PlusPS

Rob de Nijs: 'Alleen Willeke Alberti houdt het ook zo lang vol'

In de jaren zeventig en tachtig was Rob de Nijs de populairste zanger van het land. Op tweede kerstdag wordt hij 75, maar met een jong kind en een nieuw album slaat hij zich aardig door de ouderdom heen. 'Alles verdwijnt behalve De Nijs, haha.'

Beeld Jitske Schols

U bent jarig met kerst. Op tweede kerstdag weliswaar, maar toch: een kerstkind. Die zijn voor het geluk geboren, zeggen ze.
"Dat zeggen ze, ja. Ik ben een redelijk gelukkig mens, maar er was toch ook altijd iets triests in mijn leven. Mijn nieuwe album heet Niet Voor Het laatst, maar de werktitel was Van Verdriet En Verlangen. Melancholie hoort bij mij. Als je me op de man af vraagt: ben je gelukkig? Dan zeg ik: soms wel, soms niet."

Ondanks die triestigheid, het is wel een rijk leven, toch?
"Dat zeker. Ik ben wel een heleboel vergeten. Er komen soms mensen naar me toe, die dan hele verhalen afsteken over vroeger. Dan denk ik: god, ja, dat heb ik ook nog meegemaakt."

Over kerstkinderen gesproken: u heeft een enorme tattoo van Jezus op uw arm.
"In de jaren negentig laten zetten. Op mijn lagere school in Amsterdam-Oost kon je kiezen: een uur gymnastiek of godsdienstles. Sporten was niets voor mij; ik struikelde altijd. Bij godsdienst werden die verhalen voorgelezen, de gelijkenissen van Jezus. Diep onder de indruk was ik van hem, wat een geweldige man. Tot hem wilde ik wel bidden."

"Mijn ouders waren van huis uit gelovig, maar totaal niet kerkelijk. Ik heb ook nooit de neiging gevoeld me ergens bij aan te sluiten, bij elk geloof zit wel iets waarvan ik denk: nou, laat maar. Maar ik heb wel die band met Jezus. Ik bid elke dag tot hem."

"Ik ga niet op mijn knieën of zo, maar aan het eind van de dag, meestal in bed, zet ik de zaken toch even op een rijtje. Ik vraag me dan af: doe ik het allemaal een beetje gristelijk?"

En?
"Ik ben een zondaar natuurlijk, net als iedereen. Maar wat ik ook heb uitgevreten, het is me allemaal wel vergeven, heb ik het idee. Het is een heel liberaal geloof dat ik aanhang, hoor. En ik val er niemand mee lastig. Ik begin er nooit uit mezelf over."

U wordt 75.
"Het is wat, hè?"

In het titelnummer van uw nieuwe album zingt u: 'Ik wil mij zijn, maar dan jonger'.
"Het is zoals het is. Natuurlijk is het niet leuk om ouder te worden, maar ik sla me er redelijk doorheen."

"Ook op de bühne. Ik sta niet meer zo te springen als vroeger, ik heb na afloop van een optreden ook wat meer tijd nodig om te recupereren, maar voor de rest gaat het prima. Stimmlich, zoals dat heet, ben ik in goede vorm."

We horen het op Niet Voor Het Laatst.
"Ja, die opnames gingen heel makkelijk, het stond er allemaal zo op dit keer. Terwijl het toch een heel openhartig album is. Ik heb me, om het zo te zeggen, wel even nedergelegd: kijk, hier heb je iemand die het allemaal niet zo goed heeft gedaan, maar daar wel is uitgekomen."

Een groot deel van de teksten is geschreven door uw ex-vrouw Belinda Meuldijk. Je hoeft geen fanatiek lezer van de bladen te zijn om te weten van uw bittere vechtscheiding.
"Ja, we gaan weer normaal met elkaar om. Het is een van de grote wonderen in mijn leven dat het kan. Het was totaal uit de klauwen gelopen tussen ons, waar vooral de kinderen heel veel verdriet van hadden."

"Ik was de laatste die het voor mogelijk hield, maar de vrede is getekend. Ik heb mijn best gedaan, waar dat geloof van me van veel betekenis is geweest. Belinda heeft haar best gedaan. En Jet, mijn huidige vrouw, heeft ook haar best gedaan."

Belinda laat u pittige teksten zingen. In het samen met uw zoon Robbert gezongen Papa-Oto bent u een verre van een ideale vader.
"Dat was ik ook niet. Ik was er nooit. Voor Robbert was ik die man die af en toe eens in een luxe wagen kwam voorrijden: papa-oto. Het idiote was dat ik het toen nog normaal vond ook. Dit is een heel egoïstisch vak, maar ik had het ook anders kunnen doen. Dat heb ik Robbert, die nu 34 is, ook gezegd: sorry, mea culpa."

"En we zingen nu samen Papa-Oto. Het is de visie van Robbert, verwoord door Belinda. Natuurlijk moest ik even slikken toen ik die tekst voor het eerst onder ogen kreeg, maar ik heb er ook wel lol in hem te zingen. Ik heb er geen probleem mee een lul van mezelf te maken."

Sinds vijf jaar heeft u een derde zoon.
"Ik was nog net geen zeventig toen Julius kwam, Jet was voor in de veertig. Ik heb er heel veel commentaar op gekregen. Maar ik ben gek op hem en hij is gek op mij, dus lul maar raak."

"Het zal minder lang duren dan bij andere vaders, maar niet alles is ideaal in het leven. Jet wilde al zo lang en vooral zo graag een kind dat ik onmogelijk nee kon zeggen. Onder ons: als ik wel nee gezegd zou hebben, zou ze op zoek zijn gegaan naar een andere man."

Heeft u het idee dat u bij Julius goed moet maken wat u bij uw andere zonen fout deed?
"Ik besteed wel veel meer tijd aan hem. Maar er zijn grenzen. Voetballen doe ik niet, daar heb ik niets mee. Ik haal hem soms wel op van school. Daar op het plein ben ik dan wel de vreemde, oude eend in de bijt. Maar, so what? En ik ben Rob de Nijs, hè? Ze kennen me. Dat maakt een hoop goed, haha."

Hoe leerde u Jet kennen?
"Ze stond bij een optreden in de zaal. Ze viel me meteen op. Tegen een van de technici zei ik: 'Dat meisje daar, wil je haar telefoonnummer voor me vragen?' Hij kreeg het en een paar weken daarna heb ik haar gebeld. And that was the beginning of something beautiful."

Deed u dat wel vaker, een technicus het nummer van een mooi meisje in de zaal laten vragen?
"Nóóit, ik zweer het je. Ik ben ook nooit zo'n ontzettende vreemdgaander geweest. Ik zal geen namen noemen, maar er waren collegae die echt alles neukten wat hen voor de voeten kwam. Ik had daar nooit zo'n zin in. Seks is leuk, maar ik wil toch ook graag een goed gesprek met iemand kunnen hebben."

"Ik was altijd van de relaties, daarbuiten gebeurde weinig. Alleen helemaal in het begin, met The Lords nog, heb ik me uitgeleefd. Maar toen was ik een late tiener, vroege twintiger. Muziek maakte je voor de meisjes."

Het is 55 jaar geleden dat u uw eerste plaatje maakte.
"De liefste die ik ken. Het flopte. Net als Jenny. Maar Ritme van de regen was in 1963 een enorme hit. Het waren allemaal vertalingen van Amerikaanse nummers. Producer Gerrit den Braber had daar een heel goede neus voor. Je deed precies wat zo'n man zei: 'Dit is je tekst, hier heb je het origineel, morgen opname.'"

"Het kwam niet in je op er tegen in te gaan. Dat je een plaatje mocht opnemen, bij mij het gevolg van het winnen van een talentenjacht, was zó bijzonder. Je stem vereeuwigd op vinyl: hoger kon je het niet schoppen."

Vlak na het succes van Ritme van de regen kwam de beatmuziek op. Wat vond u daarvan?
"Die Engelse groepen vond ik goed. Met Nederlandse beat had ik niet veel. Maar misschien was dat gewoon jaloezie, hoor. Ik was net doorgebroken en ineens was alles anders. Met Wally Tax van The Outsiders, die net als ik uit Oost kwam, kon ik goed opschieten."

Beeld Jitske Schols

"Wally zong wel in zo'n ruige beatband, maar hij was eigenlijk een echte romanticus. Die beatjaren waren zware tijden voor me, maar ik riep altijd: 'Ik kom terug!'"

Maar dat u als zeventiger nog altijd zou zingen, zal u toen nooit hebben voorzien.
"Ja, ongelofelijk, hè? Alles verdwijnt behalve De Nijs, haha. Alleen Willeke Alberti houdt het ook zo lang vol. Die zie ik er ook met gemak nog een decennium aan vastbreien. Nee, natuurlijk had ik vroeger nooit kunnen denken het als zanger zo lang vol te houden. Maar als je een jonge vogel bent, denk je sowieso niet na over ouder worden. En de dood is al helemaal een abstractie."

Ik zie ineens dat uw handen trillen.
"Ja man, moet je kijken hoe ik bibber als ik ze voor me uitsteek. Maar dat heb ik al vijftien jaar, hoor. Uiteraard heb ik ernaar laten kijken: tremor. Nou ja, sommige mensen hebben dat. Laatst was er een fotografe die het ook had, en die was in de twintig. Dus het is niet per se een ouderdomsding. Ik leef gezond, meer kun je niet doen. Ik ben trouwens onlangs wel weer begonnen met drinken."

Na?
"Na vijf jaar."

Waarom was u gestopt?
"Nou ja, ik dronk te veel, hè? Maar het waren vooral de katers waar ik gek van werd. Na een keer echt doorzakken voelde ik me soms dagen beroerd. Ik heb altijd veel gedronken, maar niemand heeft me ooit dronken op het podium gezien. Pas na een optreden was er drank."

En waarom bent u nu weer begonnen?
"Ik vond het niet gezellig meer. Jet en ik misten echt dat moment samen op de bank: glaasje erbij, aaaaahhh, even ontspannen, weet je wel. Maar ik drink nu wel heel anders dan toen. Sterke drank, waar ik altijd gek op was, laat ik staan."

"En ik houd maat. Dat is wel lekker als je zo lang niet hebt gedronken: je kunt er lang zo goed niet meer tegen. Twee trappistjes en dan voel ik 'm tegenwoordig echt al."

U woont op de Veluwe. Bent u zo'n natuurmens?
"Nee, totaal niet. Op mijn 26ste ben ik weggegaan uit de stad, maar ik ben me altijd een Amsterdammer blijven voelen. Dat zei ik ook tegen Eberhard van der Laan, toen ik die een keer tegenkwam op een feest bij Jeroen Krabbé."

"Zei die schat: 'U mag altijd terugkomen hoor, meneer De Nijs.' Nu Julius nog klein is, zitten we buiten de stad beter. Maar het lijkt me heerlijk op mijn oude dag weer in Amsterdam te wonen."

Cv

Rob de Nijs
26 december 1942, Amsterdam

1960 Wint talentenjacht
1963 Eerste hit met Ritme Van De Regen
1965 Tournee met circus Toni Boltini
1971-1976 Rol in tv-serie Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?
1973 Begin samenwerking met Lennaert Nijgh en Boudewijn de Groot, die onder meer de hits Jan Klaassen, de trompetter en Malle Babbe oplevert
1984-2006 Huwelijk met Belinda Meuldijk
1996 Eerst en enige nummer 1-hit met Banger Hart
2008 Trouwt met Jet Koet­schruiter
2013 Viert 70ste verjaardig in Carré
2017 Album Niet Voor Het Laatst

Rob de Nijs woont met zijn vrouw Jet en zoon Julius (5) in Bennekom.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden