Respect voor een dode is tamelijk onzinnig

Er is een Britse militair die gelegerd was in het Britse kamp Bastion in de Afghaanse provincie Helmand. De Taliban vielen zijn legerbasis aan. De Brit schoot een Taliban neer, knielde vervolgens bij het lijk en stak zijn duim op. Op dat moment werd er een fotootje genomen.

Walgelijk, oordeelt het Britse ministerie van Defensie. De motivering luidt aldus: 'Het is tegen de militaire code.' Schijnheiligheid slaat hierbij in het rood uit. Want zo'n Talibanstrijder die jou als eerste aanvalt, mag je dus wel doden, maar je mag daar niet blij om zijn. Ik heb op internet geen militaire code kunnen vinden. Waarschijnlijk staat er in die code dat je niet mag laten blijken dat je blij bent dat je de vijand hebt gedood. Je moet voor het lijk 'respect' hebben.

Respect voor een dode vind ik tamelijk onzinnig; het komt voort uit een vorm van religieus denken die ik achterhaald, wat kinderachtig en zelfs enigszins onmenselijk vind. Menselijk is dat je blij bent dat je, na heftig vechten, de vijand hebt verslagen.

Als het gaat om het samengaan van verschillende culturen spreken we altijd over wederkerigheid. Onze vrijheid zou ook hun vrijheid moeten zijn. Wederkerigheid is het broertje van gelijkwaardigheid. Wil jij mij doden, dan moet ik helaas jou doden. Wie het eerst doodt, wint.

Respect tonen voor een soldatenlijk zou moeten voortkomen uit een vorm van innerlijk fatsoen, maar je zou het niet strafbaar moeten stellen als iemand dat fatsoen even niet kan opbrengen. Dat sommigen op hun dode vijanden spugen of urineren, kan pijnlijk zijn om te zien, maar het zou erger zijn, en dus ook een ernstig vergrijp, als men zou spugen, urineren of schoppen tegen gevangenen of gewonden.

Maar boos worden en een soldaat willen degraderen omdat hij bij een lijk een duim opsteekt, getuigt weer van weinig respect voor de militairen die hun leven geven voor u en mij, en ons land. Wij gaan in Mali vast ook doden veroorzaken of er vallen doden onder de Nederlanders. Je mag hopen dat onze militairen fatsoenlijk zijn. Maar als één van onze dode soldaten door de straten wordt gesleurd, zie ik niet in waarom je niet van je blijdschap zou mogen getuigen als je degene doodt die dat doet. Menselijk is dat je blij bent dat je de vijand hebt verslagen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden