PlusInterview

Reda Kharchouch uit Oost speelt met Telstar tegen Ajax

Ajax treft woensdagavond in de tweede ronde van de KNVB-beker Telstar. In de spits bij de thuisploeg loopt Reda Kharchouch, die als jochie altijd met de bal op het Sumatraplantsoen te vinden was. En als het even kan nog steeds. 

Reda Kharchouch denkt dat in de eerste divisie zijn plafond nog niet bereikt is.Beeld Jakob Van Vliet

“Dit is mijn gebied. Ik ken hier iedereen.” Reda Kharchouch (24) kijkt met de bal onder zijn arm over het Sumatraplantsoen in Oost. Hij zwaait hartelijk naar een voorbijganger, steekt zijn duim op naar een ander en dolt met de postbezorger over de grote hoeveelheid pakketten die deze bij zich heeft. Van elk huis in de buurt weet Kharchouch wie er woont. Zelf bivakkeert hij nog bij zijn ouders op 200 meter van het plantsoen. Honderden keren heeft hij hier tussen de hoge bomen op het plein gevoetbald, misschien wel duizenden keren.

Dat doet hij nog wekelijks, ook nu hij sinds een paar maanden betaald voetballer is in de Keuken Kampioen Divisie. Hij belt twee vrienden, die beiden zaalvoetbalinternational zijn, of sluit zich spontaan aan bij het partijspel van een groep kinderen. Van plein­tjesvoetbal, het pingelen, het dollen op straat krijgt Kharchouch nooit genoeg.

Als kind was hij niet binnen te houden. Elke middag was hij met de bal op het plein te vinden. Wekelijks ging een broek kapot na valpartijen op de harde ondergrond. “Dat was mijn moeder spuugzat. Ze riep een paar keer dat ik echt moest stoppen met straatvoetbal. Mijn reactie was altijd hetzelfde: ‘Nee, mama. Dit is het leven!’ Natuurlijk ging ik door.”

Leraar en jeugdtrainer

De liefde voor het spel gaf Kharchouch ook door aan de jongere generatie. Als leraar lichamelijke oefening hielp hij kinderen in Haarlem bij het sporten en daarnaast was hij de afgelopen zeven jaar jeugdtrainer bij Nieuw-West United. De spelers van zijn team kwamen het afgelopen seizoen meerdere keren kijken, zelfs afgelopen weekend in Doetinchem.

Kharchouch bracht de lessen van het plein over. “De fijne trucjes en het gedrag op het veld leer je op straat. Als je valt, sta je op. Hier staat geen fysiotherapeut klaar als je hard onderuit gaat na een overtreding of een elleboog. Je moet opstaan en doorgaan.”

Het straatvoetbal hielp hem de afgelopen jaren van de derde klasse naar het betaalde voetbal. Een half jaar geleden was Kharchouch nog een leuke aanvaller in de derde divisie. Bij OFC maakte hij zijn doelpunten, net als hij dat in de jaren daarvoor deed bij Quick Boys en Ajax Amateurs. Telstar pikte hem op en gaf hem een kans op het een na hoogste niveau van Nederland.

Hoewel de sterke aanvaller zichzelf een half jaar aanpassingstijd gunde, was hij vanaf het begin van het seizoen niet meer weg te denken uit het basiselftal van trainer Andries Jonker. In negentien competitiewedstrijden scoorde Kharchouch twaalf keer. Alleen Robert Mühren (SC Cambuur) en Lassina Traoré (Jong Ajax) waren trefzekerder.

“Ik heb mijn draai snel gevonden,” zegt Kharchouch over zijn eerste maanden bij Telstar, dat momenteel op de elfde plek staat. “Ik wilde een machine worden in de Keuken Kampioen Divisie, een doelpuntenmachine. Dat was in het begin van het seizoen moeilijk, vooral conditioneel.”

De spits was gewend aan maximaal drie keer per week trainen, bij zijn nieuwe club was dat acht keer per week. “In de afgelopen vier maanden trainde ik net zoveel als de afgelopen vijftien jaar bij elkaar. Dat was wennen. Ik kan het nu aan, ook de volle negentig minuten in wedstrijden.”

Hoger niveau

Dat mag Kharchouch vanavond tegen Ajax, de club waarvoor hij seizoenskaarten heeft, bewijzen. De Amsterdammer denkt dat zijn plafond hoger ligt dan de eerste divisie. “Ik heb nog geen tegenstander gehad waar ik u tegen zei. Tegen elke club kan ik scoren. Daarom denk ik dat ik ook een hoger niveau mee kan.”

Kharchouch krijgt van coach Jonker in het systeem met twee aanvallers weinig opdrachten mee. De spits is in zijn hum als hij zich in het Sumatraplantsoen waant. Hij wil vrijheid, in de bal komen, diepgaan, lopen, sleuren, uitwijken naar links of rechts, het liefst op zijn gevoel.

“Het voetbalveld voelt soms als een pleintje voor mij,” zegt Kharchouch. “Lekker de ruimte benutten die ik kan benutten. Uiteraard krijg ik van Jonker wel verdedigende taken mee en moet ik sterk aan de bal zijn, maar aanvallend gezien doe ik veel op intuïtie. Als spits doe je het pas goed als je doelpunten maakt. En dat doe ik. Het voordeel is dat mijn moeder nu geen nieuwe broek voor mij hoeft te kopen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden