Review

Pop: Kanye West - My beautiful dark twisted fantasy *****

Vorig jaar lekte een geluidsfragment uit waarin Barack Obama rapper Kanye West een jackass noemt. Aanleiding voor die, terechte, constatering was het relletje dat West veroorzaakte tijdens de Video Music Awards: tijdens het dankwoord van zangeres Taylor Swift beklom hij ostentatief het podium om te verklaren dat Beyoncé de prijs eigenlijk had verdiend.

In de schaduw van zijn enorme ego verbleekt, pak hem beet, 50 Cent tot een schuchtere natuurkundestudent. Er gaat zelden een week voorbij waarin West niet betrokken raakt in een of anders publicitair opstootje. Je zou haast vergeten dat hij één van de getalenteerdste rappers van zijn generatie is.

Als om dat te onderstrepen, komt hij nu op de proppen met een album, zijn vijfde, dat de vloer aanveegt met álle concurrentie (Outkasts Big Boi uitgezonderd). Prijsnummer op de plaat is het bijna tien minuten durende Runaway, dat begint met een paar verstilde pianonoten, maar zich al snel ontpopt tot een zowel grimmig als melancholiek hiphop-epos waarin een grommende, breed uitwaaiende bas de hoofdrol opeist. Verder een gastenlijst waarop raphelden als RZA en Jay-Z opduiken, maar ook indiefolkheld Bon Iver.

De rijke muziek geeft de volstrekt megalomane raps van Kanye een filmisch, dramatisch perspectief met een enorme zeggingskracht, alsof het commentaar levert op dat enorme ego van hem. (JERRY GOOSSENS)
(Roc-a-fella)

kanyewest.com
myspace.com/kanyewest

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden