Video

Rave-opa Johan de Vries is een hit op internet

Toen Johan de Vries in 2006 zijn eerste housefestival bezocht, was hij niet meer te stoppen. Ooit een prima ballroomdanser, nu een meester in techno. Voor zijn 83ste verjaardag kreeg hij van zijn zoon een kaartje voor Dance Valley. 'Ik sla geen festival over.'

Johan de Vries, alias 'de house-opa', heeft betere moves dan de jongere festivalbezoekers. Beeld Dingena Mol

Landerig lopen de mensen door elkaar tijdens Dance Valley in Spaarnwoude. Ze hupsen wat met een bekertje bier in de hand, op de achtergrond een nerveus roffelende beat.

Tussen hen in eigent Johan de Vries (83) zich met soepele dansbewegingen een deel van het terrein toe. Hij valt op, omdat hij anders, vaak zelfs beter danst dan veel jongere mensen. Vernuftig voetenwerk, begeleid door fijnzinnige armstootjes in het luchtledige. Hier en daar een vleugje boogiewoogie, twist en jive, nergens stram, en precies op de maat. De gelikte moves contrasteren merkwaardig met zijn witte, achterover gekamde manen en zijn outfit: beige pantalon met gesteven vouw en donkerblauw poloshirt met groene streep, veelal verkrijgbaar in textielsupers.

Niet zelden halen andere festivalbezoekers hun telefoon tevoorschijn om hem te filmen en hun bijzondere 'vangst' op sociale media te zetten.

Daardoor is De Vries, alias 'de house-opa', geen onbekende meer op dancefestivals. Op internet circuleren meer filmpjes van ouderen op dancefeesten, maar vaak gaat het dan om gekromde gestaltes die op de maat van de muziek amechtig op hun rollator slaan. De danskunst van De Vries is echter een zeldzaamheid. Het filmpje waarop hij dansend te zien is op het Edit-festival, werd dan ook een hit op internet.

'De teller staat nu geloof ik op 7,5 miljoen wereldwijd. Mijn kleinzoon houdt dat bij,' vertelt Johan de Vries later in zijn eengezinswoning in Haarlem. Zelf heeft hij het dansfilmpje maar één keer gezien op de mobiele telefoon van zijn kleinzoon. 'Ik heb geen computer of smartphone. Daar snap ik niks van. Ze filmen me soms en dat komt schijnbaar op internet. 'Op YouTube,' zegt zijn vrouw Anny (73). 'Nee, niet Joetoep: op Dumpert!'

Ze spreken de hedendaagse termen wat onwennig uit. De Vries danst al zijn hele leven, maar was vroeger niet bijzonder goed op de dansvloer. 'Niet beter dan andere jongens in elk geval.' 'Je won wel een zilveren ster met ballroomdansen,' zegt Anny. 'Dat klopt, stijldansen ging me aardig af,' geeft De Vries toe.

Schouderklopjes
Toen hij tien jaar geleden in de krant las over Swingsteesjun in Haarlem, een nieuwe dansgelegenheid voor 35-plussers, begon het te kriebelen. 'Ik wilde wel weer eens dansen. De eerste avond had ik het meteen enorm naar mijn zin en vervolgens ging ik bijna elk weekend.'

De volgende stap was een openluchtfestival met housemuziek. 'Wooferland heette dat. Ik was wel benieuwd hoe die jongelui zouden reageren op zo'n oude vent als ik. Dat viel me honderd procent mee. Tot mijn verbazing kwam iedereen me schouderklopjes geven. Ze vonden het juist leuk. Ik kreeg de smaak te pakken en ging meer festivals bezoeken. Hoe groter hoe beter.'

Terwijl hij over zijn dansavonturen vertelt, brengt zijn vrouw vanuit haar leunstoel een instemmend gegrom voort; als een tevreden spinnende poes. Nu en dan verbetert ze hem als het aankomt op data: 'Néé, naar Mysteryland ga je de 29ste pas. Op een zaterdag.' Ze houdt zijn dansagenda nauwlettend bij en scheurt leuke festivals voor hem uit de krant.

'Mysteryland is in Vijfhuizen. Dat is een grootscheeps dancefestival. 65.000 bezoekers,' legt De Vries uit. Bij de omschrijving van festivals en feesten geeft De Vries een omstandige uitleg, doorspekt met gedetailleerde routeinformatie. 'De boulevard van Zandvoort ken je die? Legio strandpaviljoens. Daar heb je ook Safari Club, waar ik vaak dans. Rechtdoor en aan het einde links.' Het verbaast niet dat hij in zijn werkzame leven planoloog bij de gemeente Haarlem was en veel met bestemmingsplannen werkte - een beroep waarin plattegronden nooit ver weg waren.

Voorkeur
Aan het begin van de week neemt De Vries altijd de uitgaansagenda van het Haarlems Dagblad door. 'Dan kijk ik bij de rubriek 'swingen' en maak een keuze.' Technofeesten hebben zijn voorkeur. 'Het ritme is strakker. Bij house experimenteren ze tussendoor met mixen en dan moet je wachten op de beat. Bij techno gaat het almaar door. Heerlijk.'

Bij vrijwel elk festival wordt hij aangesproken door jongeren. 'Ik hoop dat ik dit ook nog kan als ik 83 ben,' is de standaardopmerking. 'Ze kunnen vaak niet geloven dat ik zo oud ben. Ik vind het schitterend. Welke man van mijn leeftijd kan zeggen dat hij populair is bij jongeren? Ik ben een derde jeugd begonnen.'

Geld hoeft hij nauwelijks mee te nemen, want hij krijgt voortdurend drankjes aangeboden. 'Ik drink alleen cola en 7-up, anders kan ik niet dansen. Vaak geven ze me toch een bekertje bier. Uit beleefdheid neem ik dat aan, maar soms krijg ik zo veel bier aangeboden dat ik wel eens stiekem een bekertje leegkieper op de grond.'

Een keer ging het toch mis bij het LatinVillage Festival in Spaarnwoude. De Vries ging erheen met de Bios-bus, een taxi voor ouderen. 'Bij aankomst ontmoette ik een dj die ik nog kende van een ander festival. Hij gaf me een vipbandje, waarmee ik toegang kreeg tot het viprestaurant. Ik wist niet wat ik zag: lekkere hapjes en allerlei soorten sterke drank. Je kon het zo gek niet bedenken of ze hadden het. Ik kreeg een cocktail aangeboden van iemand. Verrukkelijk!'

'Uiteindelijk dronk ik er drie. Dat heb ik geweten. Kotsmisselijk werd ik. Ik moet er eerlijk bij zeggen dat ik daarvoor ook al wat glazen wijn had gedronken. Ik gooide mijn hele maaginhoud eruit en kon niet meer op mijn benen staan. Ze brachten me naar de EHBO-post en daar vroeg ik of ze de Biosbus voor me konden bellen, maar die weigerde me op te halen: 'Geen dronken mensen in de Biosbus.' Een beetje flauw.'

'Natuurlijk niet! Dan moet je maar niet dronken worden,' grinnikt Anny spottend.

De Vries hervat zijn verhaal: 'Potverdorie, daar zat ik... Bel dan in godsnaam maar een taxi, zei ik. Ik schrok me te pletter van de rekening. Zestig euro! Eens maar nooit weer. Voortaan laat ik het bij frisdrank.'

Lekker dansen
De Vries gaat altijd alleen naar de festivals. Zijn kinderen en kleinkinderen vergezellen hem zelden tot nooit. 'Maar ze vinden het wel leuk en geven me festivalkaartjes cadeau. Alleen mijn jongste zoon vindt het een beetje overdreven. Uitsloverij, zegt hij. Maar daar is het me helemaal niet om begonnen. Ik hoef niet in de schijnwerpers te staan, maar vind de muziek leuk en wil lekker dansen. Mijn gezondheid laat het gelukkig toe. Ik heb nergens last van. Geen medicijnen, niets.'

Anny, zwaar hartpatiënt, strekt haar arm tot ver achter haar stoel totdat ze ergens een eikenhoutenkastje vindt waarop ze onheil kan afkloppen.

Ongerust is ze nooit als haar man zich tot diep in de nacht in het feestgedruis begeeft. De Vries: 'Ik krijg veel aandacht van jonge vrouwen die om mijn nek hangen en me zoenen. Maar die zijn gewoon met vrienden. Niks aan de hand. En bovendien kunnen ze mijn danspasjes niet eens bijhouden. Halverwege haken ze af en houden het voor gezien, omdat het ze niet lukt.' Anny laconiek: 'Ik maak me geen zorgen, hoor. We zijn vijftig jaar getrouwd, dus...'

Moe is De Vries nooit als hij 's avonds laat thuiskomt: 'Meestal ga ik zelfs nog even tv kijken.' Laatst heeft hij tot zonsondergang gedanst bij strandpaviljoen Woodstock 69 in Bloemendaal. Bij thuiskomst moedigde hij Anny aan om ook eens mee te gaan: 'Woodstock 69 heet het. Móet je zien.'

Ze heeft het gedaan. Met haar scootmobiel kon ze over de betonplaten het strand oprijden. Knoertharde beat en een dansende meute. Ze zag hoe Johan zich ertussen begaf en zijn ledematen losjes de juiste maat vonden. In niets leek het op ballroomdansen. Wel op de Johan van vijftig jaar geleden. Heimelijk had ze naar hem gelachen. Al is hij al 7,5 miljoen keer gedeeld op internet, hij is toch het meeste van haar.

'Ik krijg veel aandacht van jonge vrouwen die om mijn nek hangen en me zoenen. Niks aan de hand.' Beeld Dingena Mol
House-opa's en -oma's

House-oma Jet de Vries (82) - geen familie van Johan - uit Amsterdam. Zij ging op haar sokken helemaal uit haar dak bij housefeest Return to the Beach in IJmuiden.

Jan Bakker (68) uit Amsterdam. Elk weekend op een technofeestje te vinden.

De Turkse techno-opa Hasan (60), danst op slippers en is dol op techno. Hij deed mee aan de Duitse talentenjacht Supertalent.

De Duitse Bernhard Enste (65) bezoekt alle technoclubs in Berlijn om te dansen.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden