Robin van Persie lijkt klaar voor leiderschap Oranje

Robin van Persie, ooit de druktemaker van de Kralingse pleintjes, heeft zijn reis naar volwassenheid voltooid. Foto ANP

NOORDWIJK - Met het imago van een rebel trok hij naar Londen, maar vijf jaar later lijkt Robin van Persie zijn reis naar volwassenheid te hebben voltooid. Gerijpt door het vaderschap en het hogeschoolvoetbal van Arsenal is hij klaar om een van de leiders van Oranje te worden.

Het was nota bene de dokter die zijn ogen opende, in die wonderlijke maand oktober. Robin van Persie zag het geluk in de glimlach van Dina Layla, zijn pasgeboren dochter, en leek op het veld ongrijpbaar, alsof hij zijn euforie met het hele stadion wilde delen. De tovenaar van Arsenal scoorde het ene na het andere doelpunt en werd gekroond tot Speler van de Maand in de Premier League. Dat kon geen toeval zijn, vond zijn arts, een gezworen fan van The Gunners. ,,'Robin, je heb vleugels gekregen' zei hij. Het mooie is dat ik één keer eerder tot Speler van de Maand ben gekozen: juist toen ons eerste kind, Shaqueel, geboren was.''

De lach van Dina Layla draagt hij nu ongetwijfeld op zak, zoals tijdens het EK in Zwitserland en Oostenrijk altijd een gigantische foto van Shaqueel in zijn hotelkamer stond. Niets in Robin van Persie herinnert meer aan het enfant terrible van weleer, de Rotterdamse rebel die lak aan de hele wereld had. Vijf jaar in de metropool Londen en de voetbaluniversiteit Arsenal hebben de zo begenadigde aanvaller gevormd tot een modelprof en, zo lijkt het, een modelvader.

De disco's en poolpaleizen heeft hij ingeruild voor yogalessen en een ijzeren discipline om zijn belangrijkste gereedschap, zijn lijf, topfit te houden. Hij kan na een wedstrijd zomaar om vier uur 's nachts op de hometrainer zitten om sneller te herstellen. ,,Als je een stabiele familie hebt, ben je zelf meestal ook stabiel. En dan straal je ook uit dat je iemand bent om te vertrouwen. De eerste vraag die in het zakenleven gesteld wordt, is of je getrouwd bent en kinderen hebt. Dat is niet voor niets.''

Als zoon van een kunstenaar zou hij, mocht hij de gelegenheid hebben, best wel eens de Londense musea willen bezoeken. Maar de mooiste penseelstreken bewaart hij voor het groene doek, waarop hij wekelijks excelleert in een nieuwe, verrassende rol. Voetbalprofessor Arsène Wenger maakte een grondige analyse van zijn kroonjuweel en stuurde hem begin dit seizoen naar de positie van diepste aanvaller.

Van Persie had tijd nodig voor die omslag, geeft hij toe. ,,Ik ben geen geboren spits, elke wedstrijd is een nieuwe ervaring. Ik moet nu opboksen tegen twee reuzen die heel erg boos kijken. Afgelopen weekeinde speelden we tegen Wolves en die gingen het eerste half uur als beesten tekeer. Krijg je een elleboog en denk je 'jezus, wat is dit'. In het begin van het seizoen was ik zoveel bezig met jagen en sleuren dat ik voor de goal geen scherpte meer had. Ik ben mijn eigen spel gaan ontleden en nu gaat het veel beter.''

Zoveel beter zelfs dat rond Oranje een lobby op gang is gekomen om Van Persie de erfenis van Ruud van Nistelrooij in handen te geven. Nu Klaas-Jan Huntelaar wegkwijnt in de dug-out van San Siro en Dirk Kuijt het best rendeert op de rechterflank, lijkt de topscorer van Arsenal (zeven goals en zeven assists in elf competitieduels) de ideale man om naar het front te sturen. Al weigert hij concessies te doen aan zijn speelstijl.

,,Ik wil geen andere speler worden dan ik nu ben. Ik wil allround zijn, kaatsen, assists geven, goals maken, meeverdedigen. Dat is misschien wel uniek voor een spits. Een spits maakt meestal eerst zijn doelpunten en kijkt dan naar de rest. Ik doe het andersom. En dan volgen die goals toch wel.''

Het plafond van de speelkamer van Shaqueel en Dina Layla is intussen een bonte mozaiek van tientallen voetbalshirts. Van vedetten als Kaka, Riquelme, Cristiano Ronaldo en Stankovic. Zelf is hij inmiddels hard op weg om de status van Europese topvoetballer te verwerven. Het zou hem een sleutelpositie moeten geven in de hiërarchie van Oranje, dat na het vertrek van iconen als Cocu, Van der Sar en Van Nistelrooij op zoek is naar nieuwe leiders.

,,Een type als Van Bommel heeft dat in zich. Respect bij je collega's dwing je af door goed te spelen en goed te trainen, door de winnende goal te scoren als de ploeg vastzit. Mijn ambitie is om constant het allerbeste te brengen, een bovengrens ken ik niet. Wel een ondergrens. Maar in het groepsproces komt er meer bij kijken. Al ben je nog zo'n goede voetballer, als je een eikel bent, word je echt niet geaccepteerd. Je moet elkaar wél iets willen gunnen.''

Niet zonder trots wijst hij naar zijn eigen club, Arsenal, waar de liefde voor het pure voetbal het altijd weer wint van de verleiding met miljoenen te smijten. Een filosofie die, zo bedoelt hij, aantoont dat ook een vriendenploeg kan overleven in de top van het soms meedogenloze voetbalmilieu.

,,Ik speel nu ruim vijf jaar samen met Cesc Fabregas, we voelen elkaar perfect aan. Het is een feest om zo'n man achter je te hebben. In het voetbal hoeft niet alles groot en duur te zijn om aan iets moois te bouwen. Aankopen van veertig of vijftig miljoen hebben hun eigen agenda's, dat werkt niet.''

Het moet allemaal leiden tot de successen waar iedereen zo lang op wacht, bij Arsenal én bij Oranje. Robin van Persie, ooit de druktemaker van de Kralingse pleintjes, heeft zijn reis naar volwassenheid voltooid. Shaqueel en Dina Layla gaven hem vleugels, nu moet hij opstaan om écht aan te tonen dat hij een held zal worden. Grijnzend: ,,'Wanneer komt de derde' vroeg ik laatst aan Bouchra. Maar daar dacht mijn vrouw toch wat anders over.'' (GPD/ROEL WICHE)


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden