Plus

Ouderen op zitvolleybal: 'De eerste die opstaat betaalt een rondje aan de bar'

In het Friendship Sports Centre in Noord zijn dagelijks honderden mensen met een beperking actief. Wie zijn die sporters, trainers en begeleiders en wat is hun verhaal? Het Parool kijkt rond op een bijzondere plek. Deel 10: sporten voor ouderen via Riki Stichting.

Naast kinderen en jongeren sporten ook ouderen regelmatig in het Friendship Sports Centre. Beeld Marc Driessen

'De eerste die opstaat betaalt een rondje aan de bar,' zegt vrijwilliger en spelleider Wim Roos (70) tegen het achttal ouderen dat verspreid aan twee kanten van het net op stoelen zit in de gymzaal van het Friendship Sports Centre (FSC), terwijl hij de plastic strandbal met roze, blauwe en gele strepen opgooit.

"Want dit is zitvolleybal."

Naast kinderen en jongeren sporten ook ouderen regelmatig in het FSC via vereniging Older Friends, maar ook op uitnodiging van de Riki Stichting. Die zet zich in voor het verbeteren van het welbevinden van kwetsbare groepen in de samenleving, onder wie ouderen.

Boccia
Terwijl de ene helft van de groep, verbonden aan welzijnsorganisatie Coherente in Ouder-Amstel, maandagochtend met groene en gele schuimrubberen drijfstokken en met Kleine Wasjes, Grote Wasjes op de achtergrond poedelt in het verwarmde bad, krijgt de andere helft zijn beweging aan de andere kant van het centrum.

"Ik dacht dat we op de grond moesten zitten, dus zo op een stoel is me reuze meegevallen," zegt Joop Philippo (76) uit Ouderkerk aan de Amstel. Hij deed vroeger ook wel aan volleybal, maar het zitten maakte hem niet minder fanatiek. "Je wil het gewoon goed doen."

Naast een basisschoolklas die leert rolstoelbasketballen start het tweede onderdeel: de ­paralympische sport boccia. Een soort jeu de boules met zachtere ballen, waarbij je ook weer moet blijven zitten.

Een sport die je kunt beoefenen als je zware fysieke beperkingen hebt, met behulp van bijvoorbeeld een helling om de bal te laten rollen, legt Wim Roos uit. Hij verzorgt ook de atletiektrainingen en het trainen met de racerunners, loopfietsen met drie wielen en een borststeun.

Rode en witte wijn
Co Berendse (87) uit de Kinkerbuurt is vooral onder de indruk van alle mogelijkheden binnen het sportcentrum. "Kinderen kunnen hier op ­alle mogelijke manieren sporten. Zelfs als je heel erg gehandicapt bent kun je meedoen met een gooitje en een balletje. En als er iets nog niet kan, verzinnen ze volgens mij wel een ­manier."

"Je voelt het wel in je armen, hoor," zegt Diny ­Petiet (85) uit Duivendrecht na afloop en op weg naar de soep en broodjes in de kantine. Was het op een stoel blijven zitten in het heetst van de strijd voor de meesten niet gemakkelijk, voor haar is het niet nieuw.

Ze doet weleens aan zithonkbal. Ook was ze al eens in het centrum geweest. "Dit is iets fantastisch, want ieder kind kan meedoen."

Terwijl de frisdrank en de glaasjes rode en ­witte wijn op tafel komen, druppelen ook de zwemmers, met de haren nog nat, binnen.

Het was niet alleen een fijne opfrisser op een bijzondere locatie, mooi meegenomen zijn de gezelligheid en het leren kennen van nieuwe mensen.

En het wordt vermoedelijk alleen maar gezelliger, want er zijn - vanwege al het opstaan tijdens zitvolleybal - nog behoorlijk wat strafrondjes te vergeven.

Lees ook: 'De eerste keer stond ik huilend achter een bosje'

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden