Plus

Pete Philly is terug na ziekte van Lyme: 'Muziek kan je uit de hel slepen'

Pete Philly bracht de afgelopen jaren vooral in bed door, in plaats van in de studio en op het podium. Reden: de ziekte van Lyme. Nu werkt hij aan zijn comeback.

Pete Philly: 'Door lyme was ik bijna 't dak boven m'n hoofd kwijt.'Beeld Marc Driessen

Uitverkochte zalen in Nederland, tours door Europa, de Verenigde Staten en Japan, groot succes met albums Mindstate en Mystery Repeats die hij samen met Perquisite maakte, een solotour na de breuk met Perquisite in 2011 - dat was het leven van de op Aruba geboren Pete Philly (37) in een notendop.

Tot 2013. Toen kreeg hij de diagnose ziekte van Lyme, tijdens een tour in Australië die hij ondanks een longontsteking niet wilde onderbreken. Philly wist toen eindelijk waar hij aan toe was; al jaren liep hij met ontstekingen die maar niet verdwenen, pijntjes, slapeloosheid en een pijnlijk gevoel onder zijn huid.

Telkens werd hij weggestuurd met het advies om fysiotherapie te nemen, melatonine te slikken of het gewoon even rustig aan te doen. Niemand koppelde wat hij had aan lyme.

Tot hij bij een arts in Utrecht terechtkwam die zich bezighield met andere oorzaken van ziektes. Die wilde hem wel eens testen op lyme en stelde niet veel later de diagnose. Na twintig jaar.

Hoe kan het dat niemand in die twintig jaar heeft ontdekt dat je lyme hebt?
"Dat komt omdat er enkel in farmaceutische termen wordt gedacht. Als je bij een huisarts komt en zegt: ik heb pijn aan mijn knie, gaan ze die knie beter maken. Ze kijken niet of de pijn misschien elders in het lichaam wordt veroorzaakt. Dat stukje onderzoek is er niet. Een andere reden is dat lyme niet of nauwelijks wordt erkend in Nederland."

Waarom wordt het niet erkend?
"In een wereld waarin we snel met een pilletje en een zalfje van iets moeten genezen, is lyme een ramp. Sommige mensen moeten wel twintig jaar herstellen. Er is geen uitkering voor mensen die het krijgen. Je moet het zelf maar uitzoeken. Vorig jaar heeft een meisje van 29 om die reden zelfmoord gepleegd. Ik ben vooral bezig mijn muziek te delen, maar ik merk dat ik er nog steeds erg verdrietig over ben. Er zijn gewoon moeders met kinderen die dit krijgen en hun huis kwijtraken."

Hoe heb jij je hoofd boven water gehouden?
"Ik heb ondanks dat ik ziek was bands gecoacht, reclames ingesproken, kleine tours en gastoptreden gedaan, lesgegeven, deals gemaakt. Echt alles."

Tegen beter weten in?
"Ik had geen keuze. Ik was bijna 't dak boven m'n hoofd kwijt, door de opstapeling van kosten die deze ziekte met zich meebrengt en het tekort aan ondersteuning voor zij die deze ziekte hebben. Anderhalf jaar geleden moest ik me bij de rechtbank verantwoorden waarom ik drie maanden achterliep met de huur."

"Ik moest de kantonrechter ervan overtuigen dat dat kwam omdat ik een ziekte had die me 800 euro per maand kostte, maar dat ik wel een opdracht had waardoor ik snel kon betalen. De enige reden dat ik hier nog ben is omdat ik mijn Pete Phillyness heb kunnen inzetten."

Hoe ging je herstelproces?
"De eerste zeven maanden heb ik alleen maar in bed gelegen. Zelfs drinken pakken lukte niet. Dat was heel zwaar. Om beter te worden krijg je van het systeem een hardcore antibioticakuur aangeboden. Dat heb ik niet gedaan. Ik heb het op mijn eigen manier aangepakt. Ik ben onder meer een jaar raw vegan geweest en gebruikte natuurlijke kruiden. Dat heeft erg geholpen."

Nu doe je twee uitverkochte shows in Bitterzoet en Bird. Hoe voelt dat?
"Ik heb heel veel geluk in het leven. Ik doe waar ik voor gemaakt ben. Muziek is zo magisch dat het je uit een hel kan slepen. Ik heb laatst in Utrecht opgetreden, dat was heel bijzonder. Bijna niemand stond met z'n telefoon. Ik wist niet dat dat nog bestond. Ik ben nu zo anders op het podium dan vroeger. Ik sta er veel beter in. Met meer helderheid en openheid. Het voelt als het huis waar ik altijd al in wilde wonen."

Heb je bewust gekozen voor kleinere zalen?
"Met Bitterzoet heb ik een heel leuke band. Ik heb er opgetreden toen het nog jazzcafé De Pompen was en ik heb er met Perquisite een keer een feest georganiseerd en een ep-presentatie gedaan. En daarbij: wat ik nu aan het doen ben, is nog volop in ontwikkeling. Dan voelt het gek om gelijk in een grote zaal te staan. Nu denk ik wel: hadden we niet meer shows moeten doen? Maar ik ben trots dat ik het überhaupt nog kan doen. Niemand van mijn generatie is opnieuw aan het beginnen op deze manier. Het is superspannend."

Met Come Together en Favorite Song heb je nu twee nieuwe singles uitgebracht. Komt er nog een album?
"Aan het eind van dit jaar. Het gaat Bliss heten. Ik heb nu genoeg nummers voor een album, maar ik ga nog lekker even doorwerken. Alle liefde die ik ontvang tijdens optredens wil ik in mijn muziek stoppen. Welk genre het album is? Social music. Zoals Miles Davis zijn muziek noemde. Het is muziek voor mensen om met elkaar één te zijn. Het is echt dope."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden