Ovatie voor 'waarde burgemeester'

Job Cohen (L) ontvangt bij zijn afscheid de Gouden ere-medaille van de stad Amsterdam, uit handen van waarnemend burgemeester Lodewijk Asscher. Foto ANP

AMSTERDAM - Als Maarten van Poelgeest 's avonds laat of 's nachts ergens mee zat, stuurde hij een sms'je naar Job Cohen: 'Ben je nog wakker?' En altijd werd hij dan binnen vijf minuten teruggebeld. Luisteren was het geheime wapen van Cohen, zegt hij in zijn afscheidsspeech. ''Zoals Joop Doderer altijd Swiebertje zal blijven, zul jij altijd burgemeester blijven. Alleen na 9 juni misschien burgemeester van Nederland. We missen je nog steeds dagelijks.''

Intussen twittert Fatima Elatik, op de tribune, dat ze binnenkort gaat huilen.

De Stopera is voor de gelegenheid een schier onneembare vesting geworden. Wat wil je, met genodigden als oud-burgemeester Ed van Thijn, de weduwe Patijn, oud-wethouders als Guusje ter Horst, Hester Maij en Hannah Belliot en diverse burgemeesters van andere steden.

Er loopt een bode rond in uniform, inclusief napoleonsteek, en bij de grote trap lijken vier andere bodes enkel belast met het weren van onaangemelde belangstellenden. Zelfs verslaggevers die hier dagelijks komen, moeten praten als Brugman om achter hun tafel in het persvak te kunnen plaatsnemen.

Lodewijk Asscher, die als waarnemend burgemeester Cohen moet toespreken, is opvallend formeel. Hij zegt u tegen Cohen en spreekt hem aan met 'waarde burgemeester'. Totdat hij zich een persoonlijke noot permitteert en vertelt dat hij in de afgelopen twee weken meer begrip heeft gekregen voor de manier waarop Cohen zich altijd uitdrukte: de voor opponenten gekmakende frasen als 'dat is niet aan de orde', of 'op wat-alsvragen geef ik geen antwoord'. ''Het 'daar neem ik kennis van' kan ik inmiddels dromen,'' zegt Asscher, die met deze zinsnede inderdaad stadszender AT5 afscheepte bij de commotie rond zijn benoeming als waarnemend burgemeester. Asscher: ''Ik begrijp nu beter waarom jij die zinnen bezigde. Je kunt in de positie van - waarnemend - burgemeester nu eenmaal niet zomaar iets zeggen.''

Cohens favoriete dooddoener, meestal gebruikt tegen diep teleurgestelde raadsleden, had Asscher nog niet kunnen gebruiken: ''U gaat over de vraag, ik over het antwoord.''

Dan richt Asscher zich tot Cohens ernstig zieke echtgenote, die met haar kinderen naast Cohen op de eerste rij zit. ''Wij zijn u, uw beide kinderen en uw mantelzorgers bijzonder erkentelijk dat u gezamenlijk uw man, onze burgemeester, al die jaren in staat hebt gesteld gewoon zijn taken te kunnen vervullen,'' zegt Asscher. ''Dat u en de uwen hem voor de komende jaren ook nog eens afstaan aan de landelijke politiek, vervult ons met grote bewondering.''

Een spontaan applaus welt op in de zaal. Het houdt lang aan. Wat Lidie Cohen er zelf van vindt, is moeilijk te zien.

Als Cohen zelf zijn staf, de raad en alle genodigden heeft bedankt, is het formele gedeelte afgelopen, een kwartier vroeger dan gepland.

Een bode wendt zich tot het persvak. Of de pers dáár - gestrekte arm naar links - naar buiten wil gaan, want dáár - gestrekte arm naar rechts - is de receptie.

En voor de mensen die wel genodigd zijn: ga vooral niet in de rij staan voor de burgemeester, hij komt zelf wel naar u toe als hij u graag wil spreken.

Fatima Elatik twittert dat ze inderdaad heeft gehuild. (VERA SPAANS)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden