Pop: Morrissey - Years of Refusal ****

Vijftig wordt hij dit jaar, de man die ons op de hoes van zijn nieuwe plaat zo'n genereuze blik op zijn weelderige borsthaar gunt. En in de Britse pers heeft hij, Steven Patrick Morrissey, te kennen gegeven dat het zien van Abraham wel eens reden zou kunnen zijn om de muziek na dertig jaar vaarwel te zeggen.

Of de voormalige zanger van The Smiths de daad bij het woord zal voegen, is vanzelfsprekend een kwestie van afwachten. Maar op basis van Years of Refusal, zijn tiende soloalbum, zouden wij willen zeggen: wácht er nog even mee, Morrissey! Want het is een van de leukste platen uit zijn solo-oeuvre.

Leuk ja, een woord dat niet snel geassocieerd wordt met de Prins van het Zelfbeklag, maar in dit geval is het wel degelijk van toepassing. Mogelijk is dat voor een belangrijk deel te danken aan de samenwerking met de vorig jaar overleden producer Jerry Finn, die bekend was van zijn werk voor Californische punkbands als Green Day, Rancid en Blink-182. Years of Refusal is dan ook steviger dan we van de doorgaans zo lyrische Morrissey gewend zijn (hoewel de plaat tegen het einde vertrouwd dramatisch klinkt).

Daarbij lijkt het alsof hij zich al zanger nog steeds ontwikkelt. Op It's a miracle I even made it this far is zijn vocale bereik groter dan ooit. En als op When last I spoke to Carol ineens Mexicaanse mariachitrompetten uit de boxen schetteren kan de conclusie niet anders luiden dan: erg leuke plaat. (JERRY GOOSSENS)
(Decca/Polydor)

Op 6 juni treedt Morrisey op in Watt in Rotterdam. De show is helaas al uitverkocht.

www.itsmorrisseysworld.com
www.myspace.com/morrissey
www.last.fm/music/Morrissey

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden