Plus

Peter Guidi (1949 - 2018) leerde jong Amsterdam de lol van jazz

Jazzmuzikant en bandleider Peter Guidi bracht met zijn enthousiasme generaties Amsterdamse muzikanten de lol van de jazz bij.

Jazzmuzikant en bandleider Peter GuidiBeeld Ferry Knijn

Guidi, kind van Italiaanse immigranten, groeide op in Schotland. Hij leerde zichzelf fluit en saxofoon spelen, ging het schnabbelcircuit in Italië in, en belandde begin jaren tachtig in Amsterdam. Hij bleef de rest van zijn leven.

De laatste 30 jaar was hij in dienst van Muziekschool Amsterdam. Guidi gaf fluit- en saxofoonles en was hoofd van de jazzafdeling, maar maakte vooral naam met zijn big bands voor jongeren, zoals de Jazz Generation, Jazz Focus en Jazz Mania. Die bands wonnen prijs na prijs (in totaal zo'n negentig stuks), gingen op tournee naar het buitenland en namen verschillende platen op. Wie jazz wilde spelen in Amsterdam, moest naar Peter Guidi toe.

Familiegevoel
"De bands moesten een familiegevoel geven," zegt trompettist Thomas Welvaadt, eerst leerling, toen collega en de laatste jaren goede vriend. "Vanwege de sfeer, maar ook omdat de muzikanten dan beter naar elkaar luisterden. Dat groepsgevoel zorgde voor een bepaalde relaxtheid in de band en op het podium. We hadden een gezamenlijk muzikaal doel; plankenkoorts of ego's waren daardoor niet aan de orde."

Guidi's bekendste oneliner luidde 'jazz is fun, but serious fun'. Wie in een big band speelt is een bofkont - na een knetterend optreden in het Bimhuis of een swingende repetitie in zijn lokaal in de Nieuwe Kerkstraat riep Guidi vaak gelukzalig: 'are we lucky, or what?'

Toch verwachtte hij ook toewijding. Geen bladmuziek bij je? Partijen niet in de vingers? In een slechte bui gaf Guidi je een uitbrander. Aan matig voorbereide leerlingen wilde hij zijn energie niet verspillen. "Hij werd ook soms boos op de hele band, als we ons niet goed concentreerden. Peter wist: het moet gezellig zijn, maar iedereen moet wel serieus muziek maken en verantwoordelijkheid nemen. Na zo'n ingreep stonden alle neuzen weer dezelfde kant op."

Jazzmoppen
Guidi had een liefde voor sterke verhalen en grappen. Dat hij op zijn site een lijst zette met ruim 400 jazzmoppen, verdeeld in 12 categorieën, tekent hem. Guidi was ijzersterk in rake typeringen. Zo vertelde hij zijn trompettisten vaak dat ze moesten spelen alsof ze 's nachts, in een tentje op een volle camping, aan het ruziën waren. Dus: met pit, maar vooral níet hard.

Een van Guidi's ontdekkingen is saxofonist en klarinettist Joris Roelofs. Hij hoorde hem op 13-jarige leeftijd Charlie Parker-muziek spelen in het Vondelpark, en wist: die jongen móet in mijn band. Zo boorde Guidi een voorraad professionele musici aan. Met alle optredens bewees hij dat jazz wel degelijk jongeren kan bekoren. "Niemand heeft de afgelopen dertig jaar meer betekend voor de Nederlandse jazz dan hij."

Na een paar weken van vage klachten werd Guidi gediagnosticeerd met de onbehandelbare hersenziekte Creutzfeldt-Jakob. Anderhalve week later stierf hij in zijn huis in de Pijp. Zijn mooiste instrumenten gaf hij vlak daarvoor aan zijn dierbaarste leerlingen.

De publieke herdenkingsdienst van Peter Guidi is 30 april om 14.45 uur, eerst in de Koningskerk, daarna in De Nieuwe Ooster.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden