Review

Pop: Warpaint - The fool ***

Vorige maand overleed op 48-jarige leeftijd Ari Up, de founding mother van de meidenpunkgroep The Slits. Het in omvang bescheiden oeuvre van The Slits is nog altijd een intelligente, vrolijke, eigenzinnige en vooral buitengewoon vrouwelijke invulling van het punk-adagium dat je niet virtuoos hoeft te zijn om toch interessante muziek te maken.

Het Californische Warpaint is schatplichtig aan Ari Up. Niet alleen omdat vrouwelijke rockbands nog steeds uitzonderlijk zijn, maar vooral vanwege de intuïtieve manier van musiceren die het viertal op The fool laat horen.

Warpaint grijpt terug op de postpunk van de vroege jaren tachtig, met herfstige songs die het meer van sfeer dan van compositorisch vernuft moeten hebben.

Centraal in het geluid van Warpaint staan de eenvoudige, stemmige basloopjes van Jenny Lee Lindberg, die een anker vormen voor de tastende gitaarpartijen van Emily Kokal en Theresa Wayman en de bijna jazzy drums van Stella Mozgawa. Op z'n best levert dat bedwelmende songs op als Undertow, waarin echo's van Siouxsie en The Cure hoorbaar zijn, maar op mindere momenten werkt het een zekere vrijblijvendheid in de hand. Iets meer structuur had The fool goed gedaan. (JERRY GOOSSENS)
(Rough Trade)

Warpaint treedt 13 november tijdens London Calling op in Paradiso.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden