Plus

Pintilies '(s)experiment' zal niet iedereen bekoren

Een zoektocht die aanzet tot denken - al is die niet altijd fijn om naar te kijken.

In de openingsscène van Touch Me Not verkent de camera een bleek stuk huid met lange zwarte haren. Van heel dichtbij. Dan komt de Roemeense regisseur Adina Pintilie zelf in beeld.

"Waarom heb je me nooit gevraagd waar deze film over gaat?" zegt ze. "En waarom heb ik het je sowieso niet verteld? Interesseerde het je niet? Of was ik opgelucht dat je het me niet vroeg?"

De vragen zijn gericht aan Laura, een gespannen, getroebleerde vrouw van middelbare leeftijd die het niet verdraagt om aangeraakt of gezien te worden. In het verloop van de film heeft ze een aantal wonderlijke ontmoetingen met uiteenlopende sekswerkers - van een transseksuele prostituee en een sm-therapeut tot een mooie mannelijke escort, die ze betaalt om voor haar te masturberen. Na afloop vraagt Pintilie aan Laura hoe ze de onderonsjes heeft ervaren.

Laura wordt gespeeld door Laura Benson, een in Frankrijk ­wonende Britse actrice die eerder te zien was in Dangerous ­Liaisons (1988) en I Want to Go Home (1989). Het is een gecompliceerde, zeer moedige rol, en niet alleen door het expliciete bloot.

Zonder script
De sekswerkers zijn geen acteurs, maar professionals. Ze doen wel wat aan hen is gevraagd door Pintilie, maar veel van wat we zien is geïmproviseerd. De antwoorden die Laura geeft voor Pintilies draaiende camera stonden ook niet in een script.

Dat is nog niet alles: in een strakke, laboratoriumachtige setting doet een man zonder haar (de IJslandse acteur Tómas ­Lemarquis, bekend van Noi Albinoi) mee aan een workshop waarin hij het lijf van de zwaar gehandicapte, maar zeer zelfbewuste Christian leert aanraken.

Eigen zoektocht
Er is een Lynchiaanse, expliciete droomsequentie in een club; er is een stukje homemovie, waarin het gezicht van een jonge vrouw wordt gefilmd terwijl ze seks heeft. Overal zijn dwarsverbanden en spiegelingen. En telkens verschijnt Pintilie zelf weer in beeld, want Touch Me Not verbeeldt natuurlijk in de eerste plaats haar eigen zoektocht naar het wezen van seksualiteit en intimiteit.

Pintilies persoonlijke '(s)experiment' zal niet iedereen bekoren. Op het festival van Berlijn, waar de hybride film begin dit jaar in wereldpremière ging, bungelde Touch Me Not helemaal onderaan de journalistenpoll, maar was er lof van de jury's: de intense, indiscrete film, die lang niet altijd prettig is om naar te kijken, maar juist daarom aanzet tot denken over alles wat wordt verzwegen en verborgen omdat het afwijkt van de heersende norm, werd bekroond met de Gouden Beer én de prijs voor het beste debuut.

Touch me not

Regie Adina Pintilie
Met Laura Benson, Tómas Lemarquis, Adina Pintilie
Te zien in De Balie, Eye, Het Ketelhuis, Rialto

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden