Column

Preutsheid als symptoom van minder vrijheid in Amsterdam

Beeld Jean-Pierre Jans

Gossie. Amsterdam wordt steeds preutser, lees ik. Oorzaak: een terugkeer van religie, althans volgens Rachel Spronk van het Amsterdam Research Center for Gender & Sexuality. Mij verbaast het niets.

Preutsheid wordt door velen - en zeker de religieuzen onder ons - gezien als onderdeel van beschaafd gedrag; je toont je niet naakt aan de ander, die daardoor geschokt kan zijn.

Ik heb dat altijd een rare redenering gevonden. Waarom zou je op straat geschokt zijn en in de slaapkamer niet? Als ik in het park blote tieten zie, ben ik nooit geschokt. Integendeel. Religies die bloot verbieden, zijn altijd religies waarvan je om de haverklap leest dat aanhangers met kindertjes aan het knoeien zijn. En de aanhangers van religies die opdragen vrouwen totaal te verpakken, deinzen er niet voor terug het hoofd van hun medemens gezellig aan een spies te rijgen en daar trots mee op de foto te gaan. Bloot: bah. Spies: heerlijk.

Het heeft mij trouwens altijd verbaasd en zal me ook altijd blijven verbazen: seksualiteit, of iets wat daar in de verte mee te maken zou kunnen hebben, vindt men gevaarlijker dan geweld. Ik heb het al eens uitgelegd: het minderwaardigheidscomplex aldaar bestrijdt men met het zwaard, dat hoofden afhakt.

Het vreemde is dat die reli's seksualiteit eng vinden, maar hun mond vol hebben over emoties en bloed. Kijk maar naar de Evangelische Omroep. De gevoelens denderen als watervallen over de televisie en als je naar de islamitische leiders kijkt en luistert, vinden ze het verrukkelijk zich tot een staat van totale hysterie op te werken waarin als apotheose wordt opgeroepen tot de dood.

Reli's hebben zo veel nepgevoel om de voortplantingsdrift, die het enige ware gevoel is, te maskeren.

Nu ben ik zelf ook preuts, omdat ik domweg beleefd wil zijn. Op het strand baad ik naakt zon en als iemand mij stiekem op de foto neemt, schop ik z'n kloten achter z'n oren. In Amsterdam zal ik ook niet gauw naakt in het Vondelpark zonnen, hoewel ik dat vroeger wel deed trouwens. Vreest niets, Amsterdammers.

Maar dat Amsterdam preutser wordt, is treurig. Het is het zoveelste symptoom dat onze vrijheid afneemt.

Tussen vrijheid en seksualiteit bestaat een bijzondere relatie: waar de vrijheid wordt beknot, neemt de seksuele frustratie toe.


Wil je reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden