Plus

Raamexploitant: 'Intakegesprek legt geen mensenhandel bloot'

Prostituees en raamexploitanten op De Wallen voelen zich gesteund door het rapport van de Amsterdamse ­Rekenkamer, dat het gemeentelijke Project 1012 kraakt.

De dagelijkse drukte op de WallenBeeld Elmer van der Marel

Jan Broers schenkt koffie in zijn kantoor, vlakbij de eigenlijke werkvloer: de peeskamers. Voor een dagdienst van 11 uur zijn de kamers te huur voor 70,25 euro. Voor avond/nacht rekent Broers 123,97 euro. "Maar overdag zijn de kamers niet verhuurd, dus nu wordt er geen wipje gemaakt," zegt de seksondernemer.

Absurd beleid
Broers, geboren en getogen op de Wallen, is een van de raamexploitanten die zich vanaf het prille begin heeft verzet tegen Project 1012. Voorlopig met succes, want Broers en collega's kregen voor elkaar dat strenge gemeentelijke eisen voor een prostitutievergunning door de Amsterdamse rechtbank werden afgewezen. De gemeente ging in beroep; de procedure bij de Raad van State loopt nog.

Broers geeft voorbeelden van de 'onzinnigheid vanuit de Stopera'. Zo moet hij er van de gemeente op toezien dat een prostituee haar seksspeeltjes schoonmaakt met het juiste desinfecterende middel en voor elke klant een schone handdoek gebruikt.

Broers moet ook een intensief intakegesprek voeren met kandidaat-huursters of ze wel vrijwillig werken. Een prostituee moet Nederlands, Engels, Duits of Spaans spreken en mag niet worden begeleid door een man, omdat hij een pooier kan zijn.

"Als die regels mensenhandel zouden voorkomen, kon ik ermee leven," zegt Broers. "Maar ik kan geen mensenhandel ontdekken in een intakegesprek, want ze kan tegen me liegen. De politie moet mensenhandel tegengaan, niet de raamexploitanten. Het beleid is te absurd voor woorden."

Peeskamers
De Rekenkamer geeft Broers een steun in de rug; er is geen bewijs dat Project 1012 heeft geleid tot minder mensenhandel. Een intakegesprek kan 'een toneelstukje' zijn, zo staat in het rapport.

Ook de prosti­tuees zien zich gesterkt door de bevindingen van de rekenkamer. Amy, een Nederlandse sekswerker die verbonden is aan belangenvereniging Proud, zegt dat 1012 heeft geleid tot slechtere werkplekken.

"De peeskamers in rustige straten zijn gesloten, terwijl daar de meeste klanten kwamen. Op drukke straten zijn vrouwen vooral kijk­waar voor fotograferende toeristen."

Verder stoort Amy zich aan het morele karakter van het beleid. Van christelijke politici is ze dat gewend - "zij zijn overigens m'n beste klanten" - niet van linkse partijen als de PvdA.

Niet elke vrouw is een 'happy hooker' is als zijzelf, beseft Amy, maar veel prostituees doen dit werk liever dan een baantje in een callcenter. "Oost-Europese vrouwen vinden dit misschien geen droombaan, maar eentje zei tegen me: ik kan in Roemenië nu wel mijn eigen huis kopen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden