Pop: Lilly Allen - It's not me, It's you ****

Op de website van Lilly Allen kan het computerspel Escape the fear worden gespeeld. Hoofdfiguur Lilly neemt het daarin op tegen booswichten als Egg Man, Jack in a Box en Big Boss. Maar haar ergste vijanden zijn de Paparazzi. Net als in het echt. Nu Amy Winehouse de Britse schandaalpers niet meer dagelijks van pikante foto's voorziet, zijn alle lenzen gericht op de 23-jarige zangeres uit Londen.

En Lilly Allen stelt de roddelpers bepaald niet teleur. Ze drinkt te veel, laat nogal eens een tiet zien en heeft een enorm grote bek. Ondertussen maakt ze nog leuke muziek ook. Zingen kan ze nauwelijks, maar haar bravoure vergoedt veel. En een goede producer doet ook wonderen natuurlijk. Op It's not me, It's you werkt ze samen met de Amerikaan Greg Kurstin, die haar na het door ska en reggae gedomineerde debuut Allright, Still uit 2006, de kant optrekt van de pure pop.

Maar hoe vriendelijk en verleidelijk de muziek soms ook klinkt, de teksten zijn behoorlijk venijnig. In Fuck you geeft ze George Bush een trap na, in Not fair krijgt een niet zo gulle ex-minnaar een zelfde behandeling. 'I've spent ages giving head,' klaagt Lilly Allen in een moddervet aangezet cockney-accent.

Religieus Engeland jaagt ze op de kast met Him, een nummer waarin ze fantaseert over de Allerhoogste: 'I don't imagine he's ever been suicidal / His favourite band is Creedence Clearwater Revival.' (PETER VAN BRUMMELEN)
(Regal)

www.lilyallenmusic.com
www.myspace.com/lilymusic
Twitter.com/lilyroseallen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden