Proefwerk

Paskamer (7,5)

Paskamer is, anders dan de naam doet vermoeden, een gemoedelijke huiskamer met lieve service en plezierige, goedgeprijsde gerechten.

Acteur Horace Cohen bestiert de prettige zaak aan de Lutmastraat, met de ietwat ongelukkige naam.Beeld Rink Hof

Het is niet voor niks dat restaurants Ciel Bleu of Golden Pauw heten en zelden Snotweer of Natte Hond. Ze heten Van de Markt, Sla, Fier of Speck, en niet In de Put, Viesch, of Plas. Wat je ook niet vaak hoort: 'Welkom bij restaurant Nachtvlucht & Baby' of 'Het personeel van hotel Neusverkoudheid zal er alles aan doen om het u zo cobfortabel bogelijk te baken.'

Misschien is het een kwestie van persoonlijke afkeer. Wellicht bestaan er mensen die er dol op zijn in onbarmhartige licht via drie spiegels geconfronteerd worden met hun fysieke tekortkomingen, terwijl een doorrookte verkoopster krassend vraagt of het allemaal wel lukt en of je in godsnaam voorzichtig bent met de rits.

Maar toch vind ik: een paskamer is geen passende associatie voor een gemoedelijk, comfortabel buurtrestaurant. Gelukkig houdt de vergelijking na het grote gordijn bij de ingang op. Het is een prettige, knappe zaak - veel zwart, donkerblauw, tegeltjes - met een grote Chesterfield, een open keuken en overal cactussen. Er zijn opvallend weinig tafels: een lange in het midden, een barretje rondom langs het raam (het pand zit op een hoek) en nog een paar hoge met krukjes. Bij elkaar aanschuiven wordt aangemoedigd.

De zaak werd geopend door acteur Horace Cohen, vooral bekend van melige tv-programma's als Live opgenomen en De Lama's. Als gastheer is Cohen attent en aanstekelijk enthousiast: de gerechten worden uitgebreid en met onverholen trots verklaard en aangeprezen, net als de bijpassende dranken. Want die naam, legt hij geduldig uit, die komt er dus op neer dat de gerechten in het restaurant zijn bedacht als begeleider van de kleinschalig gebrouwen bieren, de cocktails en de wijn. 'En de afgiftebalie van de keuken heet ook een pas, dus de Paskamer is de kamer aan de keuken.' Aha, uh-huh, oké.

We krijgen als knabbel een bakje emping met lekker gerookt paprikapoeder en ongevraagd kraanwater dat de hele avond keurig wordt aangevuld. We zitten op van die ouderwetse, verstelbare schroefkrukjes.

Het menu bestaat uit een lange lijst kleine gerechtjes om te delen; drie per persoon moet genoeg zijn. De melanzane alla parmigiana (€7) is enigzins gedeconstrueerd, maar erg geslaagd. In plaats van een lasagne-achtig, geïntegreerd geheel zijn het losse plakken gefrituurde aubergine met daarop eenvoudige, maar erg lekkere tomatensaus, plukjes goeie mozzarella en een vers parmezaankoekje.

De gebakken radicchio met granaatappelsaus (€4) ziet er al even appetijtelijk uit, met een oogverblindende kleurstelling van diep magenta tot donkerrobijnrood; de bittere groente heeft keurig gekaramelliseerde randjes en de fonkelende granaatappelpitjes liggen in een fijne saus van rodewijnazijn en granaatappelsiroop.

De ceviche (€8), klassiek geserveerd met rode peper, ­limoensap en koriander, valt minder in de smaak: waar Peruanen doorgaans stevige eiwitrijke witvis gebruiken, doen ze het bij Paskamer met makreel. Het zachte, vette vlees valt volledig weg in het zuur en wordt zelfs een beetje ruw en tranig.

Barbarie-eend
De rilettes van barbarie-eend (€7), geserveerd als een soort door bieslook gerolde gehaktbal, is goed op smaak, maar ijskoud. Barbarie-eend is van zichzelf al een stuk minder vet dan de gemeste eenden waar rilettes normaal gesproken van gemaakt worden, dus het is zaak deze op kamertemperatuur te serveren.

Maar we zijn zeer te spreken over de kabeljauwkroketjes (€5,50) die romig en krokant zijn, en aromatisch door citroenzest. Ook het met hoisin gelakt buikspek (€7,50) is goed. De zoete aardappelfriet, geserveerd met citroenyoghurtdip en sinaasappel (€4,50), is nogal enthousiast door een bak komijnpoeder gerold, maar de groente is goed gebakken en de combinatie met sinaasappel prima.

Erg fijn zijn de canelés met kippenlevercrème (€5,50). Het gebakje uit de buurt van Bordeaux is eigenlijk in een ijzeren vorm gebakken banketbakkersroom; zacht van binnen en donker gekaramelliseerd en chewy - op een prettige manier plakkerig en taai van binnen. De combinatie met de leverige, boterige crème is uitstekend.

De desserts zijn niet huisgemaakt, maar ingekocht bij de grote horecapatissier Crème de la Crème. We kiezen een glanzend groen bavaroisgebakje van calamansi - een citroenachtige vrucht - gevuld met framboos (€5,50). Prima, maar we vinden het toch sympathieker als een restaurant z'n desserts zelf maakt.

Al met al een zeer vriendelijk, gezellig zaakje. Paskamer lijkt gelukkig in niks op een paskamer.

Hiske VersprilleBeeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden