Plus PS

Rolmodellenbureau biedt steun aan onzekere meisjes

Elance Academy in Amsterdam koppelt vrouwelijke coaches aan jonge meiden die een steuntje in de rug kunnen gebruiken. 'Ik zie in haar het meisje dat ik ooit was.'

Tiziana (links) en haar coach Gwen Linger Beeld Charlotte Odijk

Ronalsy (15) gaat thuis meteen slapen. Ze heeft niets ­anders te doen, en daar wordt ze moe van. Daarom gaat ze maar naar bed. Haar moeder is er niet, de mensen op school zijn niet echt leuk en van vervelen ga je gapen.

Op aanraden van de zorgcoördinator op school ging ze eens naar Elance. Geen idee wat het was, maar als je niets te doen hebt, denk je: waarom niet? Elance bleek een mooie plek te zijn, een kantoor in een charmant gebouw op het voormalige ­Wilhelminagasthuisterrein.

Daar regelden ze een coach voor haar. Een meisje, een paar jaar ouder dan Ronalsy, die leuke dingen zou gaan doen met haar, haar advies kon ­geven over school, kon leren omgaan met puberdingen, jongens. De coaches zijn jonge vrouwen die studeren en hun stage in deze vorm van maatschappelijk werk vervullen.

Nu glundert Ronalsy als ze Dioröna Spaans (19) aan ziet komen lopen. Ze doet voor het eerst een snuffelstage in een café en was er doodzenuwachtig voor. Op dat soort momenten appt ze Dioröna voor steun.

Net zusjes
Ronalsy en Dioröna zijn een mooi koppel. Ronalsy kwam twee jaar geleden met haar moeder mee uit de Dominicaanse Republiek. Haar moeder trouwde een Nederlander, dat huwelijk is voorbij. Ronalsy wordt verscheurd door heimwee.

Dioröna is ook een nieuwkomer. Ze studeert in Utrecht, maar komt uit Curaçao. "We zijn heel erg hetzelfde," ­verzucht Ronalsy trots.

Het verlangen naar het Caribische leven, de verwondering over Hollandse zuinigheid ('Mannen zijn gierig!') en opgroeien met een alleenstaande moeder. "Ze vragen ons altijd of we zusjes zijn," zegt Dioröna. "Dan zeggen we gewoon ja." Ronalsy legt haar hoofd op de schouder van Dioröna. "Zij heeft me geleerd dat ik heel veel kan oplossen met een glimlach."

Dioröna en Ronalsy zijn een soort zusjes, maar bij andere Elancekoppels zien de verhoudingen er weer anders uit. Zo is ­Farciana Muradin (19), mbo-student maatschappelijke zorg, eerder een beschermvrouwe voor Miryam (15). Het verlegen meisje met hoofddoek bedankt Farciana voor al haar hulp. "Ik kan nu iets beter met mijn vader praten."

Farciana haalt Miryam op en brengt haar thuis, een regel voor Elancekoppels. Ze ontdekte dat Miryam heel streng wordt opgevoed: ze is verantwoordelijk voor het huishouden en mag niet met vriendinnen afspreken. Met Farciana ging ze voor het eerst uit eten en naar de bieb. Farciana werd Miryams connectie met de buitenwereld.

Confronterend
De meisjes van Elance - ze worden hier officieel 'strong girls' genoemd - zien elkaar regelmatig op bijeenkomsten, zoals op een avond over seksualiteit in een jeugdcentrum bij de Hogeschool van Amsterdam. Inge Broekx (49) leidt het strong-girlsprogramma voor 12- tot 18-jarigen. "Dit is preventief," legt ze uit. "De oudere meiden geven de jonge meisjes zelfvertrouwen, zijn hun vertrouwenspersoon."

Het is weleens voorgekomen dat een meisje in de handen van een loverboy viel en alleen nog contact onderhield met haar coach. Die verhalen zijn uitzonderingen, ­benadrukt Broekx, maar het geeft wel aan dat de rol van de coach belangrijk is. "Over het algemeen helpen de coaches vooral met gezond eten, huiswerk, puberproblemen of vragen over de toekomst."

Toch kan dat soms al confronterend zijn voor de coaches. Lotta van den Bosch (21), student maatschappelijk werk en dienstverlening aan de HvA, herkende best wat in haar 'meisje' Dzena (15), een bijdehandte wat norse meid. Ook zij werd vroeger gepest en zat niet lekker in haar vel.

Lotta noemt Dzena een uitdaging. Maar ze hebben ook plezier. Ze zijn gaan schaatsen, krijgen binnenkort een fotografieworkshop, gaan basketballen.

Elke week zien de koppels elkaar vier uur. Dat vergt creativiteit en inventiviteit van de coaches om die uren leuk in te vullen: voor de twintig afspraken hebben ze vijftig euro te besteden. Dzena zegt dat het haar goed heeft ­gedaan. "Ik eet gezonder, ben minder somber."

Wachtlijsten
Tiziana (14) durft dankzij Gwen Linger (25) nu voor ­zichzelf op te komen en ze heeft minder ruzie thuis. Daar heeft ze een chronisch zieke moeder en is nooit geld voor iets leuks. "Met Gwen ben ik naar de Starbucks ­geweest!"

Gwen lacht als Tiziana vooral de momenten ­opsomt dat ze gingen eten of chocomel gingen drinken. "En ik doe zo mijn best om leuke dingen te bedenken." Zelf had ze ook wel een coach gewild op Tiziana's leeftijd. "Ik zie in haar het meisje dat ik ooit was."

En zo zijn er meer hoopvolle voorbeelden tussen de ruim tweehonderd koppels die nu bij Elance rondlopen. Het gaat zelfs zo goed dat er in sommige stadsdelen wachtlijsten zijn - ook voor onzekere meisjes uit gezinnen in Zuid. En de jongens? Daar gaat Elance niet over. Linda Hendrix (37), een van de projectleiders, verwoordt het simpel.

"Als het niet lekker gaat trappen jongens een bushokje in elkaar, meisjes ontwikkelen een eetprobleem en kroppen hun problemen op. Het reguliere jongerenwerk is vaak meer jongenswerk, omdat ze meer aandacht vragen. Bij ons krijgen de meisjes alle aandacht."

De naam Miryam is wegens privacyredenen gefingeerd.

Ronalsy (links) en haar coach Dioröna Spaans Beeld Charlotte Odijk
Directeur Aytun Aydin: 'Ze leren van elkaar' Beeld Charlotte Odijk

Een kosteloze, wereldwijze tante

Zeven jaar geleden begon Aytun Aydin (44) Elance ­Academy. Ooit was ze zelf een onzeker meisje, in Brabant met Turkse ouders, dat heel blij was dat ze op het juiste moment de juiste vrouwen om zich heen had.

Vrouwen die een rolmodel bleken te zijn. Thea Willems, de directeur van een vrouwenclub uit Oss bijvoorbeeld. Elance is eigenlijk ook zoiets, maar dan professioneler georganiseerd. Het gaat uit van het idee dat je als meisje, zeker één uit minder kansrijke en goed genetwerkte gezinnen, soms met je ziel onder de arm loopt.

Dat je een coach of een zus of een wereldwijze tante zou willen hebben, maar die niet hebt. En dat is dan Elance. Studenten pedagogiek of maatschappelijk werk lopen stage als coach en begeleiden een meisje van 12 tot 18 jaar tot 'strong girl'. De studenten worden op hun beurt vaak bijgestaan door succesvolle carrièrevrouwen in het Elance 'Strong Girls XL'-programma. Aydin wil overigens niet alleen meisjes zelfverzekerder maken, ze hoopt ook ­werelden bij elkaar te brengen.

"We koppelen bijvoorbeeld powervrouwen, vriendinnen van mij van IJburg, aan Marokkaans-Nederlandse meisjes uit Nieuw-West. Zo leren ze van ­elkaar." Elance wordt ­gefinancierd door fondsen, ­gemeentesubsidies en het­ ­bedrijfsleven. Meisjes komen binnen via scholen of ouder-en kindteams, en volgen het programma kosteloos. Het is ­nadrukkelijk geen hulpverlening, eerder een mentoraat.

Vorige week heeft Elance een tweede locatie geopend binnen het kantoorgebouw van Rochdale in West. Daarnaast zijn er plannen om een Elancevestiging te starten in Den Haag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden