Ron van Breemen: Als ze weer gebruiken, moeten ze gelijk weg

Ron van Breemen Foto Jean-Pierre Jans Beeld
Ron van Breemen Foto Jean-Pierre Jans

DE VERKIEZING VAN DE AMSTERDAMMER VAN HET JAAR

Ron van Breemen (1953) helpt verslaafden om af te kicken en clean te blijven. Hij is zelf een 'verslaafde in herstel'.

Een gecompliceerde jeugd hoef je niet alleen in zwakke milieus te zoeken. De vader van Ron van Breemen was een gefortuneerd handelaar in kolen en olie in Haarlem. Het ging mis: moeder pleegde zelfmoord, het gezin viel uiteen. Ron kwam op zijn twaalfde terecht in een pleeggezin in het doodsaaie Apeldoorn. Nou ja, pleeggezin, hij at en sliep er.

Hij ging naar de kappersvakschool. Hij was bij zijn broer in Limburg, liet zich daar knippen en dacht: misschien is dat wat. Een paar jaar later, hij was een jaar of achttien, exploiteerde hij twee kapsalons in chique hotels in Zwitserland.

Maar eigenlijk wilde hij piloot worden en dat lukte dankzij geld van zijn oma. Hij volgde een opleiding in Duitsland. En in 1975 vertrok hij naar Amerika, hij werd er vliegenier, vlieginstructeur en ging in
zaken. En in de alcohol en de drugs, als consument wel te verstaan.
In 1998 kwam hij in Amsterdam terecht. Clean. In de VS had hij kennis gemaakt met de Alcoholics Anonymous (AA) en de Narcotics Anonymous (NA). In die hulpgroepen wordt gewerkt met een twaalfstappenprogramma, dat ook de basis is van een professionele behandelmethode: het Minnesota Model. Dankzij die behandeling bleef hij van de middelen af. Van Breemen werd counselor. Uitgangspunt van de methode: geheelonthouding.

In Amsterdam, waar hij aan de gang wilde met de Minnesotamethode, bleek de benadering anders. Schadebeperking was de boodschap, leren leven met de verslaving. Hier krijgen verslaafden methadon. En daar heeft hij geen bezwaar tegen. ''Niet iedereen heeft de kracht om af te kicken. Maar als het kan, moet je zonder doen.''

In 2005 besloot de Jellinek met hem samen te werken. Hij richtte de stichtingen Twaalf Stappen en Safe Houses op. ''Na de behandeling dreigt altijd terugval. Verslaafden komen terug in hun milieu, en hou dan maar eens stand.''

Van Breemen zocht contact met woningbouwcorporaties en inmiddels beheert hij dertien etages in de stad, waar mensen maximaal een halfjaar kunnen verblijven. De etage delen ze met drie of vier lotgenoten. Volhouden en op verhaal komen, is het credo. ''We controleren constant en als ze gebruiken: meteen weg. Dat doen we niet om te straffen, maar om de medebewoners te beschermen. Er is maar één doel: clean blijven. Daarvoor moet alles wijken.''

Inmiddels is er ook een huis van de Jellinek en dit jaar zijn er twee woningen bijgekomen in Ugchelen bij Apeldoorn, waar het zo saai was. Maar er is wel mooie natuur.

Van Breemen weet dat je nooit van de verslaving afkomt. Hij is een 'verslaafde in herstel'. Een herstelde verslaafde bestaat niet. Hij komt voor zichzelf na al die jaren nog steeds bij de AA en de NA.

''Iemand is zelden alleen verslaafd. Meestal komt er van alles bij: een chaos door die verslaving, maar ook een karakter dat grenzen zoekt.'' Vertel Van Breemen wat. Eén drankje, één shot: verslaafden kunnen het niet. Maar de gedachte nooit meer een cognacje te drinken vindt hij ook afschuwelijk. ''Zoiets moet je je ook niet voornemen. Je moet denken: vandaag blijf ik ervan af. En morgen zien we verder. Waarschijnlijk denk ik morgen weer: ik blijf eraf. Maar dat weet je niet zeker. Meer kun je van ons verslaafden niet eisen.'' (PAUL ARNOLDUSSEN)

Foto Jean-Pierre Jans www.jeanpierrejans.nl

Terug naar de verkiezing

Portret van Ron van Breemen door AT5

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden