Column

Ouder worden is vernederd worden

Theodor Holman Beeld Wolff

Dus ik las in de krant: 'Omdat het warme weer aanhoudt, heeft het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) maandag het Nationaal Hitteplan geactiveerd. Het RIVM roept mensen op om extra goed te zorgen voor kwetsbare mensen, zoals ouderen, chronisch zieken, mensen met overgewicht en mensen in verzorgingshuizen.'

Ik ben:

Een kwetsbaar mens (check!)

Een oudere (check!)

Chronisch ziek (hypochondrie, check!)

Veel te zwaar (check!).

Kortom: ik scoor vier uit vijf, dus ik val helemaal binnen de doelgroep van het hitteplan.

En ik had het ook hittig, om niet te zeggen heet.

Dus ik wachtte op iets van het plan. Dus dat er voor mij 'extra goed gezorgd' zou worden.

Maar hoe ik ook wachtte, er gebeurde niets. Dat plan was toch wel echt geactiveerd? Ja hoor, ik hoorde ook op de radio dat het plan 'in werking was gezet'. Hoe activeer je zo'n plan trouwens?

Intussen werd mij aangeraden om veel te drinken. Ja, ik zweet me kapot, dus ik drink veel. Er zullen vast veel hittedoelgroepers zijn die misschien nu en dan een glaasje te weinig drinken, maar heb je nou een heus hitteplan nodig om middels de radio een of ­andere trut in een programma waar ik eigenlijk niet naar wil luisteren te laten vertellen dat ik een glaasje water extra moet drinken? Ouder worden is vernederd worden.

Maar goed, ik lees, op een website, dat het hitteplan 'een lijvig boekwerk' is waarin staat wat er bij grote hitte moet worden gedaan, en dat boek moet vooral worden geopend in zieken- en verzorgingshuizen als die hitte te groot wordt.

Weten de verplegers in ziekenhuizen en verpleeghuizen echt niet dat bij grote hitte oudjes extra aandacht behoeven?

Ach, ik zal het mettertijd wel merken.

Ik moet denken aan oma die in de jaren zeventig zwaar dementerende was. (Krijg ik dus ook.)

Het was zo'n zomer als deze. Mijn moeder verzorgde oma en liet haar veel drinken.

Op een gegeven moment werden we gebeld dat oma, half ontkleed, op de halte van lijn 2 in de Jacob Obrecht­straat stond. Mijn moeder rende erheen, en daar stond oma. Tachtig jaar oud, met alleen een hemdje en een broekje aan. En zo'n ouderwetse, gietijzeren emmer in haar hand.

"Ma, wat doe je hier?" vroeg mijn moeder.

"Ik ga naar het strand, naar de zee!"

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden