kind sowieso nooit iets. Niet met bingo, niet met hardlopen."

"Ik heb echt maar één keer iets gewonnen; toen ik op een bonte avond van school een liedje van Britney Spears zong. Pas later kwam ik erachter dat mijn vader de leraren letterlijk had omgekocht. Toen had ik niets door, maar achteraf was het best opvallend natuurlijk dat er meteen een taart met opschrift was. 'Gefeliciteerd Roxy,' stond erop."

Top Notch

"Heb ik onlangs bij getekend. Ik had Kees de Koning, de baas van Top Notch, leren kennen en we konden goed met elkaar opschieten. Van het een kwam het ander."

"Mijn solodebuut zou eigenlijk dit najaar uitkomen, maar we hebben het idee dat er toch nog net iets meer in zit, dus we werken nog even door. Het wordt heel anders dan wat ik tot nu toe heb gedaan als zangeres. Een beetje in de stijl van Lana Del Rey en London Grammar. En ik houd erg van countrymuziek, dus er zit veel gitaar in."

"De teksten zijn in het Nederlands. Als je verstaat wat iemand zingt, komt het veel harder binnen. De teksten schrijf ik zelf, met een co-writer. Ik wil mijn eigen verhalen vertellen, maar er kijkt wel iemand mee."

"Ik durf ook anders te zingen nu. Ik heb een lage stem, mannelijk bijna, en die zet ik hier volop in. Net als op platen van Lana Del Rey gebeurt, stapelen we mijn zang ook. In sommige nummers hoor je wel tien opnames van mijn stem - harmonizen noem je dat. Het heeft een heel spacey effect, superspannend."

DJ

"Dj'en doe ik gelukkig niet meer. Leuk om te hebben gedaan, maar dan vooral als in: dat kan ik ook weer van mijn lijstje schrappen. Ik draaide heel commerciële dance. Handjes in de lucht."

"Niet mijn stijl, ik houd veel meer van underground techno, maar als je als bekende Nederlander draait, verwachten de mensen de hits van nu. En dan moet je het ook nog eens opnemen tegen die 86 andere BN'ers die ook ­allemaal dj'en. Ik deed altijd alles live, veel van die andere BN'ers komen gewoon aanzetten met een USB'tje waar hun hele set op staat."

Drummen

"Dat doe ik nog wel! Hartstikke leuk, ik heb er een nieuwe hobby bij. Voor Holland zingt Hazes bedachten we dat het leuk zou zijn als ik in de Ziggo Dome een stukje zou drummen."

"Ik op les bij Ton op 't Hof, de oude drummer van mijn ­vader. Hij gaf me twee drumsticks in handen en zei: 'Wat kun je al?' Ik moest bekennen dat het de eerste keer was dat ik überhaupt zulke stokken vast had. Zei hij: 'Oké, dit gaat een dingetje worden, je hebt drie maanden om het te leren.' Maar ik héb gedrumd in de Ziggo, naast Ton. En sindsdien heb ik thuis een drumstel staan."

Hartenstrijd

"Mijn eerste rol als actrice, héél klein. Het is me goed bevallen, ik zou het ook zeker nog een keer willen doen, maar ik zou er niet mijn beroep van willen maken. Ik hoefde maar één scène te doen in Hartenstrijd, maar alleen daar al hebben we zó lang over gedaan. Niet omdat ik het telkens fout deed of zo, maar omdat het uit ­verschillende hoeken moest worden gefilmd. Het ging mij toch allemaal wat te langzaam."

Drank

"Vind ik lekker, ik zeg het gewoon. Het hoeft geen hele fles te zijn, maar een wijntje op zijn tijd: gezellig. En ik ga echt niet elk weekend los, maar als ik ga stappen, ga ik ook echt stappen. Dat is mijn probleem: ik heb geen rem. Dan moet ik ook echt wel iemand hebben die een beetje op mij en mijn spulletjes let."

"Er is een tijd geweest dat ik best wel bang was voor drank. Kwam door vroeger. Ik vond mijn vader het leukst als hij nuchter was. Als hij net wakker was en ik bij zijn eerste koppie thee bij hem op schoot kroop. Lekker kletsen. En trots dat ik dan was als hij zei: 'Nou, je kunt wel merken dat je een jaar ouder bent dan je broer, hoor'."

"'s Avonds was hij vaak anders, was hij er toch niet helemaal bij. Ik heb absoluut geen nare jeugd gehad, maar ik heb wel dingen gezien die je als klein meisje niet hoort te zien. Maar de angst die ik lang had voor drank, ben ik nu wel kwijt. Ik heb gelukkig ook een goede dronk. Ik vind iedereen aardig en lief als ik wat op heb, niemand die last van me heeft. Als ik een kwade dronk had gehad, zou ik echt nooit meer drinken."

Bloed, zweet en tranen

"De film? Heel heftig om voor de eerste keer te zien. Vooral die scènes uit mijn vaders jeugd... Als mijn broertje en ik vroeger ons bord niet leeg aten of op vakantie in Amerika juist maar bleven opscheppen bij een buffet, werd hij kwaad. Dan was het: 'Ik heb vroeger dit meegemaakt en dat meegemaakt.'"

"Nou en, dacht ik dan, dat is toch allemaal voorbij, zeur niet. Het was echt een klap in mijn gezicht toen ik in de film zag hóe zwaar hij het als jongen heeft gehad. Raymond Thiry, die mijn vaders vader speelde, mijn opa dus, is echt een toffe gozer. Maar sinds die rol krijg ik bijna een naar gevoel als ik hem tegenkom."

Hologram

"We hebben er lang over zitten dubben of we het wel moesten doen. Maar het wordt de vijfde editie van Holland Zingt Hazes en je wilt de fans toch elke keer wat nieuws bieden. Een ­hologram van mijn vader dus. Het is heftig, maar ik zie het ook als een eer. Mijn vader komt daarmee toch in het rijtje van Elvis Presley, ­Michael Jackson en Tupac."

Lowlands

"Dit jaar was ik er voor het eerst, samen met de mensen van Top Notch. Het leek me nooit wat. Te alternatief, iets voor geitenwollensokken­types. Maar ik vond het er geweldig. Beste ­festival waar ik ooit ben geweest. Zulke toffe mensen ­allemaal!"

"Ik heb ook opgetreden in de Desperado. Ik zong repertoire van mijn vader en ik heb zelden zo'n enthousiast publiek gehad. Volgend jaar ga ik weer. In een tent!"

Dré junior

"Nou, dat is dus mijn broertje. En we zijn op het moment niet on speaking terms. Of het weer goed komt, weet ik niet, wel dat het voor nu het beste is. Ik vind het ook niet heel chic om hier in de pers over te praten. In elke familie is wel wat. Ik gun Dré alle geluk van de wereld, soms is loslaten ook een vorm van houden van."

Niels Meulman

"Ik ken hem niet. Een graffitikunstenaar? Dan ga ik hem thuis zeker even opzoeken, want dat vind ik heel vet. Vroeger heb ik met een vriendje ook wel aan graffiti gedaan. Roxy was mijn tagnaam. Niet zo slim in een klein dorp als ­Vinkeveen."

"Ik houd erg van tekenen, ik word er rustig van. Mijn vader kon prachtig tekenen, van hem heb ik het geleerd. Het liefst tekende hij Herman Brood: een mannetje met een zonnebril en sluik haar, je zag meteen dat hij het was."

Hartenstrijd draait vanaf donderdag in de ­bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden