Recensie

Paul McCartney: onvermoeibare artiest en stralende ceremoniemeester (****)

Als Paul McCartney praat, hoor je een oude man. Maar zo ziet hij er niet echt uit en zo zingt hij al helemaal niet. In een concert van zo'n drie uur brengt hij, onvermoeibaar, veertig songs.

Paul McCartney tijdens het concert in de Ziggo Dome.Beeld anp

Zoals dat gaat bij concerten van Paul McCartney staan vooraan bij het podium nogal wat mensen die iets van hem willen en dat op borden en doeken duidelijk maken. Best verwarrend, vindt McCartney zelf. Hij wil zich concentreren op zijn teksten en de muziek, maar eigenlijk wil hij toch ook weten wat er op al die borden en doeken staat. 'Een deel van mijn geest zegt: niet lezen! Een ander deel zegt: wat maakt het uit?'

Ceremoniemeester
Dat tweede deel van zijn geest is blijkbaar sterker, want het concert is nog niet half op weg, of McCartney begint voor te lezen: 'Wil je mijn naam zeggen? Menno Schaap.' Rolt er best lekker uit, die ch. Nog een verzoekje: 'Wil je op onze bruiloft komen spelen?' Daar moet hij even over denken. 'Geef me je nummer.'

Maar de jongeman die op een stuk karton vraagt of McCartney hem wil helpen zijn vriendin een huwelijksaanzoek te doen, heeft geluk. Later op de avond noodt de zanger de twee geliefden op het podium. De jongeman gaat op zijn knieën als hij haar ten huwelijk vraagt en vanzelfsprekend zegt het meisje ja. En al even vanzelfsprekend zeggen alle 17.000 aanwezigen dan: aaaaah. McCartney staat erbij als stralende ceremoniemeester.

72 is hij nu. Als hij praat (wat hij vanavond nogal eens doet in ingestudeerd Nederlands: 'Hallo Mokum!') hoor je een oude man. Maar zo ziet hij er niet echt uit en zo klinkt hij al helemaal niet. Zo af en toe hapert zijn stem best wat, maar er is een begeleidingsband waarvan de leden ook alle vier zingen en met zijn allen komen ze er best wel uit.

Er is ook dat grandioze repertoire natuurlijk. Geen popmuzikant die kan kiezen uit zo'n sterk oeuvre als McCartney: al die Beatlesliedjes waarin hij de hand had, maar dan ook nog eens al het materiaal van daarna.

Temporary secretary
Veertig songs brengt hij, onvermoeibaar, in een concert van zo'n drie uur. Songs van de Beatles en werk uit zijn solorepertoire houden elkaar keurig in evenwicht. De songs waar hij niet omheen kan - Yesterday, Hey Jude, die hoek - speelt hij allemaal, maar er zijn ook veel verrassingen. Zo klinkt al vroeg in het concert Temporary Secretary, een nummer uit 1980, dat in de geest van die tijd hoofdzakelijk elektronisch is: Macca goes Kraftwerk.

Behalve bas en toetsen speelt een aanstekelijk enthousiaste McCartney vanavond veel gitaar. In Let Me Roll it bijvoorbeeld, van Wings, dat hij nu hij toch een gitaar om de nek heeft laat overlopen in Jimi Hendrix' Foxy Lady. Voor wie zich afvraagt waarom hij en de anderen zo vaak van gitaar wisselen: 'Omdat we ze hebben en ze graag showen.'

Van de Epiphonegitaar die hij bespeelt in een puntgaaf Paperback Writer vertelt hij dat het dezelfde als die hij bespeelde tijdens de opname ervan in 1966. Ook op de akoestische gitaar is hij meer dan vaardig. Ja, ja, dat weet McCartney ook wel, dat wij thuis allemaal hebben geprobeerd zijn Blackbird (waar Bach en pop elkaar ontmoeten) na te spelen, 'maar jullie doen het allemaal fout'.

Kruitdampen
Vuurwerk zie en hoor je vaker bij popconcerten, maar bij de Wingsklassieker Live and Let Die lijkt het oud en nieuw in de Ziggo Dome. De kruitdampen hangen nog dik in de Ziggo als McCartney na een hele reeks toegiften afsluit met The End, ook het slotnummer van het Beatles­album Abbey Road. Mooie dagsluiting: 'And in the end the love you take is equal to the love you give.' Ook de tribuneburen van de recensent, drie oudere heren in pak, type commissaris in het bedrijfsleven, vergezeld van ­secretaresses, zingen volmondig mee.

Beeld anp
Beeld anp
Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden