Quantum of solace ***

Regie Marc Forster
Met Daniel Craig, Olga Kurylenko, Judi Dench, Mathieu Amalric, Giancarlo Giannini

Twee jaar geleden zetten de producenten van de James Bond-serie op overtuigende wijze een streep onder het verleden. Met de allesbehalve gesoigneerde kop van Daniel Craig werd de Britse geheim agent in Casino Royale opnieuw geïntroduceerd. Bond was niet langer een onaantastbare versierder, die iedere situatie aankon met behulp van ironische terzijdes en een arsenaal aan gadgets, maar een troebele ziel, die tot een roofdierenbestaan werd veroordeeld. De agent eindigde zijn eerste avontuur nieuwe stijl als een verraden en mogelijk gebroken man.

De liefde voor de gesneuvelde dubbelspionne Vesper Lynd laat in opvolger Quantum of solace de nodige sporen na, waarmee de film veel meer een vervolg is dan eerder in de serie gebruikelijk was. Het grote succes van de herintroductie heeft er kennelijk voor gezorgd dat de producenten meer risico's aandurven. De voorganger werd geregisseerd door Martin Campbell, die eerder al met GoldenEye de introductie van Bondvertolker Pierce Brosnan in goede banen leidde. De nieuwe film is gemaakt door Marc Forster, die succes had met Monster's ball, Finding Neverland en The kite runner, maar daarmee nog geen vanzelfsprekende keuze voor de Bond-serie genoemd kan worden.

Met Forster aan het roer heeft Quantum of solace niet het dramatische gewicht van diens eerdere werk gekregen, hoewel daar toch op aangestuurd wordt. De film opent met een woeste achtervolging in Italië, waarna snel duidelijk wordt dat Bond in de greep van wraakgevoelens verkeert en zelfs door zijn cheffin M gewantrouwd wordt. Aanvankelijk speelt Craig de agent met een moordvergunning ook als een lomp ongeleid projectiel, dat overal waar het opduikt verwoesting en sterfgevallen veroorzaakt. Het is een fascinerend schouwspel, maar dan toch vooral door het besef dat die akelige houwdegen de held van de film moet zijn.

De speurtocht naar de man die de dood van de betreurde Vesper op zijn geweten heeft brengt Bond in contact met een internationale organisatie, die onder de publieke vlag van milieubescherming heimelijk een nieuwe wereldorde in de steigers zet.

Het spoor voert van het Italiaanse Siena, via Haïti, Oostenrijk en Londen naar Bolivia en Rusland, en het enige wat daar voor Bondbegrippen echt opmerkelijk aan is, zijn de fraaie logo's waarmee iedere lokatie wordt benoemd. De vormgeving knipoogt in de titels en sommige decors overduidelijk naar de Bond-films met Sean Connery, maar de wereldomspannende samenzwering in de plot doet - met knullig boeventuig, twee oppervlakkige vrouwenrollen en een exotische bananenrepubliek - meer aan de periode met Roger Moore denken.

En daarmee wekt de tweede Craig-Bond de indruk dat er na een grote stap voorwaarts toch weer twee stappen terug gezet worden. Casino Royale nam met een gepast royale tweeënhalf uur alle tijd om de psychologie van de held te duiden en uit te diepen. Quantum of Solace is een van de kortste Bondfilms, en juist waar het op de motieven en gevoelens van de held aankomt, lijkt de film te kort, of mogelijk: ingekort. Dat laatste past goed bij de benadering van de chaotische actiescene's, die in een hedendaagse flitsmontage zijn verpakt, en ook de dialogen maken een opvallend uitgebeende indruk.

In de Bondhistorie zal de nieuwe film waarschijnlijk bij de middenmoters geschaard worden, in het huidige filmaanbod is het echter geen blamage, met dank aan Craig, die onverminderd charismatisch en gevaarlijk blijft. (BART VAN DER PUT)

Website James Bond

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden