Plus

Popup Choir: ook voor mensen die niet kunnen zingen

Wie geen kans maakt bij The Voice, maar wél lekker wil zingen, kan terecht bij Popup Choir in de Diaconie. Elke twee weken staat de rij tot buiten. 'Ik heb te weinig conditie voor dit lied.'

Tijmen de Koning (gitaar) en Maarten Bos studeren samen met het koor van vanavond September van Earth, Wind & Fire in. Beeld Dingena Mol

Ik hou van zingen. Ik word er gelukkig van en blij en ­vrolijk en enthousiast. Alleen, ik heb een afschuwelijk ­lelijke stem, en ik heb geen zin om die met speciale zanglessen een beetje op te krikken.'

Zo begon Ilse van Beurden (24) haar oproep in de ­Facebookgroep Amsterdam Durft te ­Vragen. Na bijna tweehonderd reacties wist Van Beurden wat haar te doen stond: op donderdagavond naar de Protestantse Diaconie aan de Nieuwe Herengracht.

Daar organiseren dirigent/ muziekdocent Maarten Bos (28) en consultant Tijmen de Koning (29) sinds twee jaar Popup Choir. Niet speciaal voor mensen die niet kunnen zingen, maar die zijn wél even welkom als ieder ander.

Elke twee weken studeren zij, De Koning op gitaar, Bos druk ­gebarend en meezingend, een uur lang met zo'n honderd ­Amsterdammers een pophit in. Deze week staat ­September van Earth, Wind & Fire op het programma. Met af en toe strenge aanwijzingen - "Nou even stil!", ­ "Jullie moeten loskomen van de melodie die je kent!" - ­probeert Bos de grote groep driestemmig het eerste ­couplet te laten zingen.

Blind date
Van Beurden is er inmiddels kind aan huis. Samen met Marjolijn Welagen (40) en Marisca Jones (51) probeert ze vanavond de oude discohit onder de knie te krijgen.
De vrouwen kennen elkaar van Facebook; naar aanleiding van het Facebookbericht van Van Beurden maakte Welagen een Whatsappgroep aan (De Valse Kraaien) om het lelijkestemmenleed te delen en samen naar Popup Choir te gaan.

Van Beurden: "Toen ik hen bij het koor voor het eerst ging ontmoeten, voelde dat echt als een blind date. Ik dacht: oh my god, dit is zo random. Nu voel ik de verbinding juist heel sterk: ik klets hier met mensen die ik anders nooit had ontmoet."

Als mensen zich door het Popup Choir met ­elkaar verbonden voelen, is De Koning blij. Hij en Bos kennen elkaar van de christelijke studentenvereniging, maar inmiddels is De Koning niet meer gelovig. "Mensen die niet meer naar de kerk gaan, zeggen vaak dat ze het samen zingen missen. Dat groepsgevoel heeft iets magisch."

Elke avond staat er een rij tot aan buiten en moet de ­organisatie zo'n veertig mensen wegsturen, omdat de ­Diaconie anders uit zijn voegen barst. Daarom zijn de ­initiatiefnemers op zoek naar een nieuwe locatie.

Geen makkelijke opgave, want vind maar eens een ruimte met goede akoestiek die plek heeft voor honderd à tweehonderd mensen die de longen uit hun lijf zingen. Bovendien moet de ruimte gratis zijn. Bos en De Koning vragen geen bijdrage aan de deelnemers; Popup Choir moet voor iedereen vrij toegankelijk zijn.

De Koning: "Het begint uit de klauwen te lopen. Dat is niet zo gek: veel mensen willen zingen, maar dan alleen in de auto of in de kroeg. Ze zijn bang dat ze het helemaal niet kunnen. Daarom draait het hier ook om het geinen."

Bruiloft
Aan het einde van de avond gaat de gitaarkoffer open en kunnen deelnemers geven wat zij passend vinden. Daarna wordt een filmpje van het eindresultaat op YouTube gezet, ­gefilmd en gemonteerd door de broer van De ­Koning, Maurits (25). Naar aanleiding van die filmpjes zijn ze al meerdere keren ­geboekt voor privéfeestjes en bruiloften.

"Laatst stonden we op een feest in Engeland. Een dolenthousiaste musicoloog had een filmpje gezien en gezegd: 'Dat moet ik hebben.' Toen werden we speciaal ingevlogen om mensen een liedje te leren," vertelt Bos.

Zo'n boeking is altijd maar afwachten. De ­Koning: "We hebben ook weleens een bruiloft gehad met gasten van over de hele wereld die elkaar nauwelijks kenden. De gasten stonden er niet echt voor open. Dan is het heel hard werken. We zijn gevoelige jongens: als er helemaal geen enthousiasme is, doet dat een beetje pijn."

Gebrek aan enthousiasme is bij een thuiswedstrijd in de Diaconie niet aan de orde. Een enkele zestiger, tienermeisjes in groepen en alles daartussenin werkt hard aan een mooi resultaat. Wanneer de groep met de hoogste stemmen iets goed doet, wordt er geklapt. Als de middengroep steeds uit de toon valt, lacht de hele zaal.

Beetje meebrommen
Marisca Jones en Ilse van Beurden (middengroep) kijken verward. Jones: "Wat moeten we nou dóen!?" Een buurvrouw helpt verder door zachtjes de goede partij te zingen. Jones verzucht: "Wat is het vanavond moeilijk..."

"Mensen vinden het leuk omdat het hier geen klap ­uitmaakt als je niet kunt zingen," zegt Bos. "Er zijn ­altijd mensen die alleen een beetje meebrommen, maar dat hoor je niet terug. Er zitten ook weleens echt valse kraaien tussen, dat hoor je dan pas bij de laatste noot. Meestal luister ik het terug en denk ik: holy shit, dit is best wel goed."

Anne van der Meij (29), een van de weinige mannen van vanavond, is er voor het eerst. "Ik vind het ­onverwacht heel leuk. Het was niet mijn plan om dit te doen, totdat ik ineens in de rij stond. Nog steeds denk ik dat ik niet kan zingen, maar dat valt gelukkig niet zo op." Zijn vriendin, Lonneke Hassink (29): "Het is zo fijn om hier te zingen, je krijgt er energie van. Een dosis geluk, in één avond."

Initiatiefnemer Maarten Bos (l): 'Mensen vinden het leuk omdat het hier geen klap uitmaakt als je niet kunt zingen.' Beeld Dingena Mol
Tijmen de Koning (gitaar) en Maarten Bos Beeld Dingena Mol

De Koning is blij met alle nieuwe aanwas, maar zou het liefst zingen met mensen van verschillende achtergronden. "Wij zijn er niet per se alleen voor witte, hoogopgeleide mensen; we willen ook eenzamen en vluchtelingen ­bereiken. Ons doel is om allerlei mensen met ­elkaar in contact te brengen en te verbinden als een soort community, die daarnaast ook meer voor elkaar kan betekenen."

Buiten adem
Na de pauze is het tijd voor de opnames van Maurits de ­Koning voor het filmpje. De deelnemers krijgen duidelijke ­instructies: verberg je niet achter het blaadje met de tekst, lach een beetje en als je vergeet wat je ook alweer moest zingen, luister dan naar de persoon die naast je staat.

Twee keer zingt het koor het hele lied. Uptempo tijdens de coupletten (Bos: "Een pauze bij 'the 21ste night of September' is níet nodig!") en ritmisch bij de 'ba du un, ba du un' vlak na het refrein ("Doe alsof je weet waar dit lied over gaat!"). Van Beurden, buiten adem: "Ik heb te weinig ­conditie voor dit lied." Jones: "Ik vond het heel goed ­klinken."

Later op de avond, als de Diaconie is leeggestroomd en alle aspirant-zangers weer in bed liggen, stuurt iemand een appje in Whatsappgroep De Valse Kraaien. 'Was weer erg leuk. Ben wel hees :)'

Meezingen? Dat kan gratis op donderdagen (om de week) om 20.00 uur in de Diaconie, Nieuwe Herengracht 18.

Zangeressen Marisca Jones, Marjolijn Welagen en Ilse van Beurden. Beeld Dingena Mol

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.

Ook leuk: volg @pshetparool op Instagram.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden