Plus

Raamexploitanten op de Wallen: 'Wij zijn het probleem niet'

Raamexploitanten en prostituees zien de onveiligheid en geweldsincidenten op de Wallen toenemen. Oorzaak is volgens hen de toenemende drukte en afwezigheid van politie.

Jan Broers: 'Niet de toeristen zelf veroorzaken problemen, maar de verschijnselen eromheen.' Beeld Elmer van der Marel

'De kans dat je een klap op je kop krijgt of dat ­iemand dronken in de gracht belandt, is groter geworden," zegt Jan Broers, exploitant van raambordelen in reactie op de toegenomen ­geweldsincidenten in de buurt. "Er is te weinig politietoezicht."

De Wallen worden steeds drukker en gevaarlijker. Ondernemers in de rosse buurt die iets anders beweren, noemt Broers leugenaars. Iedereen kan volgens hem de groei van de stad en de gevolgen ervan zien.

"Niet de toeristen zelf veroorzaken problemen, maar de verschijnselen eromheen," zegt Broers, die al ruim 45 jaar in het vak zit. "Die ­Engelse toeristen maken lawaai, zuipen en pissen - en als ondernemers toiletten willen neerzetten, krijgen we daar geen vergunning voor - maar ze brengen ook geld in het laatje, ook bij de prostituees."

Niets in het laatje

"Erger zijn de gidsen met groepen, de boten, ­bezoekers met kinderwagens en hondjes die kijken en fotograferen, de ijswinkels, (fiets-) taxi's, paard-en-wagens, pubcrawls, Segways, de hele kermis. Jongeren die op de kades zitten met meegenomen eten en drinken en filmpjes van de sekswerkers maken. Allemaal drukte die niets in het laatje brengt."

Airbnb is hem, als hoteleigenaar, ook een doorn in het oog, omdat de gasten veel huisvuil buitenzetten en luidruchtig zijn. De afwezigheid van de politie, na het sluiten van bureau Beursstraat, en het vervangen van het toezicht door camera's, maakt het drama volgens Broers compleet.

"Als de politie komt, is het kwaad al geschied. Die jongen uit Voorthuizen werd vorige maand doodgeslagen. Ze moesten in België de verdachten oppakken. De politie die ik spreek, zegt het zelf. Ze hebben door de bezuinigingen haast geen mensen meer." Een teken aan de wand, zegt hij, is dat er weer drugsdealers in de buurt lopen. "Die ruiken dat er geen toezicht meer is."

1012-beleid
Er komen allerlei bedrijven die meeliften op de spannende sfeer van de hoerenbuurt, zij maken het werk van de raamexploitanten en de prostituees onmogelijk, vindt Broers.

De gemeente legde de controle van de sekswerkers in de handen van de raamexploitanten, zegt Broers. Hij vindt dat een taak van de overheid, maar de exploitanten en de prostituees worden nu tegen heug en meug met een onwerkbaar systeem van regels en administratie opgezadeld. Als er een fout wordt gemaakt, wordt de schuld volgens Broers in de schoenen van de exploitant geschoven. Die kan dan zijn vergunning kwijtraken.

Het doel van het in 2007 bedachte 1012-beleid (1012 is de postcode van het Wallengebied) was om de buurt 'op te schonen' en mensenhandel aan te pakken. Zo rigoureus te werk gaan, was volgens Broers niet nodig.

Verdacht gemaakt
"Het leeuwendeel van de ondernemers, uitzonderingen daargelaten, doet zijn best om volgens de regels te ­werken." Er is volgens hem amper een raam­exploitant voor mensenhandel veroordeeld.

"Maar," zegt Broers, "de afgelopen jaren zijn wij als bedrijven wel besmeurd en verdacht ­gemaakt. Wij werden criminogeen, misdaad­bevorderend, genoemd. De gemeente kocht hier prostitutiepanden op en maakte er winkeltjes van."

Dat de gemeente bordelen in de achterafstraatjes en -steegjes sluit en ramen vooral concentreert op de hoofdgrachten, vindt Broers slecht. "De dames willen niet in die drukte staan, omdat ze er minder verdienen. De ondernemer is ook de dupe, want die kan zijn raam niet meer verhuren."

Donkere hoekjes
Het einde van de strijd is niet in zicht, want nu wil de gemeente weer panden onteigenen en het Sint Annenkwartier sluiten. De ondernemers zetten de hakken in het zand. "Want," zegt Broers, "wij zijn het probleem niet."

Buurtbewoners die aanvankelijk ook tegen de prostitutiebranche waren, worden volgens Broers wakker. "Die lichtjes geven ook veiligheid. Overal waar de seksshops om tien uur dicht moeten, zie je drugsdealers in donkere hoekjes opdoemen. Laat die prostitutie blijven, hoor je bewoners nu vaker zeggen."

'Vaste klanten komen niet meer'

Inga (36), afkomstig uit het Oostblok, staat al vijftien jaar achter hetzelfde raam in de buurt van het Oudekerksplein. Ze betaalt voor haar stek 150 euro per dagdeel. Ze zou nergens anders willen staan, hoewel ze de Wallen aanzienlijk heeft zien veranderen. "Nu lopen er mannen mét hun vrouwen én kinderen langs. Wie neemt nou zijn kind mee naar de Wallen? Wat voor voorbeeld geef je? Kijk, ik had geen keuze. Ik ging hier niet naar school. Ik werd in het begin gedwongen in de prostitutie te werken," zegt Inga (haar werknaam).

Nadat ze eerst op haar vijftiende in Italië en Duitsland had gewerkt, ging ze drie jaar later naar Amsterdam om voor zichzelf te werken. De Wallen zijn echter niet meer wat ze geweest zijn, zegt ze. "Een echtpaar met een kind van zeven en een baby in de kinderwagen stond pal voor mijn raam naar me te wijzen. Ik werd zo kwaad en smeet een kop thee naar de vrouw. 'Jullie zijn ziek,' riep ik."

Ze vindt de Wallen één groot circus geworden. "Mensen nemen foto's van je en filmen je. Ze zijn dronken, staan te pissen bij je raam, bespugen je of gooien water tegen je raam."

Dat het politiebureau in de Beursstraat enkele maanden geleden gesloten is, merkte ze meteen. "Een Marokkaan gooide anderhalve week geleden met een steen mijn raam stuk omdat ik hem niet binnenliet. Ik moest huilen. Het kost veel geld om dat te betalen." Bij een vriendin van haar gebeurde precies hetzelfde. "Vroeger waren de zedencontroleurs van de Beursstraat de besten. Ze beschermden ons als er een pooier of dief voor het raam stond. Nu zie je nauwelijks nog agenten."

Bord met 10 geboden
Het aantal junks en drugsdealers, zakkenrollers en dronken mensen is toegenomen. "Veel vaste klanten komen niet meer. Ze voelen zich niet veilig hier."

Ze zegt veel last te hebben van Roemenen. "Laatst stond ik met een klant te praten bij mijn raam en twee Roemenen probeerden hem te bestelen. Ik begon te schreeuwen; heb daar een stokje voor gestoken. Maar die klant heb ik niet meer gezien."

Mensen weten niet hoe ze zich moeten gedragen op de Wallen, zegt Inga. Ze pleit voor een bord met de tien geboden van de prostitutie op elke toegangsweg naar de Wallen: niet fotograferen of filmen, niet tegen het raam tikken of spugen, niet door de kieren tussen de gordijnen gluren, niet voor het raam of de deur gaan staan en geen agressie, ook niet op straat.

Die agressie is een groot probleem. "Ze schelden je uit voor kuthoer, zeggen dat je niets waard bent. Maar dan antwoord ik: waarom sta jij dan voor mijn raam?"

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden