Review

Pop: Antony and the Johnsons - Swanlights ****

Op diverse internetfora kwamen ze de afgelopen tijd beschroomd uit de kast: popliefhebbers die bekenden dat ze het heus hadden geprobeerd, maar dat Antony Hegarty ze desondanks vooral op de zenuwen werkte.

Antony brak vijf jaar geleden door met I am a bird now, een plaat breekbaar als antiek Chinees porselein, en wordt sindsdien door pers en publiek als een halfgod verafgood. Een eigenzinniger stem dan die van Hegarty is in de hedendaags popmuziek nauwelijks te vinden. Tegelijkertijd doet zijn hypersensitieve castratenvibrato voortdurend denken aan de laatste ademtocht van een doodvriezende nachtegaal. Daar moet je tegen kunnen.

Op album nummer vier lijkt Hegarty zich voor het eerste bewust t zijn van dat effect en vormen de minimale, ingetogen composities een contrapunt voor het voor de kwetsbaarheid die met elke frase bijna tastbaar wordt.

Daarmee is Swanlights - een titel die een brug slaat tussen I am a bird now en The Crying Light - een plaat die zich pas langzaam laat doorgronden; van de gelaagde, avant-gardistische kamerpop op Everything is new, waarmee de plaat opent, tot afsluitende, bijna tastende sonatine Christina's farm, is het minimalisme wat de klok slaat. Eenvoudige pianothema's en ingetogen, soms krassende strijkers bepalen de sound.

Het duet met die andere excentriek popstem, Björk, is een belofte die niet wordt waargemaakt, maar dankzij de dosering is Swanlights ook voor luisteraars met een (lichte) Antony-allergie van harte aan te bevelen. (JERRY GOOSSENS)
(Rough Trade)

www.swanlights.com
www.antonyandthejohnsons.com
myspace.com/antonyandthejohnsons

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden