PlusGeschiedenis

Peter Post: van fietsende slagerszoon tot wielerfenomeen

Wielrennen was voor verwende jongens en niet voor een slagerszoon, vond zijn vader. En toch zou Peter Post zegevieren op zesdaagsen, de klassieker Parijs-Roubaix winnen en ploegleider worden van een van de succesvolste wielerploegen aller tijden.

Peter Post tijdens de eerste etappe van de Tour de France van 1965.Beeld Nationaal Archief

Peter Post zei in december 1967 in een interview in dagblad Trouw: “Wielrennen is hard werken. Mag ik dan proberen er zo veel mogelijk geld aan over te houden?”

De Amsterdammer voelde zich aangevallen omdat de journalist vooral belangstelling toonde in de bouw van zijn luxueuze bungalow in Amstelveen. “Ik train iedere dag, ook ’s winters wanneer er geen zesdaagse draait. Je wordt helemaal door dat wielrennen opgeslokt. Je reist van stad naar stad, van zesdaagse naar zesdaagse en de dagen die ik thuis ben, zijn op de vingers van twee handen te tellen.”

Post werd op 12 november 1933 geboren boven de slagerij van Wigbertus Post, op de hoek van de Tweede Keucheniusstraat en de Van Bossestraat in Amsterdam-West. Als achtste telg van het kinderrijke slagersgezin, waar nog vijf kinderen zouden volgen. Als scholier bracht hij met een zware transportfiets bestellingen rond. Op die fiets won hij op de Amsterdamse Sportweek 1949 het Amsterdamse Kampioenschap voor Slagersjongens. Aan wielrennen dacht hij toen nog niet.

Het was buurtgenoot Piet Schulte, ook slager en de oudere broer van wielerkampioen Gerrit Schulte, die zijn fietstalent spotte. Maar Posts vader vond wielrennen een sport voor verwende nietsnutten.

Vak met toekomst

Stilletjes spaarde Post een RIH-racefiets bijeen, gebouwd door de befaamde framebouwers Willem en Joop Bustraan uit de Westerstraat. Toen hij de fiets mee naar huis nam, probeerde hij zijn vader gerust te stellen door te zeggen dat hij er gewoon een beetje mee in de omgeving zou gaan rijden.

Na een stiekem lidmaatschap van Klein Ulysses, de jeugdopleiding van de Amsterdamse wielervereniging, volgde op 29 mei 1952 de aanvraag van zijn eerste wielerlicentie. Als tweedejaars nieuweling won Post enkele criteriums, waaronder de Ronde van de Albert Cuypstraat. De militaire dienst haalde een streep door de wieler­ambities. Bij het afzwaaien uit de kazernekeuken woog Post ruim 100 kilo en legde hij zich neer bij een leven als slager, een vak met toekomst: “De mensen zullen immers altijd vlees blijven eten.”

De redding kwam van een verwaarloosde blindedarmontsteking, gevolgd door een buikvliesontsteking. Revalideren na de operatie deed Post bij voorkeur op de fiets. Al snel was hij meer te vinden op de Amsterdamse Stadionbaan dan in de slagerij.

Parijs-Roubaix

Gerrit Schulte introduceerde hem in de wereld van de zesdaagse. Maar Schulte, alias le fou pédalant (de fietsende dwaas) reed zijn jonge koppelgenoot totaal naar de vaantjes: “Jongen, ga naar huis. Je kunt het niet.”

Met de Belgische wereldkampioen Rik van Looy als koppelgenoot wist Post echter wel te winnen. “Hij maakte een allround renner van me, vertelde me dat er ook nog zoiets bestond als de weg, waarop voor beroepsrenners veel was te verdienen.”

In het voorjaar van 1964 won de Amsterdamse kopman van de Vlaamse Flandria-Romeoploeg de voorjaarsklassieker Parijs-Roubaix, met een gemiddelde van 45 kilometer en 129 meter per uur. Een snelheidsrecord voor de kasseienkoers dat pas in 2015 sneuvelde.

Een verwaarloosde dubbele balzak, een typische rennerskwaal, kondigde het begin van het einde aan. Post reed er te lang mee door, gehard als hij was. Bij de gehaaste operatie in Berlijn viel zijn nierfunctie uit en balanceerde hij even op het randje van de dood.

Post wilde van geen stoppen weten en maakte in augustus 1970 zijn rentree in de Acht van Chaam. Die winter won hij in Londen de Skol Six Days, de gemoderniseerde versie van het verouderde zesdaagseconcept. Een zege die werd bekritiseerd door Gerrit Scholte, wie anders: “Een zesdaagse? Een kleuterklasje eerder. Ze rijden alleen maar ’s avonds. Dat was in mijn tijd wel anders.”

Op 21 januari 1972 maakte Post een zware val tijdens de Zesdaagse van Rotterdam. Met een bekkenfractuur en de zoveelste sleutelbeenbreuk werd hij opgenomen in het Amsterdamse Andreas Ziekenhuis. Trombose in het linker bovenbeen zette een streep door zijn aangekondigde comeback. Post stortte zich op zijn Amstelveense bowlingcentrum annex manege, dat een jaar eerder was geopend. Nadat het bowlingcentrum in 1973 in vlammen was opgegaan, polste de Engelse fietsfabrikant Raleigh hem voor het opzetten van een wielerploeg.

Ziekte van Kahler

Na het Raleightijdperk boekte Post nog successen als ploegleider van Panasonic en zelfs met het Frans-Belgische vehikel Histor-Novemail. Toen die laatste ploeg bij het uitblijven van een nieuwe sponsor stopte, kroop Post eindelijk weer zelf op de fiets. Op zijn polderrondjes had hij vooral oog voor de koeien: “Ik blijf een slagerszoon.”

Op een van die fietstochtjes vloeide plotseling alle kracht weg uit een van zijn benen. De diagnose komt hard aan: de Ziekte van Kahler ofwel beenmergkanker. Maar het is de latere in het VU-ziekenhuis geconstateerde darmkanker die hem definitief uit de koers nam. Post overleed op 12 januari 2011, thuis in Amstelveen, in het huis waar hij zo hard voor had gefietst.

Systeem Post

De TI-Raleigh wielerploeg groeide onder Post uit tot een fenomeen. In navolging van het succesvolle Nederlands Elftal introduceert hij een soort van totaalwielrennen: het Systeem Post. Uiteraard kent de ploeg kopmannen als Gerrie Knetemann, Jan Raas en Hennie Kuiper, maar ook knechten mogen winnen. De Nederlandse renners staan in de rij, ondanks hogere salarissen bij andere ploegen. Logisch volgens Post: “Als een jongetje gaat voetballen, wil hij ook bij Ajax spelen en niet bij FC Amsterdam.” In 1980 werd met de Tourwinst van Joop Zoetemelk de kroon op Posts werk gezet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden