Pierre Ballings

Pierre Ballings © Jan van Breda

DE VERKIEZING VAN DE AMSTERDAMMER VAN HET JAAR

Pierre Ballings (Den Haag, 1949) is directeur van Paradiso, de muziektempel die Amsterdam al ruim veertig jaar kippenvel bezorgt.

Het podium waar iedereen wil spelen

Er zijn muzikanten die hun carrière indelen in BP en AP, before Paradiso en after Paradiso. Op dat podium staan, glas in lood in de rug en het publiek zowat op schoot - de droom van elke artiest.

Pierre Ballings is directeur van die droom. 'Dit is het Wembley van de muziek. Hier moet je spelen. De naam is puur geschiedenis. Zo ongeveer iedereen heeft hier gespeeld, dus iedereen wil hier spelen.'

Die faam voert tot ver over de grens. Er is geen enkele concerthal of club in de wereld die veertig jaar lang de meest relevante tent van de stad is gebleven, als poppodium én als dansclub. Nee, ook niet in Londen, Barcelona, Berlijn of New York. Dat is alleen Paradiso, gewoon hier aan de Weteringschans.

Op 30 maart 1968 opende 'cosmisch ontspanningscentrum' Paradiso zijn deuren. Grote initiator was Willem de Ridder, eeuwig dank daarvoor. Maar het knappe is vooral dat Paradiso erin slaagde steeds weer een nieuwe generatie te trekken. In de jaren zeventig vond Paradiso zichzelf opnieuw uit met punk en new wave en Paradiso stapte ook precies op tijd over op de house- en clubavonden.

Ballings werd directeur in 1992. Paradiso was destijds 'die oude rocktempel'. Er waren maar 160.000 bezoekers bij zo'n driehonderd programmeringen, op zaterdagavond ging de tempel doodleuk om half elf dicht. Afgelopen jaar waren er zo'n duizend programmeringen met 530.000 bezoekers. Overal loopt de kaartverkoop fors terug, Paradiso heeft er nauwelijks last van. Ballings: 'Eigenlijk, al zeg ik het zelf, is dat ongekend. We hebben de hoogste bezoekersaantallen per vierkante meter. Niet dat het iets uitmaakt, hoor.'

Maar destijds was dat even anders. Het duurde tot eind jaren negentig voordat het weer beter ging en dat kwam doordat Paradiso zijn deur opende voor house en techno.

Makkelijk ging dat niet. Zo'n jongen achter een draaitafel, daar wilden ze bij Paradiso aanvankelijk niets mee te maken hebben, een verderfelijk soort muziek was dat. Ballings: 'Maar mensen moeten ook kunnen dansen. En als je ze eenmaal binnen hebt, kun je ze ook nieuwe bandjes en theater aanbieden.'

En daar heeft de hele stad plezier van. Paradiso is geen commerciële club, dus van de winst worden vele andere projecten in de stad gefinancierd. Zo is Paradiso medeontwikkelaar van het Paradiso Melkweg Productiehuis, De Grote Prijs van Nederland, Rocket Cinema, Club Pera (gericht op hedendaagse Turkse en Marokkaanse cultuur) en Kindred Spirits (voor zwarte kwaliteitsmuziek).

'Wij zijn op een ideële missie. Al dat prachtigs dat er in de wereld is, wordt getoond aan Amsterdam. We zijn een stedelijke ontwikkelaar van cultuur in de hele stad. Het houdt niet op bij de deur.'

Maar toch. Achter die deur kwamen vijftien miljoen bezoekers in dik veertig jaar. Ultrahip of buttondown, eeuwige student of buikige veertiger, Mercatorplein-Marokkaan of Oud-Zuidscootermakelaar - iedereen heeft in Paradiso zijn eigen kippenvelmomenten gehad, ergens tussen 1968 en nu.

Sex Pistols, The Rolling Stones, Prince, Pink Floyd, de clubavonden van Noodlanding!, Robbie Williams, Manifesto, Deadmau5, afgelopen jaar Adele nog: de lijst is eindeloos.

Misschien komt die magie wel door 'de toevalligheid van het gebouw'. Ballings: 'Dit gebouw is ooit gebouwd voor het Woord. Een nieuwe zaal die wordt gebouwd om perfect te klinken, klinkt steriel.'

Maar het is niet alleen het geluid, het is de atmosfeer die Paradiso tot Paradiso maakt. Ballings: 'Als je op het podium staat, is het alsof het publiek je omhelst. Die balustrade, al die hoofden. Het publiek zit bovenop je, een artiest kan hier niet faken.'

Het is niet de aard van Amsterdam, maar op Paradiso mag de stad trots zijn. (Hans van der Beek)

Foto © Jan van Breda, janvanbreda.com

Terug naar de verkiezing

 Het publiek zit er bovenop, een artiest kan hier niet faken  
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden