Recensie

Regisseur van Jurassic World staat in de schaduw van Spielberg (***)

Waar we Jurassic Park gerust een moderne klassieker mogen noemen, is het derde vervolg weinig verrassend. De nagenoeg onbekende regisseur Colin Trevorrow doet een goede poging, maar het punt van verzadiging is inmiddels wel bereikt.

Bart van der Put
Met de chemie tussen dinodompteur Chris Pratt en directrice Bryce Dallas Howard zit het wel goed in Jurassic World. Beeld AP
Met de chemie tussen dinodompteur Chris Pratt en directrice Bryce Dallas Howard zit het wel goed in Jurassic World.Beeld AP

Twee jaar geleden verscheen Steven Spielbergs kaskraker Jurassic Park opnieuw in de bioscoop, in een opgekrikte 3D-versie. Het weerzien viel niet tegen, want twintig jaar na de première was het ambachtelijke vakmanschap van de maker een schaars goed geworden, vooral in het domein van de spektakelfilm.

Met het derde vervolg, Jurassic World, keert Spielberg als producent terug naar het dinosauruseiland van toen, waarbij hij de regie overlaat aan de nagenoeg onbekende Colin Trevorrow, die zich ook met het scenario bemoeide.

Trevorrow maakte eerder slechts één film, de lowbudgetsciencefictionkomedie Safety Not Guaranteed. Zijn eerste monsterproductie kan bogen op een paar geslaagde grappen, maar de film ontbeert verrassingen en roept nooit het gevoel van ontzag en verwondering op dat Jurassic Park tot een moderne klassieker maakt.

Daarvan zijn de makers zich bewust, want het probleem van de verzadiging wordt meteen in de dialogen benoemd. Op de puinhopen van het oorspronkelijke park doet het dinopark Jurassic World redelijk goede zaken, maar het publiek kijkt nergens meer van op, omdat het al genoeg prehistorische dieren heeft gezien.

Daarom is er een nieuwe soort samengesteld, die men Indominus Rex doopt: groter, gevaarlijker en onoverwinnelijk, komt dat zien! Dat commerciële experiment loopt niet goed af: wie voor God speelt, moet dat altijd bezuren.

Een ouderwetse T-Rex
Maar na drie delen Jurassic Park en nieuwe versies van King Kong en Godzilla blijkt die dekselse Indominus weinig meer dan een ouderwetse T-Rex met wat stekels en een paar verborgen talenten. Dat volstaat om een nieuw stel kinderen door het park te jagen, en een spoor van vernieling en chaos te trekken.

De trefzekere spanningsopbouw en inzichtelijke montage uit Spielbergs dinofilm worden daarbij node gemist, maar na een trage aanloop schroeft Trevorrow het tempo aardig op.

Met de chemie tussen dinodompteur Chris Pratt (Guardians Of The Galaxy) en directrice Bryce Dallas Howard zit het wel goed, maar de gebruikelijke schurken en hun snode plannen spreken minder tot de verbeelding.

Al met al is Jurassic World een gecalculeerde herhaling van zetten: gemaakt om een sterk merk uit te buiten, omslachtig voorzien van losse eindjes voor een vervolg of twee en ondanks de carnivore monsteruitbraak volstrekt bloedeloos, en daardoor geschikt voor het breedst mogelijke publiek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden