Plus

Quality Time

De nieuwe film van regisseur Daan Bakker is abstract, maar ook ontroerend.

Daan Bakker speelt met technieken in zijn sprankelende experimentele speelfilmdebuut Beeld -

"Het gaat al 25 jaar precies hetzelfde." Koen vertelt over de familiefeestjes, waar hij tot vermaak van de hele familie, en vooral van zijn oom Ben, al sinds zijn vroege jeugd grote hoeveelheden melk en ham naar binnen stouwt.

Zijn ouders verwijten hem dat hij het er zelf naar maakt, door nooit in opstand te komen. Koen relativeert: hij vindt ham en melk nog steeds best lekker.

'Niksig'
Het is een volstrekt niksig verhaaltje. Toch biedt het zowel visueel als inhoudelijk de perfecte opmaat voor wat gaat volgen in Daan Bakkers sprankelende, experimentele speelfilmdebuut Quality time. Het punt is namelijk: Koen is een punt. Zijn hele familie bestaat uit punten. In ieder geval worden ze zo weergegeven in die openingsscène. Lichtgekleurde stippen op een knalrode of helblauwe achtergrond. De stemmen zijn digitaal zwaar vervormd.

Zo wordt het vertrouwde tafereel van een familiefeest vervormd en abstract gemaakt. Het is de meest extreme vorm van abstractie die Bakker toepast, maar ook in de vier volgende delen van de film speelt hij met technieken die afstand creëren tot zijn hoofdpersonen. Quality time is een vijfluik van verhalen over dolende jonge mannen, elk in een eigen stijl weergegeven.

Het is een film van een maker die zelf wél in opstand kwam tegen de vorm waarin hij vastzat. Bakker vertelde in interviews ten tijde van het afgelopen filmfestival van Rotterdam, waar zijn film in première ging in de Tiger-competitie, hoe hij werkte aan een traditioneler verhaal over een dolende dertiger. Hij voelde telkens weerstand wanneer hij die figuur een ontwikkeling moest laten doormaken.

Eigenzinnig
In deze vijf korte films geen ontwikkelingen: het zijn portretten van een toestand. Toch vormen ze een duidelijk geheel. Dat komt door Bakkers eigenzinnige aanpak, waarmee hij steeds een vervreemdend spel met de kijker speelt. En door de overeenkomsten tussen zijn hoofdpersonen: volwassen mannen die eigenlijk al op eigen benen zouden moeten staan, maar die om allerlei redenen niet los weten te raken van hun jeugd en hun ouders.

Stefaan (Noël Keulen), die centraal staat in het tweede deel, is zelfs weer bij zijn ouders ingetrokken. Het is een 'tijdelijke oplossing', op advies van zijn therapeut. Als huiswerk voor een cursus creatieve fotografie maakt hij foto's van plekken uit zijn jeugd: de voetbalkleedkamer, zijn favoriete visstek, de zolderkamer waar hij zijn eerste kus kreeg. De dialogen worden in tekst weergegeven, de camera blijft op een flinke afstand.

Toch weet Bakker hier niet alleen de gortdroge humor van het eerste deel te verdiepen, maar ook ontroering te creëren. Dwars door alle abstractie heen leven we mee met vreemde snuiter Stefaan. Die wisselwerking blijft er ook bij de volgende drie delen, waarbij de balans soms meer doorslaat naar humor, soms juist naar de emotie.

Is het grappig of treurig dat Karel (Giulio d'Anna) nadat hij is ontvoerd door buitenaardse wezens geen aansluiting meer vindt in het leven van zijn ouders? Hij is de hoofdpersoon van het derde deel, dat wordt verteld in staccato gemonteerde, zwijgende tableaus in zwart-wit, die in hinkstapsprongen door zijn leven gaan.

Is het grappig of treurig wanneer de Noorse Kjell (Thomas Aske Berg) terug in de tijd reist om de gebeurtenissen te voorkomen die zijn timide karakter hebben gevormd, maar zichzelf alleen maar verder in de soep helpt? Grappig is in ieder geval het zorgvuldig gekozen, minuscule bliepje dat als geluidseffect wordt gebruikt voor de minst spectaculaire tijdmachine uit de filmgeschiedenis.

Wat grappig is en wat treurig, dat zal voor iedere kijker anders zijn. Bakker werpt zijn publiek geen hulplijnen toe, dringt nooit één bepaalde interpretatie op. Juist dat geeft Quality time zijn diepgang.

Quality Time

Regie Daan Bakker
Met Noël Keulen, Thomas Aske Berg, Michiel Romeyn
Te zien in Eye, Ketelhuis
****

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden