Riva

Fijn uitkijken op de Amstel

Aan de voet van de Rembrandttoren staat het opvallende pand van restaurant Riva, een moderne brasserie met een kok die smaak en fantasie heeft. Nu nog wat puntjes op de i.

Oude Amsterdammers denken bij Riva aan de dealer in Opels, Buicks en Chevrolets. Anderen denken misschien aan de scheepswerf in het Italiaanse Sanico (sinds 1842), een zwemschool in Hengelo of één van de vele horecaondernemingen van die naam, zoals in Nijmegen of Rotterdam.

En sinds kort dus aan een restaurant in Amsterdam, waarbij Riva betekent dat deze zaak aan of eigenlijk op het water ligt. De plek, aan de Amstel, is bijzonder, aan de voet van de Rembrandttoren. Je kunt er je auto goed kwijt, afhankelijk van het uur. Kijk daarvoor op de website www. caferestaurantriva.nl. Op de fiets of te voet is het gemakkelijk: steeds rechtdoor over de Weesperzijde, langs de Amstel.

Het pand is, zoals dat heet, onder architectuur gebouwd. Heel aangenaam en met een groot terras aan het water. De keuken is op éénhoog en het personeel moet met volle bladen de trap af, wat erg onhandig is, vooral als de zaak vol is. De wachttijden kunnen dan ook behoorlijk lang zijn, maar gelukkig is de bediening vriendelijk, zelfs op dat volle terras. Prettig is dat we geen muzak of andere vormen van hinderlijk geluid horen.

De kaart is die van een moderne brasserie met verwijzingen naar exotische en hoog geklasseerde keukens en meestal slaagt de keuken erin alles ook nog fraai uit te voeren; er zijn maar een paar kleine uitglijders.

Zo beginnen we met de gevulde courgettebloem met brandade, gefrituurde spiering en witte gazpachosaus (€13,50). Heel fraai, maar de brandade, volgens de kaart met bakkeljauw, is voornamelijk aardappelpuree met een beetje vissmaak. In brandade hoort helemaal geen aardappel te zitten; dat is een degeneratie, ooit in Parijs verzonnen voor armlastige gasten. Brandadehoort puur klipvis (bacalao) te zijn, geëmulgeerd met olijfolie en wat room of melk.

De makreeltartaar met gefrituurde inktvis en komkommer (€13,50) is wel dik in orde.

Als tussengerecht nemen we het buikspek met gebakken zwezerik, boudin noir (bloedworst), appel en gember (€13,50). Heel verdienstelijk, al is de saus wel erg plakkerig en lijkt de gepickelde gember (een bekende wijnbederver) wat misplaatst.

Zoiets gebeurt ook bij de gefrituurde softshell crab met salade van venkel, koriander en nam jin dressing (€13,50). We zijn niet voorbereid op zo veel vuur door de Spaanse pepervlokken op de krab. Nam jin bevat altijd peper, maar hier kun je beter thee of bier bij drinken. Daar gaat de wijn...

De zeeduivel met Schots scheermes, zeekraal, lamsoren en schaaldier-sinaasappelsaus (€23,50) deugt aan alle kanten. De sinaasappel overheerst niet, maar geeft een goede toon (zeeduivel kan veel hebben) en alle structuren, geuren en smaken zijn goed in balans.

Het gestoofde geitenvlees in crépinette (varkensdarmnet) met bulgur, harissadressing en een salade van dadel en cashewnoten is iets minder doordacht en uitgevoerd. Het vlees, een gigantische bal, is vrij droog en draderig en de wel lekkere, maar droge bulgur maakt het niet smeuïger. Ik zou zelf voor een gelatinerijke bouillon zorgen om de crépinette er tijdens het bereiden mee te overgieten, ter compensatie van het magere van het vlees (leg onder in de pan wat zwoerd met soepgroente, giet er wat witte wijn en bouillon over en begiet de crépinette er steeds mee.)

De desserts zijn weer een stuk beter: de rijstpuddingrolletjes met choyawijn (Japanse pruimenwijn), ingelegde pruimen, mango en kokossorbet (€8,50) zijn erg goed; de kok heeft smaak en fantasie. De dadel-pistachecake met rabarbercompote en roomijs van gemoute gerst toont dat ook, zodat ik achteraf moet constateren dat de kok een goed idee van smaken en balansen heeft, maar de plank een enkele keer wat misslaat.

De wijnkaart laat een aardige keuze zien. Per glas zijn er vier keer wit, vier keer rood, één keer rosé, twee keer bruis en één dessertwijn - alles van

behoorlijke kwaliteit. Verder is de kaart ingedeeld naar herkomst, goed gekozen en redelijk geprijsd.

Geen wonder dat het hier meteen vol zat en bij de lunch zal dat niet anders zijn. Nu nog wat puntjes op de i en dan is dit niet alleen een trekpleister voor yuppen en Philipsmedewerkers, maar ook voor lekkerbekken.

8,5

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden