Recensie

Rockband van formaat Foo Fighters maakt verwachtingen helemaal waar (****)

Een op een troon rockende Dave Grohl, perfecte afwisseling tussen de beuk er in en rustige intro's en twintig jaar aan hits uit het collectieve geheugen: de Foo Fighters lieten zich in de Ziggo Dome gisteren van hun beste kant zien.

Koning van de rock Dave Grohl gisteren in de Ziggo Dome, op passende troonBeeld Paul Bergen

Dave Grohl houdt van het podium. Zelfs als hij ervan afdondert en zijn been breekt, laat hij zich op een brancard weer terug hijsen. Dat gebeurde vijf maanden geleden in Zweden. Hij maakte het optreden zittend af, maar door de beenbreuk moesten de Foo Fighters wel Pinkpop afzeggen. Hij verontschuldigt zich er opnieuw voor in de Ziggo Dome.

Sinds die onfortuinlijke val mag Grohl even niet meer rondrennen op het podium. In plaats daarvan zit hij nu op een troon met uitstekende gitaarhalzen en een aura van lichten om hem heen. Het ontwerp heeft hij zelf getekend toen hij gedrogeerd in het ziekenhuis lag. De tekening laat hij er als bewijs even bij zien.

Inkakken zit er niet in
Maar dat hij alleen maar mag zitten, betekent niet dat hij minder hard rockt. Hij stampt, snuift en stuitert, headbangt, gromt en brult. Om de haverklap roept Grohl dat hij geen zin heeft om in te binden. Het 46-jarige rockicoon staat zichzelf noch het publiek toe om ook maar een moment in te kakken.

Ruim twee uur lang geven de Foo Fighters een best of-show ter gelegenheid van hun twintigjarig jubileum, afgewisseld met nieuwe nummers van het achtste album Sonic Highways. Luisterend naar de Foo Fighters' geschiedenis, valt vooral op hoeveel hits zich in het collectieve geheugen hebben genesteld: van melodieuze poprocknummers als Learn to Fly en Big Me, tot het zwaardere ragwerk van Monkey Wrench, Breakout en All My Life.

Gelikte show
Het tweede dat opvalt is de enorme energie waarmee ze die nummers spelen. Tijdens het eerste kwartier wordt zo hard gespeeld, dat Grohls stem nauwelijks boven de drums van Taylor Hawkins uitkomt, behalve als hij de longen uit zijn lijf schreeuwt. Pas bij het nieuwe Something From Nothing houdt de band even in en is Grohl voor het eerst te verstaan.

Deze geroutineerde rockband laat bovenal zien hoe je een gelikte show opbouwt. Keihard de beuk erin, geregeld gas terug met een rustig intro of rock-'n-rollintermezzo, en soms even keuvelen met het publiek. Zelfs met een plichtmatig onderdeel als het introduceren van de band weten ze te vermaken door er een 'classic rockquiz' van te maken.

En net als je denkt 'genoeg geluld', gooien ze er een ongenadige meezinger tegenaan zoals My Hero. Dat wordt van voor tot achter meegebruld. Zo heeft de show eigenlijk alles wat je van een rockband van formaat mag verwachten: een charismatische energieke frontman, een afwisselende setlist die voluit en overtuigend wordt gespeeld, en misschien wel het beste van alles: geen toegift. Daar doen we niet meer aan, zegt Grohl, dat is maar tijdverspilling. Dus gaan ze in een ruk door met de passende afsluiter Best of You. De Foo Fighters lieten zich van hun beste kant zien.

Foo Fighters

Ons oordeel: ★★★★☆
Gehoord: 5/11
Waar: Ziggo Dome
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden