Plus

Resurrection is taai, maar ook gewaagd en eigenzinnig

Het zwijgen staat centraal in het tijdloze verhaal van Resurrection. Dat maakt het een taaie film, maar ook juist de moeite waard.

Johan Leysen als norse, zwijgende boer in ­Resurrection Beeld
Johan Leysen als norse, zwijgende boer in ­ResurrectionBeeld

Vijftien jaar werkte de Vlaamse regisseur Kristof Hoornaert aan zijn speelfilmdebuut Resurrection. Het scenario lag er al in 2003, de film kwam er pas vorig jaar. Dat zegt niet alleen veel over het doorzettingsvermogen van de regisseur, maar ook over de tijdloosheid van het verhaal dat hij vertelt.

In de tussentijd maakte Hoornaert wel een aantal korte films, te beginnen met Kaïn (2009), waarin hij in feite de eerste paar minuten van zijn scenario van Resurrection al op beeld vastlegde. Zoals de Bijbelverwijzing in de titel aangeeft, draait die korte film om een broedermoord, vastgelegd in strakke beelden zonder enige dialoog.

Resurrection begint met dezelfde broedermoord in eenzelfde bos, hier voorafgegaan door een indringende proloog in zwart-wit. Maar waar de korte film eindigt, begint de speelfilm.

Nadat hij de moord heeft ­gepleegd, wordt een jonge man (Gilles De Schryver) in huis genomen door een boer (Johan Leysen). De norse man leeft als een kluizenaar, met alleen zijn hond en wat melkvee als gezelschap. Aan dat zwijgende ­bestaan komt met de komst van de jongen niet echt een einde, want die zegt geen woord.

Zwijgen
Met die minieme ingrediënten - twee zwijgende mannen in een uitgestrekt landschap - weet Hoornaert bijna twee uur lang de aandacht vast te houden. De moordenaar op de vlucht had het startpunt kunnen zijn voor een nagelbijtende thriller, maar Hoornaert kiest een gewaagder en ­eigenzinniger pad.

Het zwijgen staat centraal, en alle aandacht is gevestigd op het gegroefde gelaat van ­Leysen. Jammer is het daarom dat de schaarse dialogen onnodig ondertiteld zijn, en zo extra de aandacht trekken.

Met flarden van radioberichten over groter geweld in verre oorden geeft Hoornaert aanknopingspunten voor een interpretatie van zijn parabel. Maar verder wordt die vrijwel volledig in beelden verteld. Het maakt Resurrection een taaie film, maar ook een die juist daarom de moeite waard is.

Resurrection

Regie Kristof Hoornaert
Met Johan Leysen, Gilles De Schryver
Te zien in Eye, Filmhallen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden