Prachtige anti-Wilderswijn

Sarriel Taus, één van de initiatiefnemers van de Amsterdamse vestiging van Fifteen, heeft vorige maand de landelijke pers gehaald. Als antwoord op de discussie die losbarstte rondom Geert Wilders' kruistocht tegen Kamerleden met twee paspoorten, mocht een ieder met een dubbele nationaliteit gratis komen dineren in het restaurant van Jamie Oliver.

Ik kan mij voorstellen dat er een speciaal menu geserveerd is. Bijvoorbeeld Hongaarse goulash naar een recept van mevrouw Wilders, vergezeld door couscous en cola. En Limburgse vlaai met Turkse koffie na. Hoe dan ook, het was voor mevrouw Hamersma weer eens aanleiding om één van de vele kookboeken van The Naked Chef uit haar uitpuilende kookboekenkast te peuteren. Met een 'Ah, dat hebben we lang niet gegeten!' viel al snel de keuze op een eveneens multicultureel gerecht: zalmfilet in prosciutto met kruidige linzen, spinazie en yoghurt. En omdat Jamie niet in al zijn bestsellers aan wijnadviezen doet, was het aan mij om het passende antwoord te geven op de vraag die dagelijks door ons huis schalt: 'En, wat drinken we daarbij?'

Nu had ik net in mijn wijnklimaatkast met proefflessen wat wit en rood uit het zuiden van Frankrijk een plek verschaft. Het betrof hier een duo van Château Edem uit de Côtes du Luberon. Een streek die zich welbeschouwd ook kan voorstaan op twee verschillende identiteiten. Want enerzijds vormt deze de noordgrens van de Provence en anderzijds is deze tegelijkertijd te benoemen als zuidelijke Rhône.

In de Luberon zijn de laatste jaren veel nieuwe producenten neergestreken. En daar heeft de wijnkwaliteit niet onder te lijden gehad. Integendeel zelfs. Zo is de streek erg en vogue bij Franse acteurs, mediabazen en industriëlen die zich daar, geheel nouveau riche eigen, een wijnspeeltje hebben aangeschaft. En dat soort hobbyondernemers kijkt gewoonlijk niet op een paar centen. Flinke investeringen in onder meer moderne wijnmaakmethoden hebben veel rood, wit en rosé uit de Luberon tot vaak erg lekkere wijnen gemaakt. Ofschoon de faam van de rosé weliswaar veelal niet verder reikt dan de regiogrenzen, wordt het rood daarentegen wel internationaal begeerd. Prettige, gloedvolle, goed ouderende, aangenaam geprijsde wijnen met een voor de appellation verplichte portie syrah, wat grenache, veelal aangevuld met mourvèdre en cinsault. En ook voor het wit loont het vaak de moeite een uitreisvisum aan te vragen. In tegenstelling tot veel blancs met een Côtes du Rhône appellation die nog wel eens lobbig en zwaar willen overkomen, zijn witte Luberons vaak frisser en knisperiger. De beduidend koelere nachten en winters in de streek zijn daar debet aan.

En dat was zeer goed te proeven in de Seigneurie du Luberon 2005 van Château Edem. Een blend die van mijn wijnglas een smeltkroes maakte: grenache blanc, clairette, ugni blanc, vermentino, sauvignon blanc, chardonnay, viognier, roussanne en marsanne. En verrassenderwijs werd er door geen één van deze druiven geëlleboogd om vooraan te komen. In volstrekte harmonie presenteerde zich een witte wijn die licht geurde naar peer, venkel, zoethout en anijs. Fris, vief en monter in de mond. Rijp, geel fruit met een koel randje, wat limoen, vanilleroomijs, lichte kruiderij. Volgens het etiket 'élevé en fûts de chêne', hetgeen gewoonlijk inhoudt dat er een aanval met eikenhouten knuppel wordt ingezet die meestal eindigt in een knock out van de smaakpapillen. Maar de opvoeding op vaten die de 'Seigneurie' had genoten, deed precies wat deze doen moest en verschafte de wijn een keurig 'ruggengraatje'.

Tot zover het solo-optreden van de wijn. Maar juist in combinatie met Jamie Olivers gerecht begon het wit nog meer te schitteren. En aldus kon ik weer eens een 1+1=3 combinatie noteren, zo'n zeldzame integratie, waarbij wijn en spijs samen nog lekkerder worden. Bovendien een prachtige anti-Wilderswijn, omdat het een witte is met twee paspoorten. Want Château Edem is in bezit van een Nederlands-Zwitsers echtpaar.

Château Edem Seigneurie du Luberon 2005 ¿ 8,95. Dat kost ook de rode Seigneurie du Luberon uit 2001 die eveneens zeer de moeite waard is. Rijp, mooi en behaaglijk. (HAROLD HAMERSMA)

Te koop bij De Wijnschuur
Amsteldijk Zuid 180D
Amstelveen
0297-582611

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden