Pop: Grizzly Bear - Veckatimest *****

Na het beluisteren van Veckatimest voelde uw recensent de onbedwingbare behoefte even stoom af te blazen met een paar op vol volume gedraaide Motörhead- of AC/DC-nummers. Dat is geen diskwalificatie. Integendeel.

Grizzly Bear heeft één van de mooiste en intrigerendste albums van het jaar gemaakt. Maar makkelijk maken ze het de luisteraar niet, want Veckatimest geeft zijn schoonheid pas volledig prijs na meerdere geconcentreerde luisterbeurten. En dan is een mopje klassieke hardrock een bijna noodzakelijke vorm van ontlading.

Grizzly Bear, niet te verwarren met Panda Bear, voorman van Animal Collective, blinkt op deze derde plaat uit in rijke melodieën en barokke harmonieën die beurtelings Crosby, Stills & Nash en de Beach Boys in herinnering roepen. Dat de New Yorkse groep het glazuur niet van de tanden laat spatten, komt door ongrijpbare composities die zich goeddeels onttrekken aan de wetten van de klassieke popsong.

De twaalf liedjes op het album zijn gelaagde collages die met een mathematische precisie worden uitgevoerd. Het ene moment klinkt de band gortdroog, bijna uitgebeend, om het volgende moment uit te pakken met jubelende orkestraties, compleet met strijkers en kinderkoor. Anders dan bij het veelbejubelde Fleet Foxes resulteert dat niet in restauratieve edelkitsch, maar in adembenemende popmuziek van de allerbeste soort. (JERRY GOOSSENS)
(Warp/V2)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden