Review

Pop: Avey Tare - Down there ***

Sinds het verschijnen van hun magistrale Merriweather post pavillion (2009) bracht de Amerikaanse artrockgroep Animal Collective een minialbum en een film met bijbehorende soundtrack uit, waarna bandleden Panda Bear (Noah Lennox) en nu ook Avey Tare (David Portner) nog de tijd vonden voor een soloplaat.

Die tomeloze werkdrift roept onwillekeurig de vraag op of het de spoeling niet wat dun maakt. Te meer omdat Animal Collective een nogal losse, experimentele hand van musiceren heeft, wat in het verleden tot grootse composities, maar even zo vaak tot vrijblijvend gepiel heeft geleid.

Tares solodebuut houdt het midden tussen beide categorieën. Anders dan de jubelende orkestraties die we van recent Animal Collectivewerk zij gewend, is de toon op Down there minimaal en in zichzelf gekeerd: een sonisch landschap vol pruttelende, elektronische geluidjes, vervormde stemmen en gedempte beats. Dat vergt nogal wat van de luisteraar, maar die inspanning wordt beloond met fraaie nummers als 3 Umbrella's en het verstilde Cemeteries. Dat Down there daarnaast een paar nummers kent die als gefröbel te kenschetsen zijn, zij Tare vergeven, maar maakt het verlangen naar nieuw meesterwerk des te groter. (JERRY GOOSSENS)
(Powtracks)

myspace.com/aveytare

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden