Plus

Provo's als oprechte idealisten in nieuw drieluik

Zaterdag vijftig jaar geleden werd Provo op gepast 'ludieke wijze' begraven. Dit wordt herdacht met de presentatie van een nieuw boek over de beweging, die slechts twee jaar heeft bestaan.

Provo-bijeenkomst bij het Lieverdje op het Spui in 1966 Beeld Archief

Er is een hele bibliotheek over volgeschreven en de auteur van het nieuwe boek, de historicus Marko Otten, kent al die boeken, maar was er toch niet tevreden over.

Hij betreurt het dat zijn voorgangers en vakgenoten Niek Pas en Eric Duivenvoorden de nadruk legden op Provo als respectievelijk een 'mediafenomeen' en 'jeugdstijl' en dat daardoor het 'oprecht idealisme' van de beweging onderbelicht bleef.

Provo's pacifisme
Ottens boek is een drieluik. Het eerste deel geeft een compacte samenvatting van Provo's geschiedenis, het derde deel behandelt alle theorieën die in de loop der decennia op het verschijnsel zijn losgelaten, maar het komt vooral aan op het tweede deel: Provo's pacifisme.

Daarin betoogt Otten dat Provo verrees op de resten van de ban-de-bombeweging en zijn invloed nog deed gelden tot in de massale vredesdemonstraties van de jaren tachtig.

En inderdaad, haar voorman Roel van Duijn blokkeerde met kornuiten al in 1961 met een 'sit-in' de Laan van Meerdervoort als protest tegen de atoombom en twee jaar later namen veel latere provo's deel aan de hardhandig neergeslagen betoging tegen de Navo-taptoe in het Olympisch Stadion te Amsterdam.

Kernwapens
Provo zou zich dan ook, naast veel andere doelwitten, richten tegen de oorlog in Vietnam, kernwapens en het geallieerd militair bondgenootschap. Provo's houding tegenover geweld was daarbij nooit eenduidig. Zo was geweld tegen Hitler en apartheid gerechtvaardigd, evenals in de strijd van gekoloniseerde volkeren.

Nog minder overtuigend is Ottens claim dat Provo's invloed meer dan tien jaar na haar begrafenis te herkennen is in de grootscheepse protesten tegen neutronenbom en kruisraket. Die invloed was ongetwijfeld groot, in de geest van verzet en vooral de actiemodellen die werden gehanteerd door Dolle Mina en het vroege ecologische activisme.

Maar in de vredesbeweging van na '77 is de hand van Provo nu juist niet terug te zien, zeker niet in de toegepaste, nogal klassieke actiemodellen - en ook ontbreken personele unies. De beweging tegen de neutronenbom werd gedragen door communisten, die tegen de plaatsing van kruisraketten door christenen als Mient-Jan Faber en Sienie Strikwerda.

Dat wil allerminst zeggen dat Provo niet, behalve op 'mediageilheid' en rebels jeugdgedrag, dreef op oprecht idealisme, maar haar pacifisme lijkt daarvan niet het beste voorbeeld.

Marko Otten ***

Provo - De ludieke opstand tegen bom en regentendom
Het boekenschap, 21,99 euro

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden