PlusTen Slotte

René Wokke (1961-2018) wilde iedereen verder helpen

Fietsen was een soort way of life voor René Wokke (56), die maandag tijdens zijn fietsvakantie in Tadzjikistan werd gedood.

René Wokke tijdens zijn fietstocht in KirgiziëBeeld Privéblog

De kop van zijn laatste blog is er een die de maag doet keren: 'Eerst Pamir fietsen, dan sterven.'

De Amsterdammer René Wokke (56) werd maandag tijdens zijn fietsvakantie in het zuiden van Tadzjikistan gedood, met drie andere fietstoeristen. Zijn vriendin Kim Postma (58) ligt nog in het ziekenhuis.

Wokke en Postma vertrokken in februari naar Thailand. Ze wilden vanuit Bangkok naar Teheran fietsen. De terugreis stond op 20 september gepland. Van de reis hielden ze een blog bij, met tekst en foto's.

Way of life
Het stel maakt vaker lange fietstochten, ook een keer negen maanden rond de Middellandse Zee. Zijn oude vriend Jan Kloeze: "Fietsen was een soort way of life. Geen makkelijke bed & breakfast, maar buiten in tentjes. Ze hielden ervan echt af te zien. Ze zijn door de woestijn van Egypte gefietst en nu dus de Pamir Highway, de ultieme uitdaging."

In zijn laatste blog op 20 juli beschrijft Wokke dat ze een Spanjaard, een stel uit Zwitserland en een stel uit de VS ontmoetten, en samen verder fietsten. Bierliefhebber Wokke - hij brouwde zijn eigen bier - vond een winkel met bier en Georgische wijn, en het werd 'een gezellige avond'. De twee Amerikanen en de Zwitser zijn ook om het leven gekomen.

René Wokke, geboren in Drachten, studeerde werktuigbouwkunde aan de Hogeschool van Leeuwarden en vertrok in 1997 naar Amsterdam om sociale psychologie aan de UvA te studeren. Hij was onder meer projectmanager bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en vanaf 2003 hield hij praktijk op zijn woonboot in de Amstel, tegenover Carré.

Grote liefde
Regelmatig werd hij geïnterviewd door bladen als Libelle en Margriet over persoonlijkheidsvorming. Kloeze: "Dan zei hij met een brede glimlach: 'Nu ben ik weer een tijdje verzekerd van clientèle'."

Wokke en Postma kenden elkaar bijna 25 jaar. Oude vriend Frank Wolthuizen: "Hij had zijn grote liefde gevonden in Kim. Een symbiose, dat was ongelofelijk. Ze knapten een oude boot op en later een dijkwoninkje in een verlaten hoek van Friesland, waar ze een brouwerij begonnen. En dan die fietstochten en ook al die kinderen nog in huis."

Vanaf 2005 stelden het stel hun woonboot ter beschikking voor weekendopvang voor pubers in de crisiszorg.

Over die ervaringen werkten Kloeze, Wokke en Postma aan een bundel. Of die nog uitkomt, is de vraag. Kloeze: "De titel van de bundel zegt alles: Laat maar komen! We stellen ons hart open, we stellen ons huis open en we bieden altijd vertrouwen. Want het waren geen gemakkelijke jongeren; die kampten met verlating, geweld en ook criminaliteit. En toch waren er nooit problemen."

Zo interviewde Kloeze een jongen die was veroordeeld voor meerdere roofovervallen. "Maar bij René was hij nooit langer dan vijf minuten te laat. Als je die jongeren maar vertrouwen gaf en serieus nam."

Onnavolgbare humor
Tijdens het intakegesprek met de criminele jongen zei Wokke opeens: "Joh, als je bij mij gaat schieten, doe dat dan omhoog en niet omlaag. We zitten op een boot."

Kloeze: "Die jongen vertelde me dat dat het moment was dat hij dacht: bij die man zou het zomaar eens goed kunnen komen."

Het is een mooi voorbeeld van de onnavolgbare humor die Wokke had. Kloeze: "Hij was een bijzondere man. Onverstoorbaar, altijd een twinkeling in de ogen, voor de duvel niet bang."

Wolthuizen: "Iedereen verder willen helpen, dát was René. Dit is het ergste wat er is. Een vrachtwagenchauffeur die in slaap valt, dat kan gebeuren. Maar de enorme zinloosheid van dit verhaal."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden