Plus

Oude tijden herleven dankzij de Ronde van Orteliusstraat

Piepende remmen en wielrenners die stervenshard door veel te krappe straatjes racen: zaterdag staat de tweede hernieuwde Ronde van de Orteliusstraat op de agenda.

De Ronde van de Orteliusstraat, vorig jaar Beeld Floris Lok

Er zit één stuk in het parcours dat dan in elk geval iets langer een beetje recht is: in de Orteliusstraat natuurlijk, vanaf de hoek van de Van Middellandtstraat tot aan de Van Spilbergenstraat. Aan het eind van die 372 meter (en 34 centimeter) wordt, waarschijnlijk niet toevallig, een geoutilleerde EHBO-post geplaatst.

De renners zouden hier, als het een beetje meezit, dik over de vijftig kilometer per uur kunnen halen. Waarna ze een bijkans onverantwoorde haakse bocht naar links moeten nemen. Als je hier gaat, dan gá je ook echt: de hekken in, enkele reis ziekenhuis.

Het is duidelijk: als je niet héél goed kunt sturen, heb je niets te zoeken in de Ronde van de Orteliusstraat. Het is een heleboel rondjes van 962 meter van start tot finish, vooral door de kleine straatjes westelijk van het Mercatorplein. Vijf linkse bochten en eentje rechts. Zes verkeersdrempels en twee gemene hobbels bij de in- en uitgang van het Rembrandtpark.

Heidens karwei
Het zijn oude tijden die herleven in de Orteliusstraat. Zaterdag rijden voor de tweede keer in moderne tijden wielrenners, en iedereen die er graag een zou zijn. Heren, dames en kinderen, allemaal in meestal te strakke spandex-outfitjes en niet zelden op te dure fietsen.

Er is een speaker en ongetwijfeld het geluid van krijsende remblokjes. Het zal ruiken naar frituur en ingevette poten. De Ronde van de Orteliusstraat draait om het fietsen, maar stiekem toch vooral om gezelligheid.

Halverwege de vorige eeuw werd in de stad bijna wekelijks een criterium verreden. Je had wielerrondes in de Dapperstraat en de Westerstraat, maar ook op de Vismarkt, de Lindengracht en in het Oostelijk Havengebied. En in de Orteliusstraat dus.

In mei vorig jaar werd die wedstrijd voor het eerst na 63 jaar weer georganiseerd. Een heidens karwei omdat de straten er tegenwoordig anders uitzien dan voorheen. Auto's moeten elders parkeren, paaltjes worden weggehaald. En ook de verkeersdrempels van nu waren er in de twintigste eeuw natuurlijk niet.

Het is de tweede editie, die er onvermijdelijk moest komen na de succesvolle eerste van vorig jaar, zegt organisator Rim Voorhaar. "Het was fantastisch om te zien, de mensen stonden rijen dik langs de dranghekken. Het brengt veel teweeg in de buurt, natuurlijk wilden we de oude tijden nog eens laten herleven."

De route Beeld Jamie Groenestein

Hoe rijd je zonder remmen?

Een geheim is er niet, zegt Luc Ducrot (31). "Knallen. Hard weg en dan hard doorfietsen. Net zo lang tot je als eerste over de finish komt. Meer kan ik er niet van maken."

Ducrot weet waar hij over praat, want hij had de primeur: Ducrot, zoon van oud-beroepsrenner en wielercommentator Maarten, won vorig jaar mei de eerste hernieuwde Ronde van de Orteliusstraat. In vijftig minuten raggen en beuken liet hij een stuk of 25 concurrenten achter zich. En alsof al dat keren en draaien nog niet in­gewikkeld genoeg is, deed hij dat ook nog eens op een fiets zonder remmen: een fixie.

Hoe win je een heleboel blokjes fietsen als je alleen maar, enigszins, met je trappers kan remmen? Een recept voor succes is er eigenlijk niet, zegt Ducrot. "Er lag vrij snel een premie klaar, dus ik ben vol van start gegaan. Ik dacht: ik geef er een klap op en we zien wel wat er gebeurt. Toen ik omkeek en zag dat er nog maar één renner bij me was, ben ik maar doorgegaan."

Ze schampen zo ongeveer hun schouders langs de stoepranden als ze de bochten ingaan. Je moet wel durven, zegt Ducrot. "Wij komen over het algemeen harder de bocht uit dan reguliere wielrenners."

Komende editie zullen de fixierijders ook weer deelnemen aan de Ronde van Orteliusstraat, hoewel dit jaar ook de klassieke racefietsers een eigen race hebben. Ducrot ziet de Ronde als iets bijzonders. "Het is een thuiswedstrijd, die wil ik nóg wel een keer winnen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden