REM-eiland

Een goede reden opm niet naar Rotterdam te reizen

Hoe Rotterdams kun je in Amsterdam eten? Rotterdamse specialiteiten zoals uierboord zul je hier niet vinden. We zullen het dus in de locatie moeten zoeken en dat lijkt moeilijker te zijn dan het is.

Amsterdam heeft niet zo veel gemeen met Rotterdam (over voetbal wil ik niets horen), maar áls er iets is, is dat de haven, waar we het dus zoeken. En dan is er niets Rotterdamser dan het REM-eiland.

REM staat voor Reclame Exploitatie Maatschappij, een onderneming die commerciële televisie wilde brengen, met de archetypische Rotterdamse scheepsbouwtycoon Cornelis Verolme als voornaamste aandeelhouder. Het eiland functioneerde in 1964 maar korte tijd als zender, omdat de overheid er met behulp van een speciale wet een stokje voor stak. (De Tros kwam hieruit voort!)

De constructie werd gedemonteerd en stond klaar voor de sloop, totdat de restanten naar Amsterdam werden gesleept en met een extra verdieping weer werden opgebouwd aan de Haparandadam, met als bestemming een restaurant in een nog te ontwikkelen gebied.

Dat restaurant zit op twee- en driehoog, met een schitterend uitzicht over de haven en de stad. Je komt met de lift op tweehoog in de ruime ontvangstruimte en bar. Daarboven is het restaurant, vanzelfsprekend lowtech ingericht, en dan komt er binnenkort waarschijnlijk nog een fantastisch dakterras bij.

De kaart is vriendelijk geprijsd (€29,50 voor drie gangen), met per gang vaste prijzen à la carte (vóór €8,50, hoofd €18,00, na €7,00).

Er is ook een tweepersoons special van côte de boeuf met béarnaise (€25,50 per persoon). Dat is Rotterdams eten!

De gerechten kun je echter beter Frans noemen. We beginnen met de charcuterie: lekkere rillettes van eend, smeuïge, uitstekende paté met pistaches en wat plakjes salami en coppa. Heel goed, zeker met het zelfgebakken brood (wat kruimelig).

Het tweede voorgerecht, de jambon persillé, gasconneham in aspic, is fris en lekker en de zelfgemaakte verse piccalilly past daar uitstekend bij.

De mosselsoep, die we als tussengerecht nemen, is zelfs heel goed. Veel goede mosselen, venkel, Pernod en saffraan, daarmee goed van smaak en consistentie. Helemaal in orde.

Dat geldt trouwens ook voor het warme voorgerecht: gemarineerde doradefilet met groene asperges en witte-uiencompote.

De entrecote voor het hoofdgerecht komt van de houtskoolgrill, met rookspek, haricots verts en beurre maître d'hotel. Hij is saignant, zoals gevraagd, maar het vlees is misschien iets te vers; het had nog wat langer moeten rijpen en is daarom niet zo mals als mogelijk is. Er zit aardappelgratin bij die behoorlijk kazig is. Die kaas overheerst nogal en doet het gerecht geen goed. Gratin kan heel best zonder kaas; alleen room is meer dan voldoende!

Op de heilbotfilet met risotto, groene kruiden en wittewijnsaus is niets aan te merken. 'De cuisson' is perfect, de risotto is voorbeeldig en de boterige saus is een droom. Daar doen we het voor!

De koffie-crème brûlée is uitstekend. Er zit iets bij wat ze een tuile noemen, maar het lijkt er bij lange na niet op - meer een hoorntje van heel ander deeg - al is het niet slecht.

De frangipanetaart met sinaasappelmascarpone is voortreffelijk en de vijg erbij is zelfs warm.

Afgezien van een enkele slipper is hier veel aandacht voor details en wordt er goed gewerkt.

De wijnkaart is mooi, al vraag ik me af waarom een glas, overigens heerlijke Bandol (rosé van Domaine Le Galantin) €10,50 moet kosten, precies de prijs van een fles bij het domaine.

Het drankenassortiment is groot, met zelfs melk en sappen die duidelijk bedoeld zijn voor de lunch die hier met ingang van 1 april mogelijk is. Ze hebben nog geen plannen het REM-eiland als café open te stellen, wat jammer is, want dat zou, zeker als het dakterras er is, een aardige mogelijkheid zijn; je kunt je auto zo aan het einde van de dam ook mooi laten staan.

Al met al een leuke ervaring op een gedroomde locatie. En meteen een goede reden om niet naar Rotterdam te reizen!

8,5

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden