Plus

Personeel zorgcentrum Buitenhof lijdt onder werkdruk

Zorgcentrum De Buitenhof staat niet op de 'zwarte lijst' van de inspectie. Toch klaagt de cliëntenraad: sommige bewoners zitten onder een bruine laag huidschilfers. Gefrustreerde medewerkers schamen zich.

Beeld Charlotte Odijk

Hoe mis het is in verpleeginstelling De Buitenhof, werd pijnlijk gekenschetst bij de intrede van de interim-directeur Remco de Vries dit voorjaar. Verzorgende Erik kreeg met collega's van de nieuwe baas te horen dat hij een luier in de gang had zien slingeren.

"Hij had ook kruimels gevonden. Het moest allemaal beter, en wij, het personeel moesten het doen." In de zaal verdrongen gevoelens van schaamte, machteloosheid en frustratie elkaar, zeggen medewerkers. Ja, het moest beter, dat zagen zij ook. Maar hoe dan? Ze kwamen nu al handen tekort.

Beenwond
Op het podium kreeg vervolgens een zoon van een bewoner het woord. "Hij vertelde dat zijn vader een kleine beenwond had, die omdat hij vanwege steeds wisselende verzorgers niet volgens afspraken werd behandeld, steeds slechter werd. Uiteindelijk dreigde afzetting van het been. Die man zag zijn vader in een jaar tijd aftakelen. Dramatisch."


Achteraf zegt de directie dat de bijeenkomst 'urgentiebesef' moest kweken op de werkvloer. Maar motiverend was het niet, zegt Erik. Eerder frustrerend. Hij noemt foutloos werken onmogelijk: "We hebben te veel taken."

Brandbrief
Zorgcentrum De Buitenhof bij het Amstelpark heeft 169 bewoners. Het is van Cordaan, niet vermeld op de deze week verschenen zwarte lijst van de zorginspectie. Maar het rommelt wel in De Buitenhof. Over de psychogeriatrische afdeling met tachtig demente bewoners kreeg de directeur drie weken geleden een brandbrief van de voorzitter van de familie- en cliëntenraad.

Ze schrijft over de 'nijpende en vooral ook onveilige situatie'. Ter illustratie somt ze op: minimaal één keer per week douchen lukt vaak niet, 'waardoor sommige bewoners onder een bruine laag van huidschilfers zitten'; onzorgvuldigheid bij het verstrekken van medicatie; bewoners zitten te lang met een vieze luier of worden te laat geholpen bij toiletbezoek; geen toezicht in de huiskamers; te koude maaltijden, waardoor ondervoeding dreigt. En: 'Onheuse, botte bejegening, schelden, verwijten omdat de rek er bij de verzorgenden uit is'.

Geen pauze
Erik werkt op een andere afdeling dan die waar de cliëntenraad over rept, maar ervaart dezelfde soort misstanden: "Mijn eigen moeder is ver in de tachtig, ik zou echt niet willen dat ze in de Buitenhof terecht kwam."

Over de werkdruk: "Net zag ik bij de lift een collega in de stress. Pas om 11:45 uur had ze de laatste bewoner uit bed gehaald, ze had zelf geen pauze want mensen moesten alweer naar de eetzaal worden gebracht voor een maaltijd."

Op zijn afdeling gaan de eerste bewoners al om 20.00 uur naar bed. "Met twee medewerkers brengen wij twintig mensen naar bed. Uitkleden, wassen, etcetera. Als we niet vroeg beginnen, redden we het niet."

Tandenpoetsen
Tandenpoetsen gebeurt nauwelijks vanwege de tijdsdruk. Wekken van patiënten, zelfde verhaal. "Regelmatig kom ik pas om half twaalf 's ochtends bij de laatste bewoner aan. Ik herinner me een graatmager vrouwtje die ik tegen het middaguur in bed aantrof. Ze had nog niets gegeten en gedronken. Hartverscheurend."

Eriks collega Anita: "Sinds de decentralisatie komen steeds meer mensen op de afdeling die ongeschikt zijn om daar te zitten. Verslaafden die de GGZ doorverwijst, mensen met wie geen afspraken te maken zijn. Ze plassen de vloer onder, schelden je uit. Een bewoonster gooit stoelen om."

Het zijn er maar twee op hun afdeling van 35, maar genoeg om de sfeer zo te verzieken, dat het terras voor familiebezoek is verplaatst.
De medewerkers schetsen een moordend werkschema. Ze zijn veel tijd kwijt met administratie: "Je moet registeren dat een bewoner naar het appartement is gebracht of koffie heeft gehad. Er is een overdaad aan digitaal turven."

Wandelingetje
Tussendoor begeleiden ze leerlingverplegers en spreken ze familieleden van patiënten. Een kapotte rolstoel of een haperende tillift moet worden gemeld aan de afdeling facilitaire zaken. Zo loopt een dienst snel vol. Gevolg: uitjes of zelfs maar een wandelingetje met de patiënten schieten er bij in. Anita: "Vandaag zijn de bewoners de hele dag binnen geweest. Ze zitten maar te zitten."

Volgens Anita hebben de medewerkers gewoonweg te weinig tijd. "Er leven te hoge verwachtingen bij de buitenwereld over wat wij kunnen."

Meer problemen

Vakbond FNV Zorg & Welzijn heeft in Amsterdam nog zeker vier locaties op de korrel van andere zorginstellingen die niet op de gewraakte lijst van de Inspectie voor de Gezondheidszorg staan. "Niet op de lijst, wil niet zeggen dat het in de haak is," zegt vakbondsbestuurder Maureen van der Pligt.

Maandag overhandigt de bond zorginstelling Cordaan een petitie die door het merendeel van het personeel van zorgcentrum De Buitenhof is ondertekend. Pijnpunt is de invoering van nieuwe werkschema's, waarbij medewerkers worden ingeroosterd voor meer, maar wel kortere werkdagen.

"Soms moet je opdraven voor een dienst van 3,5 uur. Je bent ongeregeld vrij, nooit op vaste dagen. Je sociale leven gaat naar de knoppen," zegt een medewerker.

Erik en Anita zijn gefingeerde namen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden