Review

Pop: Animal Collective and Danny Perez - Oddsac: a visual album ****

Popmuziek en film: op een of andere manier lijken ze niet zonder elkaar te kunnen. Hollywood kiest sinds de hoogtijdagen van Sinatra en Elvis voor de instant aantrekkingskracht van een popster als hoofdrolspeler, met op z'n best wisselende resultaten als gevolg. Gedenken wij: Sting in Dune, de flop van David Lynch (over wie later meer), Mick Jagger in Freejack en Britney Spears in... e ... die ene film. Daar staan verrassende rollen tegenover van onder meer Björk in Dancer in the dark, Meat Loaf in Fight club en Little Steve Van Zandt in The Sopranos (wat eigenlijk een tv-serie is, maar vooruit). Bandfilms, een genre op zich, zijn minder wisselvallig, omdat ze - uitzonderingen als The great rock 'n roll swindle van the Sex Pistols en de Monkeesfilm Head daargelaten - in de regel ronduit slecht zijn.

Maar toen begin dit jaar Oddsac van Animal Collective en regisseur Danny Perez op het Sundance Festival in première ging, spitsten muziekliefhebbers over hele wereld toch even hun oren en, zo dat mogelijk is, de ogen. Want hoe het ook uit mocht pakken, op basis van de avontuurlijke muziek van de New Yorkse band mocht men op voorhand aannemen dat het op z'n minst een fascinerende film zou opleveren.

Oddsac komt exact een jaar na Merriweather post pavillion, het rijk geschakeerde, complexe maar tegelijk toegankelijkste album van Animal Collective, waarmee de band de overstap naar het grote publiek maakte. De grillige schoonheid van de muziek op die plaat (en de rest van het Animal Collective-oeuvre) sloot op voorhand uit dat de film een voorspelbare plot of zelfs begrijpelijke verhaallijn zou hebben. Oddsac is dan ook geen speelfilm in de enge zin van het woord, of een willekeurig samenraapsel van video?clips, maar een visual album, aldus de band. Een kijkplaat, zo u wilt, die gezien moet worden als de opvolger van Merriweather post pavillion, maar die alleen op dvd wordt uitgebracht. Wie de songs beeldloos wil beluisteren, moet de ict'er in zichzelf aanspreken en de muziek via de harde schijf zelf op de iPod zetten.

En dat zou absoluut de moeite waard zijn, want op Oddsac staan een paar liedjes die qua excentrieke schoonheid niet onderdoen voor de beste nummers op het laatste album dat het viertal bij Aural uitbracht. Wie de titels wil weten, is aangewezen op het menu van de dvd, want dwars als de heren zijn, staan die niet vermeld in het fraai vormgegeven, hardcover boekwerkje waarin de film is verpakt. Zo leren we dat chapter 5, een betoverend Beach Boysiaanse staaltje kamerpop, Screens heet, en het dansbare, caleidoscopische chapter 12 What Happened.

Nee, Animal Collective maakt het de luisteraar/kijker niet gemakkelijk. Zo worden de fraaie liedjes op Oddsac afgewisseld met schurende, ondoordringbare soundscapes die Lou Reeds hermetische proto-industrialplaat Metal machine music in herinnering roepen. Het zijn vooral deze nummers die niet los gehoord kunnen worden van de psychedelische horrorbeelden die Danny Perez heeft geschoten. De regisseur, die eerder clips maakte voor Animal Collective, heeft zich laten inspireren door zowel klassieke horrorfilms als Texas chainsaw massacre en Evil dead als het werk van David Lynch.

We zien een muur die teer bloedt, een vampier - een kruising tussen Werner Herzogs Nosferatu en Ronald McDonald - die 's nachts in een kano over het water dobbert, maar ook bijna abstracte (natuur)beelden en een monster dat opgewekt met een aantal dames staat te kokkerellen. Een film als een beklemmende, bij wijlen absurdistische opiumdroom, zonder dialogen of narratief, maar mét de leden van Animal Collective in wat we voor 't gemak maar hoofdrollen noemen en een paar prachtige nieuwe songs. Voor een popfilm -herstel: een visual album - is dat al heel wat. (JERRY GOOSSENS)
(Rough Trade/Munich)

www.oddsac.com
myspace.com/animalcollective
animalcollective.org

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden