PlusReportage

Plaskrul Oudezijds gekraakt: ‘Als je daar moet slapen, ben je wanhopig’

Een dakloze lijkt zijn intrek te hebben genomen in een urinoir op de Oudezijds Achterburgwal. ‘Je moet wel heel wanhopig zijn als je daarin wil slapen.’

Het bewoonde urinoir op de Oudezijds Achterburgwal. Beeld Marc Kruyswijk
Het bewoonde urinoir op de Oudezijds Achterburgwal.Beeld Marc Kruyswijk

De tijdelijke bewoner heeft zo goed en zo kwaad als dat gaat geprobeerd de nieuwe slaapplaats nog een beetje huiselijk te maken. Op de grond ligt een stuk tapijt gedrapeerd, de tochtgaten aan de onderkant zijn afgedekt met plastic zeil. Een kussen en keurig opgevouwen dekbed liggen bovenop de afscheiding die de twee helften van het urinoir op de Oudezijds Achterburgwal in tweeën scheidt.

De nacht doorbrengen in een plaskrul: tragischer kan het nauwelijks worden. Toch koos een dakloze het monumentale urinoir op de stoep bij vijfsterrenhotel The Grand als slaapplaats. Terwijl de kamers met uitzicht op het water zo’n 500 euro per nacht kosten, had iemand voor de deur zo weinig te besteden dat hij of zij zich gedwongen zag te slapen in een van pis verzadigd bouwseltje.

‘Tijdelijk gesloten’

Wie de kraker van het urinoir is, is niet bekend: de ingang wordt versperd door een bord met daarop de tekst ‘temporarily closed’. In de coffeeshop schuin tegenover het urinoir zagen ze bij aankomst maandagmorgen dat iemand er zijn intrek had genomen. “Maar we hebben nog niemand gezien.”

Een van de vaste klanten van de coffeeshop is geschokt. “Het is er over het algemeen heel, heel erg smerig. Er zitten regelmatig mannen te poepen in dat ding. In de zomer stinkt de hele omgeving naar urine. Als ik moet plassen, heb ik moeite daar, zo vies is het. Als je daar moet slapen, ben je echt heel wanhopig.”

Piesen op een matras

Het urinoir vervult, zeker in tijden van corona, echter wel degelijk een functie: het is een komen en gaan van mannen die nodig moeten. De meesten van hen haken af als ze de tekenen van bewoning zien, maar een enkeling voelt kennelijk zoveel aandrang dat ze toch naar binnen schuifelen. Een van hen staat in de deuropening te piesen, bovenop het vloerkleed dat als matras dient. “Als je moet, dan moet je.”

De gemeente is op de hoogte van de ‘bewoning’ van het urinoir: handhavers zijn een kijkje komen nemen, vertelt een medewerker van de coffeeshop. “Ze namen foto’s en zijn weer vertrokken. Voorlopig hebben ze de spullen laten liggen. Misschien dat ze de zwerver in de gelegenheid wilden stellen om dat nog op te halen.”

De tijdelijke bewoner heeft zo goed en zo kwaad als dat gaat geprobeerd de nieuwe slaapplaats nog een beetje huiselijk te maken. Beeld Marc Kruyswijk
De tijdelijke bewoner heeft zo goed en zo kwaad als dat gaat geprobeerd de nieuwe slaapplaats nog een beetje huiselijk te maken.Beeld Marc Kruyswijk
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden